AdditioMattheiCa. XXVI Additio
paſcalis nihil aliud figurabat niſi paſſionē xp̄i: ad cuiꝰ agniīmolationē ſola. xiiij. luna erat tp̄s det̓mīatuꝫ intm̄ ꝙ īpeditia comeſtiōe agni ꝓpt̓ euētū ꝯtamīatiōis nō poterāt defectuꝫſupplere ī .xv. ſeq̄nti nec ī alia qͣcūqꝫ: ſꝫ ī. xiiij. luna mēſis ſcd̓i:vt hr̄ Ru. ix. gͦ nullo mō dicēdū videt̉ ꝙ res pͥncipal̓r figurata eſſet in. xv. luna. vn̄ ⁊ idē Chryẜ. exp̄ſſe dicit xp̄m reẜuaſſeſuā occiſioneꝫ ſexte ferie qn̄ vetꝰ paſca fiebat. Nec videt̉ rōniꝯſonū ꝙ Remigiꝰ ⁊ alij doctores dicūt .ſ. ꝙ xp̄s fuit ligatꝰ ⁊tentꝰ in. xiiij. in veſꝑis: ⁊ ꝙ tūc īceperūt paſſiōis exordia. Nāīmolatio xp̄i ꝓpria nō fuit niſi in ara crucꝭ vt cōis doctrīa eccleſie teſtat̉. Itē feria ſexta in qͣ xp̄s fuit paſſus nō fuit celebrꝭnec ſolēnis in obẜuātia hebreoꝝ. gͦ nec. xv. luna mēſis primi.ꝯn̄tia tenet. nā Exo. xij. de eadē die .ſ. xv. legit̉: Dies prīa eritſctā ac ſolēnis: nihil oꝑis facietꝭ in ea exceptꝰ his q̄ ad veſcendū ꝑtinēt: ex qͥbꝰ ꝟbis manifeſte elicit̉ ꝙ qͥcqͥd oꝑis ꝓhibetin ſabbato ē ꝓhibitū in xv. luna pͥmi mēſis exceptꝭ his q̄ adveſcēdū ꝑtinet: ſꝫ aſſūptū ꝓbat̉. nā multa fecerūt hebrei ī eadē ſexta feria: q̄ nullo mō licebāt fieri in ſabbato: nec ī tali ſolēnitate vicꝫ accuſare: flagellare: teſtes pn̄tare ⁊ examīare: ſententiā diffinitiuā ferre: q̄ oīa exercuerūt circa ꝑſonam xp̄i: vteuāgeliſte teſtant̉. Que qͥdē iudicialia etiā apud nos ī ſolēnibus diebꝰ feſtiuis ſūt illicita: ml̓to magꝭ apud eos qͥ lr̄alicāt.Itē angariauerūt pr̄eꝫ alexādri ⁊ rufi. Mar. xv. qd̓ ē manifeſte ꝓhibitū ī diebꝰ feſtiuis p̄ſertī extra ciuitatē. Hiere. xvij. ꝙlicꝫ de ſabbato dicat: idē tn̄ ē de prīa die ſolēnitatis paſcal̓ vtdictū ē. Nec ē dicēdū ꝙ hͦ cōmiſiſſent ex odio xp̄i. nā ip̄i nitebant̉ iuſtificare facta ſua ⁊ ꝑ legē moſaicaꝫ ea velare. d. Noslegē hēmꝰ ⁊cͣ. Preterea ꝟitas aſſūpta ptꝫ exp̄ſſe in ſepulturaxp̄i. fuit .n. ſepultꝰ ꝑ ioſeph ab arimathia ⁊ nicodemuꝫ qͥ iuſtierāt: ⁊ nll̓o mō ꝙ n̄ liceret ī tꝑe ſolēni feciſſet. vn̄ ſuꝑ illd̓ Ioh̓.xix. ibi: Propt̓ paraſceue iudeoꝝ: qꝛ iuxͣ erat monumētuꝫ ⁊cͣ.Augꝰ. acceleratā vult intelligi ſepulturā ne adueſꝑaret: qm̄iā face̓ aliqͥd nō liceret. Sꝫ ꝯſtat ꝙ ſi feria ſexta fuiſſet. xv. luna ſic erat illicitū in eadē ſepelire ſic̄ erat ī ſabbato. hͦ idē p̄tꝫLu. xxiij. qꝛ dies erat paraſceue ⁊ ſabbatū illuceſcebat. Ex qͦvidet̉ ꝙ ſepultura illa licita erat ī ſexta feria nō tn̄ in die ſabbati. Ex qͦ ptꝫ ꝙ feria ſexta illa nō erat pͥma dies ſolēnitatꝭ paſcalis apud hebreos qd̓ fuit aſſumptū ⁊cͣ. Nec valet dicere ꝙioſeph ab arimathia ex deuotiōe xp̄i