Glo. ordi.MarciCa. XIINico. de lyra

rentie ⁊ euangelice ꝑl.cuiˢᵐrⁿoⁿⁱ teſrt amēti ſenni conſentit.a ſpōdiſſet: dixit illi: Nō longe es a ab regno dei. Et nemo iaꝫ audebateum interrogare. Et reſpondensᵇa¶ Hiero. palā loqͥtur: vt inexcuſabiles ſint: ⁊ vtignis incendit arida ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ exēplaieſus dicebat docens in templo.I nō rep̄hēdūt̉. qꝛ xp̄m dd̓ filiū dicūt: ſꝫ qꝛ filiumdei eſſe nō credūt.I hoīem ſimplicem.Quomodo dicunt ſcribę chriſtū ⁊eſſe filiuꝫ dauid? Ipſe enī dauidI nō errore: non ꝓpria voluntate.dicit in ſpiritu ſācto: Dixit dn̄sdomino meo: ſede a dextris meis: donec ponam inimicos tuosſcabellum pedum tuorum. Ipſeergo dauid dicit eum dominuꝫ:ſ tm̄ ⁊ non deus.⁊ vnde ē filiꝰ eiꝰ? Et multa turbaeū libēter audiebat. Et dicebatd eis in doctrina ſua: Cauete a ſcrirFyoluntatē arguit: nō gradū. b F cultioribusnentis ad publicum ꝓcedere.eſturbis qͥ voͣlūt in ſtoͦlis ambulare: ⁊ſalutari ī foro: ⁊ in primis cathedris ſedere ī ſynagogis: et pͥmosdiſcubitus ī cęnis. Qui deuorātdomos viduarum ſub obtentuprolixę orationis. Hi accipiēt ꝓ­ orſ qͣꝫ qͥ amāt in angulis ſtantes orare. hi enī nonſolū laudes hoīmi: verū etiā pecuniā querunt.lixius iudicium. Et ſedens ieſus ex§ diuitiarum cuſtodiam.gͦ contra gazophylatium aſpiciebat quō turba iactaret ęs in gaa ¶ Hiero. Qui proferunt de theſauro cordis ſunoua et vetera q̄ ſūt incerta ⁊ occulta vtriuſqꝫ tecōphylatiuꝫ: et multi diuites ia­ tamenti.ctabāt multa. ⁊ Cū vēiſſet āt vnaFeccleſia. I ſpū. aſ dilectionē dei ⁊ ꝓximii vidua pauꝑ: miſit duo minuta s

