Druckschrift 
Quinta pars huius operis in se contine[n]s glos[s]am ordinariam cu[m] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.Ca. XNico. de lyraMar Cr

a5 iuſticiā. 5 Hiero. ſal correctiōiſ amor ꝓximitꝑet: ⁊ dilectionē ſal iuſticie cōdiat. ſdilectiōeꝫ.a tis? Habete in vobis ſāl: et pa­ paqui ſapienter loquitur magno opere metuatne eius eloquio vnitas rumpaturcem habete inter vos. Ca. XbT inde exurgēs venitee in fines iudęę vltra iorAdanē: ⁊ ꝯuēiūt iteꝝ turbę ad eū: ⁊ ſicut ꝯſueuerat iterūdocebat illos. Et accedēte ſ phahoc.d riſęi interrogabāt euꝫ: ſi licet viro vxorē dimittere: tētātes euꝫ.At ille rn̄dens dixit eis: Quid dvobis pręcepit moyſeſ? Qui dixerūt: MMoyſes ꝑmiſit libellū ree

rciiungit: Habete in vobis ſal: ⁊ habete pacē int̓ vos. a Habete ī vo. ſal ⁊cͣ. Be. Hr̄e ſal ſine pace nō virtutꝰ ē donū: ſꝫ dānatiōis argumētū. qͦ enī qͥſqꝫ meliꝰ ſapit: eo deteriꝰ delinquit.T inde ex. ⁊cͣ. Hucuſqꝫ ea q̄alilea fecit ⁊ docuit. Xhinc narrat q̄ ī iudea fecucuit ⁊ paſſus ē. Et prīoq̄ trās iordanē ad oriētē:q̄ cis iordanē qn̄ venit hiericho et bethaniā ⁊ hierl̓m. Cū enī oīs iudeoruꝫꝓuincia generalit̓ ad diſtīctionē aliarū gentiuꝫ iudea dicta ſit. ſpecialiꝰ tn̄meridiana plaga d̓r iudea ad diſtinctionē galilee: decapolis ⁊ ceteraꝝ ineadē ꝓuincia regionū. Phariſei inter. Magna diſtātia int̓ turbas ⁊phariſeos. He ꝯueniūt vt doceant̉ etinfirmi curent̉. Sicut Mattheꝰ aꝑtedicit: Illi vt tētando decipiāt. Hos eīdeuotio pietatꝭ: illos adducit ſtimulꝰliuoris. d̉. Si licet vi. ⁊cͣ. Be. Cornuto ſyllogiſmo tētauit: ⁊ qͥcqͥd rn̄deat caꝑe putāt. Si dicit dimittēdā ⁊ aliā ducēdā: pudicicie p̄dicator ſibi videt̉ ꝯtraire. Si nō dimittēdā: reus ſacrilegij: ⁊ ꝯtra doctrinā moyſi: et permoyſen ꝯtra doctrinā dei facere. Igitur dn̄s rn̄ſuꝫ ſic tꝑauit vt trāſeat decipulā: ſcripturā ſane intellectā in teſtimoniū adducēs ⁊ naturalē legeꝫ: primāqꝫ dei ſnīam ſcd̓e opponēs qͦ nō voluntate dei ſed peccātiū neceſſitate cōiciāceſſa eſt. Nico. de lyraa Habete ī vo. ſal .i. diſcretionē. b. Et pa. ha. in. vos. q. d.