MarciCa. XNico. de lyraOio. ordi.
magis clamabat: fili dauid miqui tranſiens audiuitſerere mei. Et ſtās ieſus pręcepitI per apoſtolos.a illū vocari. Et vocant cęcum di.i. ꝑſeuera in orōne. Iper pnīam.centes ei: Anīęquior eſto: ſurgeaſ per baptiſmum. Inudus veteri homine.vocat te. Qui ꝓiecto veſtimento.ſ vt hinnulus ſuper montesbſuo exiliēs venit ad eū. Et rn̄dēscieſus dixit illi: Quid tibi vis famagiſter.ciam? Cęcꝰ aūt dixit ei: Rabbōi:a ¶ Onā petij a dn̄o hanc requirā vt vi. vo. dovt videam. Ieſus autem ait illi:vide.Uade: fides tua te ſaluū fecit. Etd ꝯfeſtim vidit ⁊ ſeq̨̄bat̉ euꝫ in via.T cū appropinqͣ ¶ C. XIſ viſioni pacꝭ: in qͣ immobilis felicitas que eſt mater omniū noſtrum.rēt hieroſolymę ⁊ bethafnię ad mōtē oliuarum: mittit duſ charitate iūctos. I ꝓpt̓ dilectiōeꝫ dei ⁊ ꝓximi.os ex diſcipulis ſuis: et ait illis:Ite in caſtellū quod contra vos ⁊s eſt. Et ſtatim introeūtes illuc in etFgentes.peccatis.h uenietis pullū ligatū ſuper queꝫ
a ¶ Et vocāt ce. ⁊cͣ. Beda. Allego. Cecū clamantē dn̄s vocat: dū ppl̓o gentiū ſcientiā veritatꝭ deſiderāti ꝑ ſctōs predicatores verbū fidei cōmittit. Qui vocantes cecū animequiorem eſſe ⁊ ſurgere: ad eūqꝫ venire precipiunt cū predicādoſpem ſalutis haberet. de vitioꝝ torpore ſurgere: atqꝫ ad virtutū ſtudia qͥbꝰ illumīari mereaturaccīgi lubēt. q. Accedite ad eū ⁊ il.ſurgē qͥ dor. ⁊cͣ. Qui ꝓiecto veſtimēto ſuo .i. abiectis mūdi curꝭ expaditomētis greſſu ad datorē lucis properat. b. Exiliēs. Promptā volūtatē cōpletiōe deſiderij remunerat.vn̄: Quodcūqꝫ petieritꝭ in orōne credentes accipietis. c Quid tibivis ⁊cͣ. Scit quid velit: ſed peti vultqd̓ ⁊ ſe dare et nos petere p̄noſcit: qͥimportune admonet ad orandū. ⁊ tn̄dic̄: Scit nāqꝫ pater veſter qͥd opꝰ ſitanteqͣꝫ petatꝭ eū. Ad hoc ergo requirit vt petat̉: ⁊ cor ad orōnem excitat.vn̄ cecꝰ. Rabboni: vt videā. Nō aurū q̄rit: ſꝫ lumen. Cecus enī diuitiashr̄e pōt: ſꝫ nō videre qd̓ habet. Exēplo huiꝰ nō falſas diuitias q̄ramꝰ ſꝫlucē quā cū ſolis angel̓ videre poſſumus: ad quā viaꝫ fides eſt. Un̄ illuminato ceco d̓r: Uade: fides tua ſaluū te fecit. d Uidit ⁊ ſe. Be. Morali. Uidet ⁊ ſequit̉ qͥ qd̓ bn̄ intelligitur oꝑat̉ ſequi imitari. vn̄: Si qͥs mihi miniſtrat me ſequat̉. In via. Cōſideremꝰ qͣ via gradit̉: ⁊ ſeqͣmur ꝑ humilitateꝫ: ꝑ labores. Uia: q̄ dicit:Ego ſuꝫ via ꝟitas ⁊ vita. Hec ē viaanguſta q̄ ducit ad ardua hieroſolyme ⁊ bethanie: ad montē oliuaꝝ qͥ eſtmons lumīs ⁊ ꝯſolatiōis. ¶ Ca. XIUthania villa vel ciuitas ī lateT cū ap. ⁊cͣ. bethanie. Be. Bere montꝰ oliuēti: q̄ ſtadijs. xij.ab hierl̓m vbi lazarꝰ ſuſcitatꝰ eſt: domus obediētie interp̄tat̉. Et bn̄ hieruſalē venturꝰ ⁊ mūdū ſanguīe redēpturꝰ. pͥmo bethaniam venit: ⁊ ibi adeuota muliere vnctꝰ eſt: qꝛ multos an̄ paſſionē docēdo: domū ſibi obediētie fecit: qͦꝝ pia actiōe qͣſi odorifero vnguētodelectat̉. Hinc ciuitas etiā hec in monte oliuēti poſita d̓r: vteccl̓ia ꝑ gr̄am dei eē ſaluāda ſignet̉: quā vnctiōe ſpūaliū cariſmatū: ⁊ ſcīe ⁊ pietatꝭ luce fouet. Mons enī oliuēti ſpūaliūdiſtributor gr̄aꝝ. Ne aūt abſcōderet̉ ciuitas ſuꝑ hūc montē poſita: mittit duos de diſcipul̓ ſuis in caſtellū qd̓ ꝯtra eoseſt: doctores .ſ. qͥ indocta vel barbara orbis loca: qͣſi oppoſiti caſtelli menia p̄dicatiōe diruerēt. Duos: ꝓpter veritatꝭ ſcientiā: ⁊ oꝑis mūdiciā. f. Duos ex diſ. ⁊cͣ. Hiero. Bini vocant̉: bini mittunt̉: qꝛ charitas nō in vno ꝯſiſtit. vn̄: Ue ſoli.Duo educūt hebreos de egypto. duo portāt botrū de terraſctā: vt ſꝑ p̄poſiti ꝯiungāt oꝑi ſcīam: duo mādata de duabꝰtabulis ꝓferāt: in duobꝰ fontibꝰ abluant̉ ⁊ abluāt: ⁊ duobus vectibꝰ arcā dn̄i portāt: ⁊ int̓ duo cherubin dn̄m cognoſcāt ſpū ⁊ mēte pſallētes. g Et ſtatim. Be. Alle. Introeuntes mūdū p̄dicatores inuenerūt ppl̓m nationū pctōꝝ funiculis alligatū: ⁊ etiā iudeoꝝ. Oēs enī peccauerūt. Undeapud Mattheū aſina qͦꝫ cū pullo alligata reꝑit̉: q̄ ſubiugal⁊ domita ſignificat ſynagogā q̄ iugū legꝭ traxerat. Pulluslaſciuꝰ ⁊ liber gētes: ſuꝑ quē nemo adhuc ſedit: qꝛ nemo rōnabiliū doctoꝝ ei frenū correctiōis īpoſuit: qͦ vel linguam amalo cohiberet: vel ī artā viā vite ire cogeret. Duo diſcipl̓iad aīalia miſſi duo ordīes p̄dicatoꝝ: vnꝰ in gētes: aliꝰ in circūciſioneꝫ miſſus. Et abeūtes īue. pul. ⁊cͣ. Bn̄ pullus an̄ ianuā foris īuenit̉ ī biuio. Ianua enī ē ille qͥ ait: Ego ſū ianuaouiū. ꝑ me ſi qͥs introierit egrediet̉ ⁊ ingrediet̉: et paſ. inue.qͥbꝰ paſcuis ppl̓s gētiū carebat cū adhuc extra ianuā in biuio ligatꝰ erat. Bn̄ ī biuio: qꝛ nō adhuc vnā vite fideiqꝫ viācertꝰ tenebat: ſꝫ pl̓es ſectās. Un̄ Lucas ait: qꝛ dixerunt dn̄ieiꝰ ad illos: Quid ſoluitꝭ pullū? Nō vni qͥppe ſuꝑſtitiōi deditꝰ erat: ſꝫ ꝓ libitu īmūdoꝝ ſpirituū raptabat̉ varijs erroribꝰ. Cōmūis enī ē qͥ īmūdus ē. qͥ aūt mūdus ⁊ ſctūs ē: ſolius dei eſt. hͨ MPullū li. Hiero. Pullus ligatꝰ ⁊ indomitI quē ſoluūt
