Druckschrift 
Quinta pars huius operis in se contine[n]s glos[s]am ordinariam cu[m] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Marci Ca. IIGlo. ordi.di.

a §ſcripturarū myſteria.5 carnē.erat ⁊ patefaciētes ſubmiſerūt grabatū aItorpens.a in quo paralyticus iacebat. Cū aūt vidiſl ſet ieſus fidē illoꝝ: ait paralytico: Fili dimittunt̉ tibi peccata tua. Erāt aūt illic qͥI ideo inuident qꝛ dixit: dimittunt̉ tibi peccata. b F increulitate nō ſurgentes ad fidē.dā de ſcribis ſedentes ⁊ cogitātes in corI non dei. ſ deſpectiue. I tam altedibus ſuis. Quid hic ſic loquit̉? Blaſphedmat. Quis pōt dimittere pctā niſi ſolusa F9⁊ꝑfidos ſaluare deſiderat: occultorū cognitione et opeꝝvirtute ſe deū eſſe manifeſtat.deꝰ? Quo ſtatim cognito Ieſus ſpū ſuo:I hoc .ſ. cognito.qꝛ ſic cogitarent ītra ſe: dixit illis: QuidHiero. quaſi eiuſdē potentie eſt aīam ſanare et corpusImihi. §dixit et facta ſunt.e iſta cogitatis ī cordibꝰ vr̄is? Quid ē faa § qd̓ ſpirituale qd̓ ſolus deus nouit qui facit.ciliꝰ dicere paralytico dimittunt̉ tibi peca § quod corporeis oculis videri poteſt.cata: an dicere: ſurge̓ tolle grabatū tuuma ſ vt viſibile miraculum ꝓbet inuiſibile.⁊ ambula? Ut autē ſciatis qꝛ poteſtatemt habet filius hoīs in terra dimittendi peca Be. a carnalibꝰ deſiderijs. 5 Be. carnē ꝑ cōtinētiā ſpeceleſtium a terrenis ſegrega.cata: ait paralytico: Tibi dico ſurgē̓ tola F paradiſum que prima domus hoīs fuit.g le grabatū tuū et vade in domū tuā. Eta §mira dn̄i virtus ſine mora ſalus in iuſſu eſt.ſtatī ſurrexit ille: ⁊ ſublato grabato abijta 5 dānata blaſphemia ad laudē vertunt̉.īde corā oībꝰ: ita vt mirarēt̉ oēs ⁊ honorihficarēt deū dicētes: qꝛ nūqͣꝫ ſic vidimꝰ. Etpꝰ curatū ꝑalyticū. F capharnaū. I vt maritimos colligaegreſſus ē rurſus ad mare: omniſqꝫ turba veniebat ad eū ⁊ docebat eos. Et cuꝫ bFoculis miſeriodie. § additus. a §ad curā vectigaliū: telos em̄ gre: latine vectigal.p̨̄teriret vidit leui alphei ſedētē ad tēlonęmitare.kum: ⁊ ait illi: Sequere me. Et ſurgens: ſeF pauꝑ pauperē. Be. et fecit ei cōuiuiū qd̓ lucas dicit.cutus eſt eum. Et factum eſt dum accūinberet in domo illius: multi publicani etpeccatores ſimul diſcūbebant cū ieſu etnitentes.diſcipulis eius. Erāt enī multi qui ſequebant̉ eum. Et ſcribe ⁊ phariſei videntes:quia manducaret cum publicanis ⁊ peccatoribꝰ: dicebāt diſcipulis eius. Quare cū publicanis et pctōribꝰ māducat etcum peccatoribus iuſtus. Imagiſter pro diſcipulisreſpondit.bibit magiſter veſter? Hoc audito Ieſusſuperbi.ait ill̓. Nō neceſſe habēt ſani medico: ſꝫ qͥI humiles.I ideo vos declino.male habent. Non enim veni vocare iua ſ vos qui tanqͣꝫ iuſti fugitiss peccatoresii veſtram iuſtidei rſon eſtis ſubiciam ſtatuentes: iuſticieui ſe peccatores agnoſcunt non per legem iuſtificari ſehio̓ites chriſti gratie colla ſubmittunt ideo ad peccatoreseclino.ſtos: ſed peccatōres. Et erant diſcipuli