ꝑ ſapīam pax inter hoīes acqͥrit̉ ⁊ etiā ꝯſeruat̉. Ca. IXaj. Et poſt ſex dies aſſumpſit ieſusMO2ALIEET. petrū ⁊c̄. ſex diebꝰ factꝰ eſt mundusGen̄. j. ꝓpter qd̓ ꝑ ſex dies figurari pōt totus mūdi decurſuſ:quo cōpleto chriſtus ſuos vere diſcipulos .i. electos ducet inmontē excelſum .i. in celū empyreū glorioſos in aīa ⁊ corꝑe videntes eiꝰ gloriā ſingularē. Et moyſes ⁊ helias cū eo loquentes .i. legem ⁊ ꝓph̓as cū euāgelio ꝯcordātes. ꝙ autē petrus dixit: faciamꝰ hic tria tabernacula: neſciuit qͥd diceret.niā omniū erit vna gl̓ia: ſicut vnꝰ denariꝰ diurnꝰ: licet in illaſint diuerſi gradus. P. Precepit illis ne cuiqͣꝫ qd̓ vidiſſentnarrarent. ꝑ hͦ on̄dens ꝙ ſecreta diuina nō niſi debito temꝑepublicanda. Helias cū venerit ⁊cͣ. Sequit̉: ⁊. Dico vobisqꝛ helias iā venit ⁊cͣ. ꝑ hͦ on̄dit duplicē heliā: ſicut ⁊ aduentūchriſti duplicē. officiū prime helie facit hō monens fratrē charitatiue: ſicut ⁊ pͥmus aduentꝰ fuit in māſuetudine. officiū vero ſcd̓i facit p̄latꝰ corripiens ex auctoritate: qꝛ ſecūdus aduētus erit in potētia ⁊ maieſtate. Magiſter: attuli filiū meūad te. ꝑ iſtū ab infantia vexatū a demoue ſignificat̉ pctōr abinfantia nutritꝰ ꝑuerſe: ſicut refert beatꝰ Grego. de puero qͥnquenni: quē cū teneret pater in ſinu ſuo vidit demones in ſpecie mauroꝝ veniētes ad rapiēdū ip̄ꝫ: ⁊ tūc deū blaſphemauit⁊ ſtatī expirauit. ⁊ qm̄ ī tali etate creſcēte creſcit malicia ſubditur: HHabentē ſpm̄ mutū. qꝛ talis nō audit correctioneꝫ adbonū. ex. Qui vbicūqꝫ app̄henderit eū allidet eū. qꝛ ceditcullibet tentatiōi demonū. ff Et ſpumat. ꝑ caſtrimargiaꝫ.F Et ſtridet dentibꝰ. ꝑ iracundiā. Et areſcit. ꝑ ignauiam.F Hunc diſcipuli curare nō pn̄t. qꝛ ꝯtemnit monitiōes homnū: ſed ſolus deꝰ aliqn̄ de gr̄a ſpūali curat eū. ideo ſubditur:. Ego tibi precipio. ⁊ nō aliꝰ. 7 Exi ab eo ⁊ ampliꝰ ne ītroeas in eū. qd̓ fit qn̄ ex dei adiutorio nō patit̉ recidiuuꝫ. ad qd̓deſignādū ſubdit̉: ⁊ Ieſus aūt tenens manū eius ⁊cͣ. Docebat aūt diſcipl̓os ſuos ⁊cͣ. Sequit̉: Et occiſus tertia diereſurgēt. Theophilus. Poſtqͣꝫ ꝟo dixerat qd̓ erat triſte: adiunxit qd̓ debet letificare: vt diſceremꝰ ex hoc ꝙ poſt anguſtias leticie ſubſequent̉. hͨ Siquidē inter ſe in via diſputauerant qͥs eoꝝ maior eſſet ⁊cͣ. Hiero. Ubi notandū ꝙ illi euntesdiſputabāt de principatū. ip̄e vero ſedens docet humilitatē:qꝛ pͥncipes laborāt ⁊ humiles reqͥeſcunt. τ. Et accipiēs puerū ⁊cͣ. Beda. In qͦ malicia paruulos eſſe ſuadet: vt ſimplicitatem ſine arrogatia: charitatē ſine inuidia: deuotionē ſine iracundia ꝯſeruent. 7. Magiſter: vidimꝰ quendaꝫ in noīe tuoeijcientē demonia ⁊cͣ. ꝑ iſtū qͥ nō erat de ſocietate apl̓oꝝ ſignificat̉ laicus bonꝰ qui nō hꝫ p̄dicandi officiū: tn̄ bonis verbis⁊ exemplis

