Druckschrift 
Quinta pars huius operis in se contine[n]s glos[s]am ordinariam cu[m] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.Qo. oj.dii.Marci Ca. XI

I tationabilium doctorū corrigendo.nemo adhuc hominū ſedit. Sol­ 7uite illum ⁊ adducite: ⁊ ſi qͥs vo­ 7bis dixerit qͥd facitis: dicite qꝛdn̄o neceſſarius ē: ⁊ ꝯtinuo illumdimittet huc. Et abeūteſ īuener̄tI fidei.pullum ligatum ante ianuam foris in biuio ⁊ ſoluūt eum. Et quidam de illic ſtātibus dicebant iluaſi: quis poteſt dimittere peccata.lis: Quid facitis ſoluētes pullūſ qꝛ dn̄o neceſſarius eſt.Qui dixerūt eis ſicut pręceperatpullum.a illis ieſus. Et dimiſerunt eis. Etduxerunt pullum ad ieſum. Et r§ ꝑ baptiſmū. §. i. primā ſtolā immortalitatis.b imponūt illi veſtimēta ſua et ſe­ ra Ihi ſunt qͥ corꝑa ſua ꝑ abſtinētiā domāt: vt rti iter parēt: vel bona exēpla ſequētibus p̄beatdit ſuꝑ eū. Multi aūt ſtraueruntvt inoffenſo pede pullus tranſiret.d veſtimēta ſua in via. Alij autem ⁊Iſententias.de libris.frondes cedebāt de arboribus ⁊prophete: patriarche.ſternebant in via. Et qui pręibātI apoſtoli.et qͥ ſequębant̉ clamabant dicen§ ſaluifica.tes: Oſanna benedictꝰ qͥ vēit infnomīe domini: benedictuꝫ quod a-g venit regnū patris noſtri dauid:§mane venit ad iudeos xp̄s.oſanna in excelſis. Et ītroiuit hieʰa Iſi quis eum hoſpitio ſuſciperet: tante enī pauertatis fuit: ⁊ ita nulli adulatus: vt in tanta vre nullum hoſpitium inueniret.froſolymā in templū: et circūſpē­ cxI in veſpera mundi viſitat nos.ctis oībus cum iam veſpera eſſetvt qui in vrbe non inueniebat: in agro paruuloapud lazarum ⁊ ſorores eius haberet hoſſpitithora: exijt ī bethaniā cū duodecī. ⁊Et alia die cuꝫ exirēt a bethania da ſ veritatē humane carnis oſtendit.ſalutēhominū eſtuans ad incredulitatem iſracin cͤſurijt. Cunqꝫ vidiſſet a longe r