a Tū vidiſſet ⁊cͣ. Be. Multū valet apud deuꝫ fides ꝓpria vbi tm̄valuit aliena: vt hō interiꝰ ⁊ exteriꝰ ſanatꝰ repēte exurgeret. Aliorūqꝫ meritis ſua ei relaxarēt̉ errata. b Fili. Mira humilitas deſpectū ab oībꝰ: diſſolutū totꝭ artubꝰ filiū vocat. Aut certe iō: qꝛdimittunt̉ ei pctā. c Dimittūtur. Oſtēdit ꝓpt̓ pctā fuiſſe morbo ꝑcuſſum: ⁊ iō nō poſſe ſanari:niſi priꝰ his dimiſſis. Sicut paralytico ad piſcinā: Ecce ſanꝰ factꝰes: iā noli pec. ne deteriꝰ tibi con.eda. Quinqꝫ de cauſis afficiunt̉ hoīes moleſtijs carnis. Autꝓpter merita augenda vt Iob etmartyres. aut ꝓpter humilitateꝫcōſeruādā vt Paulus ab angeloſathane. aut ob pctā intelligenda⁊ corrigenda: vt maria ſoror moyſi. Et h̓ palyticꝰ qͥ nō niſi dimiſſispctīs potuit curari. aut ad gl̓iaꝫdei: ſicut cecꝰ: de quo. Ne hic peccauit neqꝫ parētes eiꝰ ⁊cͣ. ⁊ Lazarus cuiꝰ īfirmitas nō fuit ad mortē: ſꝫ ꝓ gl̓ia dei: aut ad initiū eterne dānatiōis vt herodes.d Quis pōt dimit. Be. Ueꝝ dicūt ſolus deꝰ hͦ pōt: ſolus etiā pereos dimittit qͥbꝰ ptāteꝫ dimittendi pctā tribuit: ideo vere deꝰ. Nerū teſtant̉: ſꝫ ꝑſonā xp̄i negandofallunt̉. Errāt igit̉: qꝛ vt deū eſſe:⁊ pctā dimittere credunt: xp̄m tn̄eū eē nō credūt. Sꝫ demētiꝰ arriani: qui ⁊ xp̄m eſſe ⁊ peccata dimittere negare nō audēt: deū eſſe negare nō timēt. e Quid ē. Bed.Quaſi qͣ potentia cordis occultaintueor eadē pctā dimitto. Quāſi ex vobis intelligite: qͥd cōſequatur paralyticus. f Filiꝰ hoīs.Bed. Solus deꝰ dimittit pctā: etfiliꝰ hoīs habet ptātē dimittendipctā: gͦ idē deꝰ ⁊ filiꝰ hoīs eſt. Itahō xp̄s ꝑ diuinitatē dimittit pctāꝑ humanitatē ꝓ peccatoribꝰ pōtmori. g Uade in do. Ee. Quilanguerat grabatū domū reportat cū aīa pctōꝝ remiſſione curataſe ad diuturnā ſui cuſtodiā cū ipſo corꝑe refert: ne qͥd iterū vn̄ feriat̉ admittat. h Et egreſſus.Be. Poſt curationē paralytici īcapharnauꝫ ad mare egredit̉: qꝛnō ſolū ciues ſꝫ ⁊ maris habitatores inſtruit: ⁊ fluctiuagos mūdimotꝰ fidei firmitate cōtēnere docet: Ibi turbaꝫ multā erudit: ibipublicanū apl̓m faci: tibi pctōresper pnīam correctos: ſuo dignosreddidit cōuiuio ⁊ auditu ſuoruꝫarcanoꝝ: ⁊ ab vndis cupiditatuꝫſeꝑatos: ad ſolitudinē quiete cōuerſatiōis q̄ ē in ſpe celeſtiū ꝑtrahit. Nā ſe: Et cū p̄teriret viditleui ⁊cͣ. i Leui. Hiero. Leui additus: qꝛ a teloneo negocioꝝ ſeculariū ſequit̉ ſolū ꝟbū qd̓ dicit: qꝛqͥ nō renūciat oībꝰ q̄ poſſidet nonpōt. m. e. d. Be. Marcus ⁊ lucas verecūdie cā ⁊ honore euāgeliſte nomē vulgatū nō ponūt:ſe (ẜm hoc qd̓ ſcriptū eſt: Iuſtꝰ īprimis accuſator ē ſui) Mattheūſe ⁊ publicanū noīat: vt oſtendatnullū cōuerſū debere de ſalute diffidere