⁊ exemplis agit ad expulſionē demonis de cordibꝰ ꝓximorū:qͣꝫnis nō ſequat̉ xp̄m ꝑ ſtatū religionis ⁊ clericatum. bt. Etqͥſqͥs ſcandalicauerit vnū ex his puſillis credētibus in me ⁊cͣ.Grego. Per molā aſinariā ſecularis vite circūitus ⁊ labor exprimit̉. ꝑ ꝓfundū maris extrema dānatio deſignat̉. qͥ ergo adſecularitatis ſpeciē deductꝰ. verbo ceteros deſtruit vel exēplo. melius ꝓfecto erat vt hūc ad mortē ſub exteriorihabitu terrena acta ꝯſtringant: qͣꝫ ſacra officia in culpa ceteris imitabileꝫdemōſtrarēt: qꝛ nimirū ⁊ ſi ſolus caderet vtcūqꝫ hunc tolerabilior īferni pena cruciaret. Et ſi ſcādalicaueritte manꝰ tua ⁊cͣ. Sanctꝰ Iob. xxix. dicit. Oculus fui ceco et pes claudo .i.ꝯſiliariꝰ ignorantiū ⁊ adiutor impotētum. Ergo manū abſcindere ⁊ oculuꝫeruere ne ſcandalicent: eſt hoīem qͣntūcūqꝫ ſibi vtilē in tꝑalibꝰ a ſua ſocietate expellere: ſi ſibi ſit ad ꝑiculuꝫ ruina in ſpūalibꝰ. dt. Qm̄is enim igneſaliet̉. ꝑ ignē intelligere poſſumꝰ ſpūſſancti virtutē: qͥ datꝰ fuit apl̓is in ſpecie ignis ꝑ quē oīs ſaliet̉: qꝛ eiꝰ diſcretione ad bonū dirigit̉: qꝛ ſicut diciturSap̄. xiij. incerte ſunt ꝓuidentie nr̄e.ex. Et oīs victima ſaliet̉ ſale .i. opusdeo acceptū condit̉ ſpūſſancti directione. g Ꝙ ſi ſal inſulſuꝫ fuerit ⁊cͣ i.ſi humana diſcretio careat ſpūſctō: nōꝓficit: ſꝫ aliqn̄ magꝭ officit: qꝛ fac̄ hoīeꝫ nimis ꝯfide̓ de ſeip̄o. In ca. ix. vbi d̓r in poſtil. Et ſil̓r claritas gl̓ie quā tūc in corpore ſuo habuit eſt in extremitate corporis.Ꝙ figura ſit in extremitatibꝰ corꝑis ptꝫ exAAAICIO. diffinitiōe. Figura enī eſt q̄ termīo vl̓ terminis cōprehēdit̉: vt ait Geometra. ſed ꝙ ſil̓r ſe habęat claritasgl̓ie: vt .ſ. ſit tm̄ in extremitatibꝰ corꝑis hͦ non eſt. Claritas enīgl̓ie nō ſolū extremitates ꝯtinet: ſꝫ oportet ꝙ corpꝰ totū ſit glorioſum ſic̄ ⁊ totū agile. ⁊ iō in trāſfiguratiōe le. reſplēduit facies eiꝰ ſicut ſol. Sꝫ ꝯſtat ꝙ claritas ſolis nō ē tm̄ in extremitatibus eiꝰ: ſꝫ etiā in oībꝰ partibꝰ ſuis intrinſecꝭ. Rō aūt q̄re aſſūptio claritatꝭ trāſfiguratio d̓r: lꝫ figura nō mutet̉: eſt: qꝛ ſic̄ color qͥ partieat claritatē īꝑfecte in ſuꝑficie corꝑis colorati attendit̉: ſic ⁊laritas q̄ eſt ꝑfecte lucida ī eiꝰ ſuꝑficie attēdi p̄t.ACOLI CA. tor dicit claritatē trāffigurati fuiſſe in forIn