a. Anīequior eſto .i. magꝭ qͥetꝰ aīo. ac ſi dicant. appropinquattua illumīatio. b Qui pie. veſti. ſuo. in qͦ mēdicabat vt celerius veniret ad xp̄m. Rabboni .i. magiſter mi. ¶ Ca.¶ Et inde exurgens ⁊c̄. Sequit̉: x. SDO2AIICCI. Iicet viro vxorē dimittere. Axor iſta p̄tintelligi ſapīa philoſophica: ⁊ hec nō ēa doctoribꝰ theologꝭ ſimpl̓r repellēda.nā in multꝭ valet ad fidei ꝯſolationē: ⁊diſputādo cū hereticis ad eiꝰ defenſionē. ſꝫ ſi fornicet̉ ē repudiāda: ⁊ hͦ fit qn̄ꝓpter rōnes philoſophicas incipit qͥsdubitare de fide q̄ ē ſupra rōnē. ap. Etofferebant illi par. ⁊cͣ. paruuli pn̄t dicipauꝑes ⁊ generꝭ infimi. ꝑ diſcipl̓os aūtimpediētes ne offerant̉ xp̄o ſignificant̉eccl̓ie rectores vel religioſi qͥ ꝓpt̓ pauꝑtatē vel generꝭ infirmitatē repellūt eosa debita ꝓmotiōe vel receptiōe ad religionē: cū tn̄ al̓s ſint apti. ꝓpter qd̓ īpediētes arguunt̉ ore xp̄i. iō ſubditur:z. Taliū ē reg. dei. Mat. v. Btī pauperes ſpū: qm̄ ip̄oꝝ ē reg. ce. N Quiſqͥsnō receꝑit regnū dei velut paruulꝰ .i. ſine ſuꝑbia ⁊ dolo. 7. Non intrabit ⁊cͣ.Mgr̄ bone qͥd fa. ⁊cͣ. ip̄m int̓rogabat.qꝛ licet crederet eū hoīem puꝝ: tn̄ eū reputabat ī lege perituꝫ. ꝓpter qd̓ rn̄ditdicēs: Quid me dicꝭ bonū. exqͦ credis me hoīem purū. Precepta noſti ⁊cͣ. q. d. eoꝝ obſeruatio ſufficit ad ſalutē: ſꝫ nō ad euāgelicā ꝑfectionē. ideoſubdit̉: Unū tibi deeſt: vade q̄cūqꝫ ha. ven. ⁊cͣ. Beda. Non partē tm̄ ſic̄ananias ⁊ ſaphira Actu. v. F Et dapauꝑibꝰ. nō amicꝭ carnalibꝰ niſi fuerītindigētes. Et habe. theſau. in celo.Chryẜ. Oſtendit ꝙ plus. reddit qͣntomaius ē celū qͣꝫ terra. Qui ꝯtriſtatꝰabijt merēs. impeditꝰ a ꝑfectiōe quā q̄rebat poſſeſſionū amore. Beda. Int̓ pecunias hr̄e ⁊ amare multa diſtātia eſt.Un̄ Salomon nō ait: qͥ hꝫ ſꝫ qͥ amat diuitias fructū nō capiet ex eis. ⁊ accipitamare ꝓ finē in diuitijs ponere. ⁊ de talibꝰ ſubdit̉: P. Ꝙ difficile qͥ pecunias hn̄t ⁊cͣ. ⁊ accipit̉ hic difficile ꝓ impoſſibili: vt ptꝫ ex lr̄a ſequēti: ⁊ declaratū fuit