fidere cū apl̓s ⁊ euāgeliſta d̓ puplicano ſit factꝰ repente.k Secutus ē ⁊cͣ. Be. Aucaspleniꝰ. ⁊ relictꝭ oībꝰ .ſ. eſt. e. Sequit̉ qͥ vt pauperē xp̄m nō tamcorꝑis greſſu qͣꝫ mentis affectupoſſit ſeqͥ. oīa relinquit: ſic̄ matthęus qͥ nō ſolū lucra vectigalium: ſꝫ etiā periculū qd̓ ꝓpter imꝑfectas rōneſ accidere poterata prīcipibꝰ ſeculi cōtēnit cupidꝰſequēdi. Qui em̄ exteriꝰ vocauit: vt mox ſequeret̉: intꝰ accendit ⁊ modū docuit. Merito gͦ qͥobediēdo hūana cōtēpſit negcia: diuinoꝝ diſpēſatoꝝ factꝰ eſttalentoꝝ. l Et fa. Be. Lucasfecit eis cōuiuiū magnū leui indomo .ſ. Qui em̄ xp̄s ītus recipit. voluptatū delectat̉ vbertate: ⁊ dn̄s libēter ingredit̉: ⁊ ī eiꝰ.recūbit affectu. Hoc ē ſpūale cōuiuiū bonoꝝ paupeꝝ: quo diues eget: pauꝑ epulat̉. m Publicaui. Qui publica vectigaliaexigunt: vel ſeculi lucra ſectantes: qui exemplo publicani conuerſi iā de ſalute p̄ſumūt: nec vtphariſei calūniant̉ in vitijs perianētes ſꝫ penitētes. Un̄ eī ⁊cͣ.Bed. Moraliter. Ad cōuiuiūpctōꝝ vadit: vt docēdi occaſionē habeat: ⁊ ſpūales cibos imparciat. Cundo ad pctōres dn̄ihumilitas on̄dit̉: ī cōuerſiōe penitētiū ptꝫ doctrine eiꝰ potētia.Be. Per vocationē mattheifides gētiū q̄ relietis lucris ſeculi: epulis charitatis et operū bonoꝝ cū dn̄o ꝯuiuāt̉. Per phariſeoꝝ ſuꝑciliū: de ſalutē gētiū iudeoꝝ inuidia deſignat̉. qͥbꝰ d̓r:Publicani ⁊ meretrices p̄cedētvos in regno dei. n Non neceſſe. ⁊cͣ. Be. Se medicū dicit qͥmiro medicādi genere vulneratꝰ eſt ꝓpter iniquitates noſtras⁊ liuore eius ſaniat ſumꝰ.Et erāt diſ. Be. Alij euangeliſte dicūt phariſeos ⁊ diſcipulos iohānis hͦ queſiſſe. hic videtur dicere ꝙ alij queſierūt quoseiuſdē rei cura mouiſſet. Undecolligit̉ hͦ a pluribꝰ fuiſſe obiectū a phariſeis: a diſcipulis iohānis: a cōuiuis vl̓ quibuſlibetalijs.K Be. MyNico. de lyraa Submiſerūt. palyticū ī lectoante xp̄m. cetera exponūt̉ ſicutexpoſita ſūt: Matth̓. ix. b Etcum p̄te. Hic deſcribit̉ emulatioiudeoꝝ ꝯtra xp̄m in matthei vocatione: ⁊ primo ponit̉ emuloꝝmurmuratio. ſcd̓o eoꝝ confutatio. ibi: Hoc audito ieſus. Circa primū d̓r: c Uidit leui al.Mattheꝰ em̄ ante vocationē leui vocabat̉ et erat filiꝰ alphei.ceteri exponant̉ ſic̄. sͣ. expoſitaſunt: Matth̓. ix. d Et erant diſcipuli iohānis. Hic deſcribituremulatio iudeoꝝ ꝯtra xp̄m in diſcipuloꝝ xp̄i arguitione volentiū retorquere apparentem defectū: lꝫ nō exiſtētē diſcipuloꝝ xp̄iin magiſtrū. ⁊ ꝑduplex caſus ſcd̓s

P5

Auct̓ .9. i

Ioh̓. 5. c

Iuet. 3.0

Iob .1.6

1. Coꝝ. 12. c.

Nu .12. c

B

3. aIoh̓. 11. b

Mat .9. 1Luce .9. c

Moralit̓

Aac. 9. 3Lucꝭ. 5. eIoh̓ .3. 6

Mat. 21. cCEſa. 53. b.

Bac. 9. v̓Lucꝭ̓ 5. f

Lucꝭ. 14. g

1. Lio. 1. 6

Pro .18. c

o

o 2