ca. ix. vbi d̓r de trāſfiguratiōe poſtillama ⁊ figura corꝑis: ꝑ ꝯn̄s ī extremitate. Burg. aūt dicit hͦ nōeſſe veꝝ: qꝛ vt inqͥt claritas gl̓ie nō ſolū extremitates ꝯtinet ſꝫtotū corpꝰ penetrat: cū totū corpꝰ ſit gl̓ioſuꝫ ſicut ⁊ totū agile.Sꝫ Burg. h̓. vnū ſupponit ſatꝭ dubiū: ꝙ vicꝫ corpꝰ xp̄i ī trāffiguratiōe fuerit gl̓ioſuꝫ. nā fuit vere paſſibile ⁊ formalit̓: qd̓ cūgl̓ioſo corꝑe ſil̓ ſtare nō pōt: qꝛ om̄e corpꝰ gl̓ioſuꝫ īpaſſibile eſt.Cū enī xp̄i trāſfiguratio fuit facta ad on̄dendū gloriā reſurrectionis ip̄is apl̓is qͦꝝ oculi ꝓfundū corꝑis videre nō potuerūt: ſꝫ ſolū ſuꝑficiē corꝑis ⁊ figurā ſufficere debuit claritas extremitatū. Et dato ꝙ redundatia gl̓ie ī corpꝰ paſſibile ex ſingulari diſpēſatiōe fuerit penetratiua: ab ocul̓ tn̄ nō glorificatꝭ videri nō potuit niſi ſuꝑficietenꝰ: niſi Bur. aliud ponat miraculū circa miraculū qd̓ cōiter ponit̉ ī amotiōe obicis redūdātiegl̓ie .ſ. ꝙ oculi apl̓oꝝ fuiſſent miraculoſe eleuati ad vidēdū claritatē exiſtētē ī ꝓfundo corꝑis: nec rō Bur. cōcludit qͣ vult exlr̄a ꝙ reſplēduit facies eiꝰ ſic̄ ſol. ſol aūt hꝫ claritatē nō modo īſuꝑficie: ſꝫ etiā in ꝓfundo. nā ẜm Burg. in multꝭ locꝭ ſil̓itudonō eſt recipiēda oīmode: qꝛ al̓s eēt idētitas nō ſil̓itudo: q̄ currat qͣttuor pedibꝰ. argumētū aūt a ſil̓i nō valet generaliter: qꝛſtat faciē xp̄i ſic̄ ſolē reſplēduiſſe: ⁊ tn̄ claritatē tm̄ ſuꝑficietenꝰphariſeoꝝ de aliqͥbꝰ ī lege ꝑmiſſis. ⁊ prīo deſcribit̉ ꝯfuT inde ex. Hic ponit̉ ꝯfutatio Ca. X Ihabuiſſe.tatio ph̓iſeoꝝ. ſcd̓o ſacerdotū. ſe. ca. Prīa ī duas: qꝛ primo deſcribit̉ ph̓iſeoꝝ ꝯfutatio. ſcd̓o diſcipl̓oꝝ inſtructio. ibi:Et offerebāt illi ꝑuulos. ſnīa prīe ꝑtꝭ ptꝫ ex dictꝭ Mat. xix. lic.enī mattheꝰ idē fctm̄ ſb̓ alio referat ordīe: n̄ tn̄ differt qͣꝫtuꝫ adꝟitatē: vt dic̄ Augꝰ. ⁊ hͦ īuenit̉ freq̄nt̉ in ve. teſt. vtpote librisReg. ⁊ Paral̓. ꝙ eadē dicta ⁊ facta expͥmunt̉ h̓ ⁊ ibi: ſub aliotn̄ ordīe. d Quid v. p̄. mo. Mat. xix. dic̄ ꝙ ph̓iſei hͦ dixerūtxp̄o qͣſi ei obijciēdo. Et dicēduꝫ ꝙ xp̄s prīo q̄ſiuit hͦ ab eis vth̓ d̓r: qꝛ an̄qͣꝫ diceret ſuā ſnīaꝫ volebat ꝙ audiret̉ eoꝝ falſa opinio qͣ credoīt hͦ eē licitū: ⁊ iō tc̄ qͣi obijciēdo dixer̄t. e Moyſes ꝑmiſit

.j. di. c. vſꝫ cū rector.

Mat. 19. .

A

Mat. 19. a

Deu. .24. ⁊at .5. eet. 19. a