Druckschrift 
Quinta pars huius operis in se contine[n]s glos[s]am ordinariam cu[m] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

MarciGlo. ordi.Ca.Nico. de lyra

§ gratia.§ poſt baptiſmū.iordane a iohāne. EEt ſtatiꝫ aſcēª5t̓qͥ aꝑiūt̉ baptizatꝭ: clauſi ade īterpoſito cher⁊ flāmineo gladio qͥ extinguit̉ ī aqͣ baptiſma dens de aqua vidit apertos cęlos: ⁊ ſpm̄ ſctm̄ tanqͣꝫ colūbā debſcēdentē ⁊ manenteꝫ in ipſo. Etcvox facta eſt de cęliſ: Tu es filiꝰ bI non iohannes.meus dilectus: in te complacui.§ poſt baptiſmum. Iſanctus.d Et ſtatī ſpūs expulit eū in deſer dia ſ vt ⁊ nos mūdi illecebras fugiamus.e tum. Et erat in deſerto qͣdragineI in proſperis.I in aduerſis.ta diebus ⁊ quadragīta noctibꝰſ vt nos poſt baptiſmum non ſolū ad bona agda: ſꝫ etiā ad mala tolerēda accīgamur. vt hōt ⁊ tentabatur a ſathana. Eratqꝫ gͦrvt deocū beſtijs: ⁊ āgeli mīſtrabāt illi. hy

penduli voluptatis odore floris mūdicia tracicum adoleſcentibꝰ poſt ſpōſum currere: ⁊ ſic perbaptiſmi ſacramēta de duobꝰ fontibꝰ dilectiōisdei ⁊ ꝓximi gr̄a remiſſionis abſoluimur: ⁊ aſcēdētes ſpe: celeſtia ſecreta mūdis cordis oculis ītuemur. Deinde ſpūmſanctū ſpū cōtrito ⁊ humiliato: cū ſimplici corde deſcendente ad māſuetos: ⁊ cū charitatenunqͣꝫ cadente manentē ſuſcipimus: ⁊ vox adeo ad nos dilectos dirigit̉. Btī pacifici: qm̄fi. dei vo. Et tūc in nob̓cōplacet pr̄i cū filio etſpuſctō: qn̄ efficiemurnus ſpūs cū deo. vn̄:At ſint vnū ſicut ⁊ nosvnū ſumus. Tūc ſpūsnos expellit in deſertūquadraginta dierū numero tētādos a ſathana: vt patiētia ꝓbationē: ꝓbatio ſpē: ſpes ātcharitatē generet. cumnobis non ſit colluctatio aduerſuſ carnē ⁊ ſāguineꝫ: ſed a. p. r. t. Ettunc beſtie erunt pacate nobis: cū in arca aīenr̄e mūda cū īmundismauſuefacimus: ⁊ cuꝫleonibꝰ ſic̄ daniel cubamꝰ: cū ſpūs nō ſit aduerſus carnē: nec caro aduerſus ſpūm. Poſt hͨ angeli miniſtri qͥ vidēt ſꝑ faciē patris in cel̓ mittuntur in ſolatiū dicētes: Exaudita eſt orō tua: ⁊ nolite time̓ ieſū