Non longe ⁊cͣ. Iſido. Ꝙͣuis ad tentādū venerit.longior nāqꝫ ē ignorātia qͣꝫ ſcīa vt ſaduceis d̓r: Erratꝭneſciētes ſcripturas neqꝫ virtuteꝫ dei. Beda. Mattheꝰ dicit qꝛ tentādo q̄rebat: cui ẜm Marcū d̓r: Nonlonge es a regno dei. cū ſcriptura dicat: In ſimplicitate cordis q̄rite illū: qm̄ inueniet̉ ab his qͥ nō tentāt eum.Sed forte audito reſpōſo dn̄imox ad pietatꝭ gr̄am redijt: ⁊quē priꝰ tentādo decipiendūputauit: mox amplectēdo ſequendū cognouit. Aut certetentationē accipiamꝰ: nō malam quaſi deciꝑe volentꝭ inimicū: ſꝫ cautā qͣſi experiri ampliꝰ volētes ignotū. ẜm illud:Qui facile credit leuis cordeimmorabit̉. b Et nemo. qꝛin ſermonibꝰ cōfutant̉: vltranō interrogāt: ſꝫ aꝑte cōp̄henſum romane ptāti tradūt. Un̄ptꝫ venena inuidie ſuꝑari poſſe: ſed difficile quieſcere.c Sede a dextris. Non in hͦinfirmitatē filij: ſꝫ qꝛ alter ī altero operat̉ on̄dit. Nā ⁊ filiꝰſubijcit inimicos pr̄i: ⁊ deumpr̄em glorificat ſuꝑ terrā.d̓. Cauēte. Beda. Nota qꝛ n̄vetat eos qͥ huiꝰ officij ſunt inforo ſalutari. pͥmo ſedere: ſedqꝛ hͦ amante qͣſi improbos docet eſſe cauēdos. animū .ſ. nōgradū redarguēs. Ꝙͣuis ⁊ hͦnō culpa careat eū in foro lititibus intereſſe: qͥ in cathedramoyſi magiſter vult appellari. Duabꝰ de cauſis vane glorie cupidos cauere iubemur:ne eorum ſimulatione ſeducamur: vl̓ emulatiōe ad ideꝫ inflāmemur. e. Qui deuorātdomos. Quaſi patroui in iudicio futuri: ab infirmis ⁊ peccatoꝝ ꝯſcīa turbatꝭ pecuniaꝫacciꝑe nō dubitāt: cū cōmendet deo orationē manꝰ porrecta ad danduꝫ: nō collecta adaccipiendū qͥbus illud cōgru.it. Oratio eiꝰ fiat in peccatuꝫ.f Gacophylatiū. Be. Phylaxe grece: ſeruare latine. Gaca ꝑſice: diuitie. Gacōphylatium locus quo diuitie ẜuant̉:⁊ arca .ſ. in qua ppl̓i donariagregabant ad vſus templi.Un̄ in libro Regꝭ. Tulit ioiada pontifex gacophylatiumvnū: aperuitqꝫ foramē deſuꝑ⁊cͣ. ⁊ porticꝰ in qͥbus ſeruabant̉. Un̄ hec ꝟba locutꝰ ēieſus in gacophylatio: docēs in tēplo. g Aſpiciebat quō. Sicut appetitores primatꝰ ⁊ vane gl̓ie cauendos eſſe dixit: ⁊ ſimulatiōe orātibꝰ ꝓlixiꝰ iudiciū p̄dixit: ſic etiā offerētes iuſto examīe diſcernit: vt retribuat ſingulis ẜm cor ⁊ oꝑa: qd̓ ⁊ hodie facit in eccleſia.h ¶ Diuites. Be. Allego. Diuites: iudei de iuſticia legis elati. Uidua pauꝑ: eccl̓ia q̄ ſpm̄ ſuperbie ⁊ tꝑalesrerū ꝯcupiſcētias qͣſi mūdi diuitias abiecit. Uidua qꝛeius vir ꝓ ea mortuꝰ eſt: ⁊ ab eiꝰ oculis occultꝰ in celo eſt. Hec duo minuta offert: qꝛ ī ꝯſpectu diuīe maieſtatis q̄ oblatiōes deuote nr̄e oꝑationis qͣſi certo numero ꝯſcripte ⁊ ꝯſignate ſeruant̉: vel dilectionē dei vl̓ꝓximi: vel fidei orōniſqꝫ munera deo offert. Que reſpectu fragilitatꝭ minuta: ſed merito pie intentionisaccepta: cūctis ſuꝑboꝝ iudeoꝝ operibus preſtant.i Uidua pauꝑ. Hiero. Hec pauꝑcula me ⁊ ſil̓es ſigͣt:qͥ mitto qd̓ poſſum: ⁊ deſidero qd̓ nō poſſum vobis explanare. Nō qͣntū ſꝫ ex qͣnto deſiderat deꝰ. UnuſqͥſI quadrante