pleniꝰMat. xix. 7. Ecce nos dimiſimꝰ oīa ⁊cͣ. hoc ſpūalit̓ facit qͥ inordinatū amorē ad oīa terrena de ponit: ⁊ talis nūc recipit cētiestm̄. qꝛ ꝓ abiectiōe carnalis amoris recipit charitatꝭ donū qͦ ſe ⁊oīa ordinat in deū. x. Multi erūt pͥmi nouiſſimi ⁊cͣ. qꝛ detenticirca terrenoꝝ amore inordinatū pͥmi ſūt in hͦ ſecl̓o: ſꝫ erunt nouiſſimi in futuro. ⁊. Quia ecce aſcēdimꝰ hieroſolymaꝫ ⁊cͣ. frequēter p̄dixit diſcipulis paſſionē ſuā. ꝑ hͦ ſignificās ꝙ multotiens eſſet paſſurꝰ in mēbris ſuis. Un̄ Actꝭ. ix. dixit: Saule ſauleqͥd me ꝑſeq̄ris. Et pętro īminēte ſua paſſiōe dixit: Uado romāiterū crucifigi. 5. Et accedūt ad eū iacobꝰ ⁊ ioh̓es ⁊cͣ. Iſti credebāt xp̄m in hierl̓m tꝑalit̓ regnaturū. Et qm̄ erāt eiꝰ cognativolebant eſſe poſt eū pͥmi. Et iſtis qͣntuꝫ ad hͦ ſunt ſil̓es qͥ terrenis honoribꝰ ſunt multū ſolliciti et de celeſtibꝰ negligētes: qd̓ ēvalde fatuū. iō dn̄s dixit illis: Neſcitꝭ qͥd petatis. ſicut fatuus petit caſeū ⁊ negligit aurū. bt Et audiētes. x. ceperūt īdignari. humanū qͥd paſſi. ꝓpter qd̓ xp̄s vtroſqꝫ reprimens cepiteos docere de hūilitate: ꝑ quā honor celeſtis acqͥrit̉ ⁊ cōtemnit̉terrenꝰ. Et ꝓficiſcēte eo. Sequit̉: dH Barthimeus cecꝰ ſedebat ⁊cͣ. Barthimeꝰ qͥ filiꝰ pinguedinis interpretat̉: ſignificathoīem in delitijs carnalibꝰ nutritū. iō d̓r cecꝰ .ſ. ſapīe luce pͥuatus. de qͣ d̓r Iob. xxviij. ꝙ nō inuenit̉ in terra ſuauit̉ viuentiuꝫ.qꝛ delitie carnales hebetāt intellectū. Qui cū audiſſet ⁊cͣ.talis enī cū audit de ſaluatore: debet clamare ꝑ orōnē deuotamvt ab eo recipiat ſapientie lumē qͥ dat omnibꝰ affluenter ſaltemT cū appropinqͣ/ ¶ Ca. XI de neceſſarijs ad ſaluteꝫ.rent. Hic ꝯn̄r̄ deſcribit̉ ꝯfutatio ſacerdotū. ⁊ pͥmo ponit̉duētꝰ xp̄i ad tēplū. ſcd̓o ſubdit̉ ꝯfutatio ſacerdotū. ibi:Et alia die. ſnīa pͥme partꝭ ptꝫ ex dictꝭ Mat. xxj. exceptꝭ q̄ ſequūtur: Et cū appropin. hieroſolyme ⁊ bethanie ad montē oliuaꝝ.mons enī oliuēti eſt mediꝰ int̓ hierl̓m ⁊ bethaniā: ⁊ iō eſt ꝓpinquꝰ vtriqꝫ. e Inuenietꝭ pul. ligatū. cū ip̄o aſina erat ſil̓r. ẜmꝙ dicit Mat. ſꝫ Marcꝰ hic tacet de ea: qꝛ nō oportet ꝙ oīa a qͦlibet
H
Allego
D
Osͣ. 33.Eph̓. 5. d
īιι. c
Mat. 6. b.4 3
Moralit̓A
Mat. 20. 3
Ioẜ̓ .12. d
Mat 21.Luce .19.
Idi .14. a
Ecti. 4. c
Allego
Mat .21. a
Ioh̓ .10. b.
Luce .19. e