q̄rētes nazarenū: ⁊ ego qͦs amo arguo ⁊cͣ. ⁊ vincēti dabo edere de ligno vite: qd̓ ēin p. d. m. a Uidit aꝑ. Be. Myſteriū trinitatis in baptiſmo demōſtrāt̉: filiꝰ baptizat̉: ſpūs ēin colūba: pat̓ in voce ſonat: aꝑiunt̉ celi nō reſeratiōe elemētoꝝ: ſꝫ ſpūalibꝰ ocul̓. Sedit colūbaſuꝑ ieſū ne putaret̉ vox ad iohānem facta nō adeū. Pulchre aūt adidit: ⁊ manētē in ip̄o. Hocenī ꝓpriū ē chriſto vt ſemel eū īplēs ſpūs: ſꝑ inillo māeat. Fidelibꝰo aliqn̄ ꝯfert̉ ad miracl̓afaciēda: aliqn̄ tolliuibꝰ tn̄ ad oꝑationē iuſticię ad amorimi cōſeruādū nunqͣꝫ abeſt. Un̄ apd̓ nos manebit ⁊ in nob̓ erit iuxta mēſurā fidei ſpūs. de xp̄o aūt d̓r: Plenū gr̄e ⁊ veritatꝰ. b Manētē in ip̄o ⁊cͣ. Manet in eo ſpūsnō ex qͦ baptizatꝰ: ſꝫ exꝯceptꝰ. Ꝙ āt in baptiſmo deſcēdit: ſignificat nob̓ gr̄aꝫ ſpūalē in baptiſmo dari: qͥbꝰ ī remiſſionē pctōꝝ ex aqua ⁊ ſpū regeneratꝭ ſolet amplior ſpūs gr̄a ꝑ īpoſitionē manus ep̄i celitꝰ dari. c Tu es filiꝰ m. di. Beda.Nō qd̓ neſciebat docet̉: ſꝫ nob̓ qd̓ credere debeamus oſtēdit̉: ip̄m .ſ. qͥ qͣſi hō cum alijs ad bapticādū venit: veꝝ eſſe dei filiū. ⁊ ideo de ſpū baptizari poſſe: nos quoqꝫ ꝑ aquā abſolutiōis ⁊ ſpiritū ſāctificatiōis dei filios effici. Quotqͦt enimreceper̄t eū d. e. p. f. d. fieri. Bn̄ aūt in ſpecie colūbe deſcēdit ſpūs: q̄ ſimplex aīal ⁊ ſine felle: quiaſimplices q̄rit: nec habitat in mētibꝰ īpurꝭ.d Spiritus. Beda. Ne dubiuꝫ qͥs ſpūs: lucascōſulte premittit. Ieſus plenꝰ ſpūſctō regreſſuseſt a iordane. deinde intulit: ⁊ agebat̉ a ſpū ī deſertū ne putet̉ īmundꝰ ſpūs quicqͣꝫ ꝯtra euꝫ potuiſſe. e Quadraginta di. Be. Totū tp̄s ſignificat quo mēbra eius diābolus tentat. Quadriꝑtitus enim mundus per obſeruantiā decempreceptorū contra diabolū certando dn̄o famulatur. Quater ꝟo decē quadraginta faciūt. vbiqꝫ ⁊ ſemper adeſt aduerſarius: qui iter noſtrumimpedire nō ceſſat. f Eratqꝫ cū ⁊cͣ. Nos qͦꝫ ſi īheremo ſctē cōuerſatiōis beſtiales hominū mores impolluta mēte toleramꝰ: miniſteriū ā geloꝝmeremu-