feſtuꝫ violaſſet de eiꝰ ſepultura. nā de magdalena q̄ xp̄m feruētiꝰ diligebat: ⁊ de ceteris ml̓ieribꝰ ip̄m ſeq̄ntibꝰ legit̉ Mar xvj. Et cū trāſiſſet ſabbatū emerūt aromata: vbi manifeſte apparet ꝙ ab emptionearomatū ꝓ ſepultura dn̄i ꝑtinētiū: qd̓ ē valde leuiꝰ opus qͣꝫſępultura: ml̓ieres deuote ꝓpt̓ obẜuātiā ſabbati abſtinuer̄t.Idē Hiero. ſuꝑ illud Mat. xxviij. Uēit maria magdalena ⁊cͣ.Sepulto nāqꝫ feria ſexta dn̄o ml̓ieres p̄parauerunt aromata⁊ vnguēta qͣꝫdiu licuit oꝑari .ſ. vſqꝫ ad occaſuꝫ ſol̓. Sabbatoſiluerūt .i. qͥeuerūt ab oꝑando ẜm legꝭ mādatū: vt Lucas ait:Hec Hiero. Ex qͦ ſeqͥtur ꝙ feria ſexta illa nō erat celebris ſolēnitas acymoꝝ. Nā ſi ſic oīa p̄dicta fuiſſent illicita ſic̄ ī ſabbato: vt dictuꝫ ē. Preterea Ioh̓. xix. Erat dies illa magna diesſabbati: gͦ in illa die ſabbati ꝯcurrebāt due feſtiuitates .ſ. ſabbatinaaſcal̓: ⁊ ꝑ ꝯn̄s dies ſabbati erat. .xv. luna apud eoſ:ꝯn̄tia tenet: qꝛ tota celebritas hebdomade acymoꝝ erat ſolūin pͥma die. ⁊ .vij. vt ptꝫ Leuit̓. xxiij. Cōcordat Beda di. Eratmagna dies illa ſab .i. ꝓpter ſolēnitatē paſcalē. Ad cuiꝰ difficultatꝭ declarationē aliqͣ ſūt circa feſtiuitates legꝭ antiq̄ preſupponēda: qͦꝝ quedā ſumunt̉ ex ſacra ſcriptura: vl̓ in ea hūtaliqd̓ fundamētū. q̄dā ex regul̓ kalēdarij hebreoꝝ apud eosdiuulgatꝭ: ⁊ vſqꝫ in hodiernū diē infallibil̓r obẜuatis. Primū p̄ſupponēdū eſt ꝙ dies natural̓ apud hebreos incipit aboccaſu ſolis diei ſabbati ⁊ termīat̉ in occaſuꝫ ſolis diei dn̄ice:⁊ ſic de alijs. ⁊ ſic intelligit̉ illud: A veſꝑe vſqꝫ ad veſꝑam celebrabitꝭ ſabbata vr̄a Leui. xxiij. Scd̓m ē ꝙ mēſis apud eoseſt lunarꝭ ⁊ ꝑficit̉ ex. xxx. diebꝰ ⁊. xij. horis naturalibꝰ ⁊ duabꝰtertijs vnius hore cū tribꝰ minutꝭ: q̄ qͥdē cōputatio cōcordatcū ptolemeo ⁊ alijs aſtronomis ẜm curſuꝫ mediū lune qͥ eſt īuariabilis. Tertiū eſt ꝙ annꝰ hebraicꝰ incipit a kalendis ſeunouilunio: qd̓ ē ꝓpe eqͥnoctiū vernale. vn̄ Exo. xij. menſis iſtevobis pͥncipiū mēſiū pͥmꝰ erit ī mēſibꝰ anni: ⁊. jͣ. Exo. xiij. Hodie ingrediemini in mēſe nouarū frugū. Quartū ꝙ oīa feſtahebreoꝝ p̄ter ſabbatū exordiū cōputatiōis: ⁊ ꝑ ꝯn̄s mobilitatē ꝑ diuerſas ferias hebdomade ſumūt a neomenia pͥmi menſis p̄dicti. ꝟbi gr̄a. Sit p̄dicta neomenia qͥnta feria tunc diesſolēnitatis acymoꝝ erit ſil̓r qͥnta feria: qꝛ in .xv. luna ⁊ dies īmolatōis agni ſolēnitatis paſcal̓ iuxta illud Nu. xxiij. Numerabitis gͦ ab altero die ſabbati ⁊cͣ. Septeꝫ hebdomadas plenas: ⁊ feſtū tubaꝝ erit in die ſabbati. Nā ſex mēſes lunares q̄cō putabant̉
