Druckschrift 
Quinta pars huius operis in se contine[n]s glos[s]am ordinariam cu[m] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.Marci Ca. XGlo. ordi.

I interrogat: vt ſtulticiam confeſſis corrigat.vultꝭ vt faciā vobis? Et dixerūt:Da nobis vt vnꝰ ad dexterā tuā⁊ alius ad ſiniſtrā tuā ſedeamꝰ inzloria tua. Ieſus autem ait eis:ſ regnare vultꝭ qͥ n̄ meruiſtꝭ culmē honorꝭ ſine exNeſcitis quid petatis. Poteſtis ⁊citio laborꝭ. a ſ paſſionē. vn̄ appropinquanteſſione ſua: pr̄ ſi vis tranſfer calice̓ hunc a me.a bibere calicē quem ego bibo aut a§ .i. tinctura paſſionis.baptiſmo qͦ ego bapticor baptiari? At illi dixerūt ei: Poſſumꝰ.b Ieſus āt ait eis: Calicē qͥdē quēego bibo bibetꝭ: ⁊ baptiſmo quoego bapticor baptizabimini. Sedere aūt ad dexteraꝫ meā vel add ſiniſtrā non eſt meū dare vobis:ſed quibus paratum eſt. Et au byI petitionem eorum.edientes deceꝫ indignati ſunt def iacobo ⁊ iohāne. Ieſus autē vocans eos ait illiſ: Scitis quia hiqui vidētur principari gētibus:dominant̉ eis: ⁊ pͥncipes eoꝝ poteſtatē habēt ipſorū? Non ita eſtautē in vobis: ſed quicunqꝫ vo-I in celo.I in terra.luerit fieri maior erit veſter miniſter. Et quicūqꝫ voluerit ī vobisI quod debetis amplecti.primꝰ eſſe: erit omniū ſeruꝰ. NāI nota eū qͥ mīſtrat hoīs filiū appellari. ſ ī carne⁊ filius homīs nō venit vt miniFintātū vt etiā aīam daret.ſtraret̉ ei: ſꝫ vt miniſtraret: et daret animā ſuaꝫ redemptionē proſ nō ꝓ oībus: ſed ꝓ his qui credere voluerunt.multꝭ. Et veniūt hiericho. Et ꝓficiſcente eo de hiericho et diſcipulis eiꝰ: ⁊ pl̓ima multitudīe: filiHiero. qui ſcripturam ſeruat nec complet iuta menſam mendicans eſurit.ius thimęi barthimeꝰ cecus ſede Ikbat iuxta viā mēdicans. Qui cūaudiſſet qꝛ ieſus nazarenus eſt:cępit clamare ⁊ dice̓: Ieſu fili daa F peccatoris. b 5 demopeſcūt clamorē pauꝑis quē exaudiuit doruid miſerere me̓i: ⁊ cōminabant̉in illi multi vt taceret. At ille multo