quē ſoluūt ⁊ domāt: ppl̓s gētilis eſt. Ante ianuā fidei cū vinculis pctōꝝ ſuoꝝ in biuio ſtat: in libertate arbitrij dubitat inter mortē ⁊ vitā. a Et dimi. Be. Alle. Qui ī ſolnēdo cōtradicebāt: audito noīe dn̄i dimiſerunt. Quia mgr̄i erroꝝ qͥpriꝰ doctoribꝰ ꝯtradicebāt: poſtqͣꝫ ꝑ miracula virtꝰ fidei dn̄ice apparuit āpliꝰ reſiſtere nō valebat:⁊ ſic liber credētiū ppl̓s ad dn̄m ducebat̉. Et īpo. illi ve. ſua. doctrinā .ſ. virtutū: vel ſcripturaꝝ diſcretionē vl̓ eccleſiaſticoꝝ dogmatū varietates: qͥbꝰhoīm corda nuda an̄ ⁊ frigida: qͦ xp̄oſeſſore fiāt digna operiūt. b Et ſedit. Hiero. Cępit regnare vt n̄ regnetpctm̄ in mortali vl̓ laſciua carne: ſꝫ iuſticia ⁊ pax ⁊ gaudiū in ſpūſancto.c Multi aūt ſtra. v. ⁊cͣ. Quia multimartyres ſe ꝓprie carnes amictu exuentes: ſimplicioribꝰ viā ſuo ſanguineparāt: vt ī offenſi ad ſuꝑnā ciuitatemad quā ducit ieſus incedāt. Moraliter. Saluator nr̄ aſino ſedēs hierl̓m tēdit: qn̄ aīaꝫ cuiuſqꝫ fidel̓ regēs. qͣſi iumētū ſuū ad pacꝭ et̓ne viſioneꝫ ducit.In pullo etiā ſedet: cū eccl̓ie vniu̓ſalit̓pſidet: eāqꝫ in ſuꝑne pacꝭ deſideriumaccendit. Hiero. Multi ⁊cͣ. Pedesſūt extremi qͦs ad iungēdum cōſtituitapl̓s. qͥ ⁊ ſi nō ſūt dorſuꝫ ī qͦ ſedit dn̄s:tn̄ cū militibꝰ a ioh̓e inſtruunt̉.d. Alij autē ⁊cͣ. Hiero. Iuſti vt palmaflorebūt: anguſti ī radicibꝰ: lati ī floribꝰ ⁊ fructibꝰ: qm̄ bonꝰ odor xp̄i ſūt etſternūt viā mādatoꝝ dei bona fama.Be. Alle. Alij āt Frōdes vl̓ ramode arboribꝰ cedūt: qͥ ī doctrīa ꝟitatisꝟba ⁊ ſnīas patrū de eoꝝ excerpūt libris. Et hec in via dei ad aīm auditoris venientꝭ hūili p̄dicatione ſubmittūt. Et qͥ p̄ibāt ⁊ qͥ ſeq̄bant̉ clamabāt: Preceſſit iudaicꝰ ppl̓s: ſecutꝰ eſtgentil̓. ⁊ qꝛ oēs qͥ fideles ſūt vl̓ fuerūtin xp̄m crediderūt ⁊ credūt: ⁊ qͥ p̄eūt⁊ qͥ ſequunt̉ oſanna clamant: qd̓ ſalua nos latine d̓r. ab ip̄o enī oēs priores etiā ſalutē q̄ſierūt. Bn̄dictꝰ qͥ vēitin noīe dn̄i. Qm̄ vna fides: vna ſpesoīm. Illi expectabāt ⁊ ventuꝝ credebāt: ⁊ nos veniſſe credimꝰ. e. Etp̄ibāt. Hiero. Preeūt ꝓph̓e: ſequunt̉apl̓i. Abyſſus abyſſuꝫ īuocat .i. lex legē alterā. f. Bn̄dictū. ẜm ioh̓em: cūturbe eū raꝑe vellēt ⁊ facere regeꝫ fugit: ⁊ regnuꝫ adhuc victurus noluit.Nūc aūt iā paſſurꝰ regē nō refugit ſedici. Non hymnos filio dei ⁊ rege dignos. nō eos repͥmit qͥ regnū dauid īeo reſtaurādū ⁊ priſce bn̄dictiōis donū cōcinūt: qꝛ .ſ. nō tꝑal̓ ⁊ terreni: ſedeterni in cel̓ rex eēt imꝑij. ad qd̓ ꝑ ꝯtēptū mortꝭ ⁊ gl̓iaꝫ reſurrectiōis ⁊ triūphū aſcēſiōis ꝑueniret. Un̄ diſcipulispoſt reſurrectionē ait: Data ē mihi oīſptās in celo ⁊ in t̓ra. g. Regnū p .n.Be. Per hͦ qd̓ iūgit̉: oſanna in excelſis: qd̓ ē ſalus: ſignificat ꝙ aduentusxp̄i nō ſolū hoīm ſalus ſꝫ totiꝰ mūdi: terrena iūgens celeſtibꝰ:vt ei om̄e genu flectat̉: celeſtiū: terreſtriū ⁊ infernorū. Hiero. Hoc gabrieli ꝯſonat. qͥ ait: Hic erit magnꝰ et filiꝰ altiſſimivocabit. ⁊: Dabit illi dn̄s deꝰ ſedē dauid pr̄is ſui. Vt .ſ. gentem quā dauid tꝑalit̓ rexit ⁊ exēpla iuſticie p̄buit: ⁊ ſpūalibꝰhymnis ad fidē ⁊ dei amorē acceactꝭ: ꝟbis: donis etꝓmiſſis regnū celeſte regeret: ⁊ adionē dei introduceret.h Oſanna ī excel. Hiero. Saluifica vt iuſti edificent̉ in ruinā angeloꝝ: ⁊ terreni ſaluent̉ ab eo bn̄dicto vincēte ⁊ veniente in noīe dn̄i .i. pr̄is ſui: qm̄ filiꝰ de pr̄e nomē ſuſcepit: ⁊ pr̄ defilio. Oſanna. verbū hebreū ⁊ cōpoſitū ex integro ⁊ corrupto. Oſi enī ſalua vl̓ ſaluifica. āna interiectio dep̄cantis. Deniqꝫ ī pſalmo vbi. Lxx. īterp̄tes trāſtulerūt: O dn̄e ſaluū meI fac