cōputabant̉ a neomenia pͥmi mēſis vſqꝫ ad neomeniā ſeptimiſunt cētū. lxx. ⁊ ſeptē dies integri reuoluti ꝑ hebdomadaſ ī ſexta feria finiunt̉: ⁊ ſic neomenia menſis ſeptimi ſeq̄ntis erit inſabbato. Cōſeq̄nt̓ feſtū expiatiōis erit feria ſcd̓a. naꝫ ē in decīadie a feſto tubaꝝ. Cōſeq̄nt feſtū ſcenophegie ſeu taber naculorū erit ī ſabbato: qꝛ in. xv. feſto tubaꝝ: ⁊ ſic de ſil̓ibꝰ: q̄ oīa Leuit̉. xxiij. ⁊ ī alijs locꝭ hn̄t̉. Quintū ē ꝙ in qͣcūqꝫ die ꝯiūctio luminariū ẜm mediū curſuꝫ ſupradictū ꝓpe equinoctiū vernaleoccurrerit: in eadē die ē kalendas ſeu neomenia mēſis pͥmi p̄dicta niſi in certꝭ caſibꝰ in qͥbꝰ repellēda eſt ſeu trāſferenda adſeq̄ntē diē ⁊ qn̄qꝫ ad ſubſeq̄ntē. qͥ qͥdē caſus duo ſūt. Primusqn̄ talis ꝯiūctio trāſcēdit. xviij. horā eiuſdē diei in qͣ eſt. cuiꝰ repulſiōis rō eſt: qꝛ tūc magꝭ declinat talis ꝯiūctio ad diē ſeq̄ntēqͣꝫ ad illā in qͣ eſt: cū iā traſit tres qͣrtas ꝑtes illiꝰ diei: et attingit qͣrtā vltimā: ⁊ tal̓ ꝯiūctio vocat̉ apud eos nouiluniū vetꝰſeu ātiquū. ꝟbi gr̄a. Si nouiluniū eqͥnoctij vernal̓ eēt ī. .xviij.hora ſabbati vl̓ infra: tūc kalendis ſeu neomenia eēt fienda ineadē die ſabbati: ⁊ ꝑ ꝯn̄s principiū cōputatiōis feſtiuitatū totius āni eēt ab eadē die ſabbati. Si āt ꝯiūctio eēt vltra. xviij.horā: tūc tal̓ neomenia eſſet trāſferēda ſeu repellenda ad diemdn̄icā īmediate ſeq̄ntē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s paſcalia feſta ⁊ alie feſtiuitateſilliꝰ anni trāſferent̉ ad ferias correſpōdentes diei dn̄ice ⁊ nonſabbati: vt ptꝫ ex dictis. Scd̓s caſus ē qn̄ nouiluniuꝫ vernaleoccurrit ī ſcd̓a feria vl̓ ſexta. In his eī tribꝰ ferijs n̄ pōt figi kalendis ſeu neomenia eqͥnoctij vernal̓. cuiꝰ rō ptꝫ infra. Sextop̄ſupponēdū eſt ꝙ qn̄qꝫ oportet ꝙ fiāt due repulſe de eadē neomenia. Hoc ptꝫ ex duobꝰ caſibꝰ ſupradictꝭ. nā ſi nouiluniū vernale occurrat ī dn̄ica vltra. xviij. horā: tūc in eadē die nō ē neomenia figēda ꝓpt̓ antiqͥtatē ſeu vetuſtatē nouilunij ẜm primūcaſuꝫ: nec ī ſcd̓a feria ſeq̄nti ꝓpt̓ hͦ ꝙ eſt vna de tribꝰ ferijs interdictꝭ iuxta ſcd̓m caſū: ⁊ ſic oportet ꝙ tranſferat̉ ad tertiā feriā: ⁊ hͦ ꝯtīgit apud eos ſatꝭ freq̄nt̓: nec ſentiēdū ē erroneū ſeuꝯͣ mentē legꝭ loq̄ntis ſimpl̓r de pͥma die mēſiſ. nā cōputatio mēſium qͣꝫtū ſpectat ad cultū feſtiuitatū ſufficit ꝙ ſit vniformit̓ regulata ⁊ apd̓ oēs cōiter ſuſcepta ⁊ aliqͣlit̓ veritati ꝓpinqͣ: ꝓutgratioſiꝰ ⁊ remotiꝰ ꝯtingit ī cōputo nr̄o circa feſtiuitatē paſcalem ⁊ alia feſta mobilia ip̄am ſeq̄ntia. Rō autē qͣre p̄dicte tresferie .