Marcus dicit ip̄os: deſideriū eorū volens aperire: quoꝝ ꝯſilio mater petebat. Et in vtroqꝫ euāgeliſta dn̄s non matri ſedip̄is rn̄dit. a Aut baptiſmo. Idē qd̓ calix. Unde alibi depaſſione ſua dicit: Baptiſma habeo baptizari: ⁊ quō coartorvſqꝫdū ꝑficiat̉? b¶ Calicē quidē. Beda. Iacobꝰ ab herode capite truncatꝰ. Ioh̓es in feruentꝭolei doliū miſſus. inde ad coronā martyrij athleta chriſti ꝓceſſit: ſtatimqꝫ inpathmos relegatꝰ. Itaqꝫ et martyrioaīo nō defuit: ⁊ calicē ꝯfeſſionis bibitquē biberūt in camino tres pueri: licꝫꝑſecutor ſanguinē nō fuderit. c Sedere aūt ⁊cͣ. Ꝙ. vultis vt hͦ tribuā vobis? Sed regnū celoꝝ nō eſt dantꝭ ſedaccipientꝭ. nō enī ꝑſonaꝝ acceptio eſtapud deuꝫ: ſed qͥcunqꝫ dignus fueritaccipiet qd̓ nō ꝑſone ſed vite paratuꝫeſt. d Uobis ⁊cͣ. Adhuc ſuꝑbis.quaſi: ſi vultꝭ acciꝑe nolite eſſe quodeſtis. alijs paratuꝫ eſt: ⁊ vos alij eſtote. ⁊ vobis paratu eſt: qd̓ eſt. priꝰ humiliamini qͥ iā vultꝭ exaltari. e. Idignati ſunt. nō de matre ſed de filijſ:qui ignorantes menſurā ſuā in modica cupiditate ardebant. f Ieſusautē vo. eos. Humilis magiſter ēt piꝰamitis: nec cupiditatis immodice duos arguit: nec decē indignatiōis increpat ⁊ liuoris: ſed docet maiorē eſſe quiminor fuerit: ⁊ dn̄m qͥ ſeruus ſit. Fruſtra igit̉: aut illa ad maiora ſuſpirāt:aut hi ſuꝑ deſiderio eoꝝ dolent cū adſummitatem virtutū nō potentia ſedhumilitas ducat. Suis deniqꝫ ꝓponit exemplum: vt ſi dicta paruipenderent: ad opera erubeſcerent. Nam ⁊ filius homīs ⁊cͣ. g Et veniūt hiericho. Hiero. Hierichō lūna vel anathema: quod cōgruit appropinquāti paſſioni. Defectus carnis chriſti p̄paratio eſt celeſtis hierl̓m. vn̄ hiericho deſerentes. hieruſalē .i. viſioni pacis appropinquāt. h. Et ꝓficiſcēte eo dehie. ⁊cͣ. Beda. Quia aſcendēte ad celos dn̄o: ⁊ fidelibꝰ ſequentibꝰ: cunctꝭſcꝫ electis ab initio mūdi cum illo regnum celeſte ingredientibꝰ: mox gentium ppl̓s diu perfidia cecus auditochriſti aduentu cepit lumen ſalutꝭ ſperare. Iuxta viaꝫ ſedens mendicat: qnondū veritatꝭ iter agnoſcens: ſedula deſiderij inqͥſitiōe ad hoc venire cōtendit: vt Cornelius qui deū quē colebat crebris precibus vt ſe illuminaredignaret̉ orabat. Tranſeundo audit:ſtando illuminat: qꝛ ꝑ humanitatemmiſeret̉ in qua natus: paſſus: reſurrexit: aſcendit: que eſt actio tꝑalis ⁊ trāſitoria. Et ſtans cecū illumīat: qꝛ ꝟbieternitas nō tranſit: que in ſe manensoīa renouat. Stare dei eſt incōmutabili diſpenſatiōe mutabilia cūcta diſponere. Quare ergo trāſiens audit:ſtans illuminat: quia qui ꝓpter nostemporalia ꝑtulit: inde nobis lumentribuit vnde tranſitū mutabilitatꝭ habere neſcit. Beda. Mattheus in hͦloco dicit duos cecos ſecus viā ſedentes illuminatos. Lucas: cum appropinquaret hiericho vnū illuminatumpari ordīe: ſed Lucas ſcribit qd̓ Mattheus omiſit. Ꝙ autē hoc loco Mattheus duos dicit: Marcus dicit vnū: alterū non negat. Sciendum eſt vnū eorum fuiſſe notiſſimū: vnde nomē eius ⁊ patris cōmemorat Marcus: quod in alijs nō facit niſi cū iairūexpreſſit nomīe: qꝛ ⁊ ille nobilis fuit: ita ⁊ iſte ex aliqua felicitate deiectus notiſſime ⁊ famoſiſſime miſerie fuit. Qui nō ſolū cecus verū etiā mendicꝰ ſedebat. huiꝰ ergo illuminationeꝫ☞S Marcus

Luce. 25.Actꝭ. 12. a

Typice.

Actꝭ. 10. e

Mat .21. 6

Mat .10. 5Luce. 10.

Mat 303 vLuce. .22. c

G

Ioh̓. .10. d

Act. 10. 0

Mat. 20. dLuce 18.

Mac .10. v

Luce .12.ſ

q 3