a Et ſtatim aſcē. de aqua vidit aꝑtos celos ⁊ ſpm̄ ſctm̄ tāqͣꝫ colūbā ⁊cͣ. Inbaptiſmo enī chriſti apparuit tota trinitas: pater in voce: ſpūſſanctꝰ in cōlūbe ſpecie: ⁊ filius in carne. verū tn̄ caro vnita erat filio in vnitate ſuppoſiti vox aūt ⁊ colūba nō habebāt vnitatē ſuppoſiti cū patre ⁊ ſpūſancto: ſedtm̄ in rep̄ſentatiōe ſigni. ⁊ cum ꝑ talē apparitionē trinitatis baptizato chriſto ſignificatū fuit ꝙ baptiſmus chriſti deberet cōferri in nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti: tn̄ in primitiuaeccleſia ad tps collatus fuit in nomīe chriſti: vt habetur Act̉. ij. ⁊ .xix. vt nomē chriſti ī maiori reuerētia haberet. Et ad excludendū errorē illoꝝ qui virtuteꝫ baptiſmi attribuebant miniſtris: ẜꝫ qd̓ habet̉ .j. Coꝝ. j.dicentes: Ego ſum Pauli: ego aūt apollo: ego ꝟo cephe ⁊cͣ. ſed ceſſantibꝰ illis cauſis redijt eccleſia ad formā predictā. b Tu es filius meus dilectꝰ. p̄ ceterꝭ:qꝛ es filius naturalis: alij aūt adoptiui. c In te cōplacui. ad ꝑficiendū in te opus redēptionis humane.Ad maiorē intellectū dictoꝝ pōt queri hic vtrū ꝯueniens fuit celū aꝑiri chriſto baptizato ⁊ vocē patrꝭ audiri. Arguit̉ ꝙ nō: qꝛ talis aꝑtio nō fuit ẜm veritatē: cūcorpora celeſtia ſint incorruptibilia: nec ẜm apparētiātm̄: quia falſitas fuiſſet in oꝑibus diuinis qd̓ nō cōuenit. Itē chriſto baptizato nō fuit aꝑta ianua celeſtis: ſꝫin paſſiōe. cū ergo talis aꝑtio celi ſignificaret apertionem beatitudinis: videt̉ ꝙ nō debuit fieri chriſto baptizato: ſed ipſo paſſo. Itē vox patris ſuꝑ chriſtū eratquedā approbatio ſue p̄dicationis. vn̄ Mat. xvij. vbiſil̓is vox facta eſt ſuꝑ ip̄ꝫ in trāſfiguratione. additur:Ip̄m audite. ſꝫ nō p̄dicauit īmediate poſt baptiſmuꝫ:ſed poſt īcarcerationē iohānis: vt d̓r. jͣ. eo. ca. ergo ⁊cͣ.Rn̄ſio: dicendū ꝙ chriſtus baptizatꝰ fuit a iohāne nōvt baptiſmo indigeret: ſꝫ vt virtutē regenerandi aqͥsꝯferret: ⁊ vt teſtimonio iohannis manifeſtaret̉: vt dictū eſt. ⁊ ꝓpter vtrunqꝫ cōueniēs fuit celū aꝑiri ⁊ vocē patris audiri: qꝛ cū teſtimonio iohānis qd̓ erat hūanū fuit teſtimoniumdei pr̄is ⁊ ſpūſſctī apparētiū in voce ⁊ colūba. ⁊ ſil̓r creature irrōnabil̓ ⁊ īſēſibil̓ teſtimōiū ꝑ illā aꝑtionē celeſtē. Itē cōueniēs fuit ad ſignificandū virtutē baptiſmi dandi ꝑ xp̄m: ꝑ quē ē introitꝰ in regnū dei: ẜm qd̓ d̓r Ioh̓. iij.Niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpūſctō nō p̄t introire in regnū dei. Ad primū dicēdū ꝙ illa aꝑtio nō fuit in corꝑe celeſti ſꝫ in aere: ſic̄ ſolet fieri in cōruſcatiōe in qͣ videt̉ celum aꝑiri: ⁊ ſic dicūt hoīes vulgares. celū aperit̉ incoruſcatiōe: ſcriptura aūt ſacra cōiter tenet modū loquēdi vulgarē: nec fuit ibi falſitas aliqͣ: qꝛ ſufficiēſ erat ad ſignificādū aꝑtōeꝫ ianue ꝑ baptiſmū:ſicut ẜm aliqͦs doctores colūba illa nō fuit vera colūba: ⁊ tn̄ nō iuit ibi falſitas aliqͣ: rōne dicta: qꝛ ſufficiebat ad rep̄ſentādū vel