ſ. ſcd̓a: qͣrta ⁊ ſexta repellunt̉ ne ī aliqͣ eaꝝ neomenia pͥmimenſis figat̉ qͣꝫtū ad ſcd̓am ⁊ qͣrtā feriā vna eſt ⁊ tal̓: Nā cū feſtū expiatiōis ſit celeberrimū ſicut dies ſabbati intantū ꝙ cibaria nō ꝑmittunt̉ in eadē die parari: ſicut nec in ſabbato: vtex ſacra lr̄a pōt hr̄i: inde eſt ꝙ ex eoꝝ traditiōe antiqͣ ſeu cōſuetudine īmutabili q̄ vſqꝫ hodie durat habet̉ ꝙ dies expiatiōisnunqͣꝫ ꝯcurreret ī die veneris nec in die dn̄ica. Nā ſi dies ſabbati a ꝑte ante vel a ꝑte poſt ꝯtinuaret̉ cū feſto expiatiōis: tūceſſent duo dies naturales ꝯtinui celeberrimi in qͥbꝰ nullo modo liceret parare cibaria: qd̓ eſſet graue ⁊ valde oneroſum toti ppl̓o. Ex qͦ ſeqͥtur ꝙ neomenia predicta pͥmi menſis non pōteſſe in ſcd̓a ſeria. nā ſi ſic feſtū expiatiōis occurreret in ſexta feria ⁊ ꝯtinuaret̉ cū die ſabbati a ꝑte ante: qd̓ eſt ꝯtra predicta.Similiter nec neomenia pͥmi mēſis habet eſſe in qͣrta feria. nāſi ſic feſtū expiatiōis eſſet in dn̄ica: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝯtinuaret̉ cum ſabbato a ꝑte poſt: qd̓ eſt ꝯtra predicta: vn̄ ptꝫ rō repulſe ſecundeferie ⁊ quarte. Sed rō quare feria ſexta excluditur ad hoc vt īeadem neomenia primi mēſis nō figatur apud eos tal̓ eſt: Nāin feſto tabernaculoꝝ ſeu ſcenophegie qd̓ ẜm eos ⁊ etiam ẜmdoctores noſtros preceptum fuit ad cōmemorandum beneficium diuine ꝓtectionis ⁊ deductionis: quod habuerunt per deſertū vbi in tabernacul̓ habitauerūt in qͦ habebāt letari ꝑ ſeptē dies corā dn̄o ſumētes fructū arboris pulcherrime ſꝑatulaſqꝫ palmaꝝ ⁊cͣ. ꝓut legit̉ Leuit̓. xxiij. ad ſignificādū ꝙ ꝑ aridā terrā deſerti deduxit eos deꝰ ad t̓rā delitioſaꝫ: ꝓut ſanctꝰTho. pͥma ſcd̓e. q. cij. ar. iiij. in rn̄ſiōe ad. x. ar. pōit in qͣ leticiaꝓut tradit̉ ī eoꝝ codicibꝰ apud eos auctēticis circūibat altare ſolēniter cū hmōi ſpatul̓ ⁊ ramis ſemel in pͥma die ⁊ in alijsdiebꝰ vſqꝫ ad ſextā incluſiue. In ſeptīa aūt circūibāt ſpecies īmēoriā captiōis hiericho q̄ fuit pͥma ciuitas t̓re ꝓmiſſiōis abeis capta ꝑ hmōi circūitiōes ſeptenarias: vt habet̉ Ioſue. vj.Et in illa ſeptima die ꝓcedebāt in hmōi leticia intantū ꝙ quedam ibi facta nō licebat fieri in die ſabbati: cuiꝰ circūitionesmemoria hodie fit int̓ eos in gyro rotuli legis cū altare nō habeant. Sed ſi neomenia pͥmi mēſis fuiſſet ī ſexta feria: ſeq̄returꝙ feſtū tabernaculorū cōcurreret in die dn̄ica: vt ptꝫ cōputanti: ⁊ ſic ſeptima dies tabernaculoꝝ eſſet in die ſabbati vn̄ ceſſarent illa q̄ dicta ſūt. Ex qͥbꝰ oībꝰ elicit̉ q̄dā regl̓a ī kalēdarijseoꝝ vbiqꝫ ⁊ apud oēs diuulgata ⁊ vſqꝫ ī hodiernū diē īfallibilit̓ obẜuata ꝙ pͥma dies ſolēnitatꝭ paſcal̓ nūqͣꝫ ē feria ſcd̓a: qͣrta nec ſexta.eptimū eſt ꝙ āno qͦ chriſtꝰ paſſus fuit concurritconiunctio
ſepties