a Non es lōge a regno dei .i. a veritate euāgelij q̄ in pl̓ibꝰ locꝭ vocatur regnū dei: ⁊ inde credēdū eſt ꝙ iſte ꝯuerſus fuit ad xp̄m. b Etrn̄dens ieſus. Hic deſcribit̉ ꝯfutatio ſcribaꝝ: ⁊ pͥmo ponit̉ dicta cōfutatio. ſcd̓o diſcipuloꝝ inſtructio. ibi: Et ſedens ieſus ꝯtra gacophylatiū. ſentētia pͥme partꝭ ptꝫ ex dictꝭ Matth̓. xxiij. excepto qd̓ ſubdit̉:Qui deuo. do. viduarū. bona eaꝝ ſibi attrahēdo fallacit̉ ꝑ ſimulationē ſctītatis.d. Hi acci. ꝓli. iudiciū: qꝛ ſimulata ſctītas duplex eſt iniqͥtas. ẜm ꝙ dicit Hiero. e Et ſedens ieſus ꝯtra gaco. Hic ponit̉ diſcipuloruꝫinſtructio. ſacerdotes eī qͥ erāt auari docebātꝙ ille qͥ plus offerebat in tēplo abſolute loq̄ndo plus hēbat de merito: qd̓ ē falſuꝫ. qꝛ qͣntitas meriti nō accipit̉ ẜm qͣntitatē doni abſolute: ſꝫ ꝑ cōparationē ad facultatē dantꝭ ⁊ promptitudine ſue volūtatꝭ ⁊ deuotiōis: ⁊ hāc ſententiā docet xp̄s cū d̓r: Et ſedēs ieſus ꝯtra gacōphylatiū. locꝰ erat vbi ponebatur pecuniaoblata ꝓ neceſſarijs tēpli ⁊ ſacerdotū ⁊ miniſtroꝝ. f. Et multi di. iacta. multa. ẜm doctrinā illoꝝ ſacerdotū. Seqͥtur ſnīa xp̄i: g Uidua hec pau. p. oī. mi. nō abſolute loq̄ndo ſedꝯſiderata facultate ſua. plus eſt enī vni pueroferre. v. qͣꝫ viro forti ferre. xx. ⁊ eodē mō plꝰ ē:pauꝑi dat̉ modicū qͣꝫ diuiti multū mō p̄dicto.Moraliter. pit illis parabolicea Et ce ¶ Ca. XIIloqui. Uineaꝫ paſtinauit homo .i. chriſtꝰ plantauit eccleſiam ſanguine ſuo. F¶ Et circūdedit ſepem .i. euangelicam doctrinā. ct. Et fodit lacum .i. abundantie ſpirituſſancti defluxum. Et edificauit turrem .i. ſpiritualemangelorum cuſtodiam. F Et locauit eā agricolis .i. chriſtianis. Et peregre profectuseſt. Beda. Non loci mutatione: ſed abire dicitur a vinea: quia vinitoribus liberum operandi arbitrium dereliquit. ⁊ Et miſit ſeruos ſuosˡ ad agricolas .i. bonos epiſcopos ad malos chriſtianos arguendum. ⁊ aliquos ceciderunt vt iohannem Damaſcenum: cui abſciderunt manum: ⁊ ſanctum Briccium cōtumelijsafflictum: ⁊ ſanctum Thomam cantuarienſeꝫſocciſum: ⁊ de pluribus alijs ſimilia leguntur.Adhuc ergo vnum habens filium ⁊cͣ. Hiceſt chriſtꝰ qui mittitur inuiſibiliter a patre qn̄aliquem inſtigat ad bonum: ſed aliqui ſūt ingrati eius inſtinctum non ſolū repellenteſ: ſedet peſſime agentes. propter quod quantum ineis eſt occidunt eum. de quibus dicitur Heb̓.vj. Rurſus crucifigentes filium dei. Et ſic deiiuſticia mali perduntur et vinea locatur alijscum eorum loco boni ſubrogātur. bx Et qͦrebant eum tenere ⁊cͣ. Rabanꝰ. Hoc quotidiegeritur in eccleſia: cum quilibet ſolo nomīe ſuper eam quam diligit eccleſiaſtice fidei ⁊ pacꝭvnitatem propter cohabitantiū fratrum bonorum multitudinem aut erubeſcit aut timet impugnare. . Magiſter ſcimꝰ quia verax ⁊cͣ.cōmuniter dicit̉: qui bene ſcit vngere bene ſcitpungere. ꝓpter quod minutores vngunt oleo oliue lanceolas ſuas:vt melius poſſint venam pungere: ⁊ ſic fecerunt iſti ⁊ ſimiliter alij ꝓditores. Reddite ergo que ſunt ceſarꝭ ceſari ⁊cͣ. per herodianosqui gloriantes in pellibus interpretantur: prelati bene forrati ſignificantur. per phariſeos qui interpretantur diuiſi: ſignificantur religioſi habitu ⁊ vita ab alijs diuiſi: ⁊ iſti reddere debent deo deuotionem:⁊ mundo vitam exemplarē. Magiſter: moyſes ſcripſit nobis ⁊cͣ.exponatur vt. sͣ. Matth̓. v. b. Interrogauit eum quod eſſet primūomnium mandatum ⁊cͣ. Iſte querebat de primitate dignitatis: vt patet ex ſequentibus. ꝓpter quod ſibi ſimiles ſunt nouicij qui ſtatim ardua religionis volunt facere ⁊ non potentes recedunt a religione.Quomodo ergo dicunt ſcribe chriſtum eſſe filium dauid ⁊cͣ. Perchriſtum qui vnctus interpretatur rex. per vnctionem inſtitutus ſicuteſt rex francie ſignificatur: qui filius eſt epiſcopi pariſienſis in ſpiritualibus ⁊ eius dominus in temporalibus. ſic chriſtus eſt filius dauidẜm carnem: ⁊ eius dominus ẜm deitatem. ⁊ Cauete a ſcribis ⁊cͣ. ⁊in fine concluditur: de Hi accipient prolixius iudicium: id eſt condemnationē: quia ſicut dicit Hiero. ſimulata ſanctitas duplex eſt iniquitas. et. Et ſedens ieſus contra gacophylatium aſpiciebat quōturba iactaret

P

Hat .11.Luce .20.

Ecc̄i. 9. a

Psͣ. 109Mat. 12Luce .10. 6

Dat. ijLu. 11. f. et20. 5

Psͣ. 108.

Luce .11.

4. reg. 12. b

Allgo.