ſignificandū ſpūmſāctū. Ad ſecundū dicendū ꝙ licet ꝑ paſſionē chriſti ianua celi ſit aꝑta: qͣꝫtuꝫad remotionē impedimēti general̓: qd̓ erat ex pctō ade: tn̄ applicat̉ virtꝰ paſſionis qͣꝫtū ad ſingl̓ares ꝑſonas beatitudinē intrātes ꝑ baptiſmū: ꝑ quē incorꝑant̉ xp̄o ⁊ efficiunt̉ ꝑticipes redēptiōis facte ꝑ paſſionē: ⁊ iō ꝯueniētiꝰfuit celū aperiri in baptiſmo qͣꝫ in paſſiōe: qꝛ ꝑ baptiſmū ē īmediate ingreſſus ad beatitudinē: vt viſū eſt. Ad tertiū dicēdū ꝙ licet chriſtꝰ inceperit p̄dicare publice ⁊ cōiter poſt īcarcerationē iohānis: vt dicit̉. jͣ. eo. ca. tn̄ anteincarcerationē dictā docuit ⁊ miracula aliqͣ fecit ⁊ diſcipulos habuit: vt habet̉ Ioh̓. ij. ⁊. iij. licet nō ita publice p̄dicauerit ſicut poſt. d Et ſtatī ſpiritꝰ. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ reductio pctōris in deū ꝑ opꝰ mediatoris: ⁊ pͥmo peripſius p̄dicationē. ſcd̓o ꝑ paſſiōis redēptionē. ca. xiiij. tertio ꝑ reſurrectiōisgl̓ificationē. ca. xvj. Circa pͥmū pōit̉ p̄dicatio xp̄i ꝑ viā amorꝭ .ſ. cū p̄dicatiōe curādo: ⁊ miracl̓a faciēdo. ſcd̓o ꝑ viā timorꝭ terrorē futuri iudicij incutiēdo. ca. xiij. Adhuc circa pͥmū p̄mittit̉ xp̄i p̄dicatio ꝑ ſeip̄m tm̄. ſcd̓o cumhͦ ꝑ diſcipl̓os. ſcd̓a ꝑs incipit circa mediū. iij. ca. ibi: Et aſcēdēs in mōtem.Adhuc circa pͥmū p̄mittit̉ xp̄i p̄dicatio. ſcd̓o ex hͦ ponit̉ iudeoꝝ emulatio.ſequē. ca. Adhuc circa primū p̄mittit̉ p̄dicatoris debita diſpoſitio. ſcd̓o p̄dicationis executio. ibi: Poſtqͣꝫ aūt traditꝰ eſt iohānes. tertio ſequēs aliquoꝝ cōuerſio. ibi: Et p̄teriēs ſecꝰ mare. qͣrto cōuerſoꝝ ꝯfirmatio. ibi: Et īgrediunt̉ capharnaū. Circa primū ſciēdū ꝙ debita diſpoſitio p̄dicatoris ēmortificatio carnis: vt ſit ſubdita ſpūi: ẜm ꝙ Paulꝰ dicit. j. Coꝝ. ix. Caſtigo corpuſ meū ⁊ in ſeruitutē redigo: ne forte cū alijs p̄dicauerim ipſe reprobus efficiar. Et ſolitudo cōtēplatiōis vt ibi hauriatur qd̓ poſtea ppl̓o ꝑ doctrinā effūdat̉: ⁊ licet xp̄s talibꝰ non īdigeret cū ī carne eiꝰ nulla fuerit rebellio: ⁊ ab inſtāti ſue ꝯceptiōis fuerit repletꝰ gr̄a virtutibꝰ ⁊ ſciētijs: verūtn̄ egit tl̓ia p̄bēs alijs formā et exemplū. ⁊ iō pͥmo p̄mittit̉ ſolitudo deẜti. cūd̓r: Et ſtatī ſpi. expu. eū ī deſer. qͥ eſt locꝰ aꝑtꝰ cōtēplatiōi ꝓpt̓ ſegregationeꝫa tūmultū ſcl̓ariū. ſpūs aūt iſte a qͦ d̓r expulſus in deſertū: intelligit̉ ſpūs diuinus ⁊ etiā hūanus: qꝛ xp̄i volūtas erat oīno ꝯformis volūtati diuīe. ⁊ ſequit̉ maceratio carnis. cū d̓r: Et erat in deſer. xl. die. in qͥbꝰ ieiunauit: vt hr̄Matthei. iiij. f Et tentabat̉ a ſathana. Modus aūt ⁊ ordo huiꝰ tētationis hic tacet̉: ſed exprimitur Matth̓. iiij. g Eratqꝫ cū beſtijs. nō tn̄ nocebāt ei ſed magis applaudebant. h Et angeli miniſtrabāt illi. ꝑ hoc oſtēdebatur dn̄s terreſtrium et celeſtium.Poſtqͣꝫ autē

B

1Pat 4. 2Luce 4. a

Path̓. 5.2 1

Ioẜ̓. 17. b

Epb̓. 6. b

Luce .1. aHar. 16. aApocͣ. 3. d

Ieh̓. 1. b

Ioh̓ .1. a