fac. In hebreo hr̄ anna adonayoſanna: qd̓ nr̄ Hiero. ita tranſtulit: Obſecro dn̄e: ſalua obſecro. Ideꝫ gͦ eſt: o dn̄e ꝑ interiectionē obſecrantꝭ qd̓ obſecro dn̄e ꝑ ip̄m verbū obſecratiōis.. Introiuit. Hiero. Iā appropinqͣnte paſſiōe in loco paſſiōip̄finito an̄ ſecl̓a vult eē: vt qͥ eū caꝑe vellēt ibi īuenire poſſent:vt on̄deret ꝙ nō inuitꝰ ſꝫ ſponte mortēſubiret. Introiuit aūt ante qͥnqꝫ diespaſce. Dicit eī ioh̓es ꝙ an̄ ſex dies paſce venit bethaniā vbi cena ei facta: ⁊maria ſoror lazari vnguēto eū ꝑfudit:⁊ in craſtino aſino ſedēs obuiante cūpalmis turba hierl̓m vēit. In lege eīdictum eſt: ꝙ decima die meſis tollatvnuſqͥſqꝫ agnū ⁊ ſeruet eū vſqꝫ ad decimūq̄rtū diē mēſis: īmoletqꝫ eū multitudo filiorū iſrl̓ ad veſcendū. Undedn̄s decima die mēſis .i. ante qͥnqꝫ dies paſce ciuitatē in qͣ pateret̉ īgreſſuseſt: ⁊ certū ſue īmolatiōis diē ꝯſpirante ꝯtra eū oī ꝯcilio pͥncipū ⁊ ſenioruꝫexpectauit. Agnꝰ īmolabat̉. xiiij. dieprimi mēſis ad veſpeꝝ: ⁊ dn̄s eadē hora agnū cū diſcipulis ſuis manducāsvbi legalis paſce decreta compleuit:egreſſus eſt cū eis ad locū orōnis: vbicōprehenſus a iudeis ⁊ ligatꝰ iam ſacramētū beate īmolatiōis inchoauit.k In tēplū. Exempluꝫ dedit nob̓ vtqͦcūqꝫ veniremꝰ pͥmū ad domū orōnisſi ibi ſit diuertamꝰ: ⁊ cū nos ꝑ orōnisſtudiū d̓o cōmēdauerimꝰ: ad ea ꝓpterq̄ venimꝰ agēda recedamus. Etcircūſpe. om. Nō ſemel hͦ fecit: ſꝫ ꝑ oēsqͥnqꝫ dies. Per diē in tēplo docebat:noctibꝰ exiēs ī mōte oliueri morabat̉:ſicut Lucas ait: Docendo eī incredulis officiū correctiōis ſedulus impēdebat: manēdo apud fideles gr̄am benignitatꝭ ꝓpitiꝰ exhibebat. Moralit̓.Circūſpec. ⁊cͣ. Inſpicit oīa corda: ⁊ inꝯͣdicētibꝰ veritati nō īuenit vbi caputreclinet. Seceſſit ad fideles: ⁊ in eis qͥobediūt māſionē facit. Zethania nāqꝫ domꝰ obediētie interp̄tat̉. m¶ Cūqꝫ vidiſſet. Be. Sicut ꝑ parabolas loquit̉ ita facit. Ideo eſuriēs in ficu fructū querit cuius nōdū tp̄s eſſe nouit.Eam tn̄ ꝑpetua ſterilitate dānauit: vtoſtenderet plebem quaꝫ docebūt propter folia .i. verba iuſticie q̄ habebatſine fructu .i. bono oꝑe nō poſſe ſaluari: ſed excidi ⁊ in ignē mitti. Eſuriensergo dn̄s vidit ficū folia habenteꝫ: etfructum in ea queſiuit ⁊ nō inuenit: qꝛſalutem humani generis deſiderās vidit iudeā babente eloquia legis ⁊ ꝓphetarū: queſiuit in eo fructum bonioperis docendo: corripiendo: miracula faciendo: ⁊ non inuenit: ideo damnauit.I Iam nonNico. de lyralibet euāgeliſta referant̉: ⁊ qꝛ pͥncipaliter q̄rebat̉ pullus ad obſequiū chriſti. a Benedictū qd̓ ve. reg. patrꝭnoſtri dauid. credebant enī ip̄m cito regnare in regno dauid:⁊ reſtituere regnū temꝑale qd̓ a romanis erat vſurpatum: cuius ꝯtrariū dixit chriſtꝰ corā pilato Ioh̓. xviij. Regnū meumnō eſt d̓ hoc mūdo: ſed ſupple de celo: ⁊ hͦ dinina ordinatiōe ſignabatur ꝟbis laudātiū. cū dicebāt: h Oſanna in excel.licet nō ītelligerēt: ſic̄ ⁊ cayphas dixit mortē xp̄i futurā ꝓ ſalute mūdi. Ioh̓. xj. licet hͦ nō intelligeret. c Et cir. oībꝰ cū iāveſ. eēt ho. ī ex. betha. lꝫ fuiſſet honorifice receptus a cōi populo ⁊ p̄dicaſſet ꝑ totā diē vſqꝫ ad veſperā: nullꝰ tn̄ inuitauit euꝫad hoſpitiū in domū ſuam: ⁊ ideo cū diſcipulis redijt in bethaniā vbi manebant Martha: Maria ⁊ lazarus. d Et aliadie. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ ꝯfutatio ſacerdotū: ⁊ prīo ſigno ſenſibili.ſcd̓o facto mirabili. ibi: Et cū introiſſent. tertio verbo rōnabili. ibi:

D

Allego

Ioh̓ .12. 2

Mat. 21.

Moralit̓

Pō. 91.

Allego.

2Coꝝ 2.v̓

Mat. 21. aLuce. 19. 6Ioh̓ .12. b

Autt igaB

Moralit̓

Psͣ .41.

Mat. .21.d

Mat. xj. v

Lnet. i. c

q 4