Druckschrift 
Quinta pars huius operis in se contine[n]s glos[s]am ordinariam cu[m] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QA. ojcliMattheiCa. XXVIMoraliter

a § reſpiciente ſe dn̄o.a tauit. Et recordatꝰ eſt petrꝰ ꝟbi aieſu qd̓ dixerat: priuſqͣꝫ gallꝰ cana ſ vt haberet liberet locum flendi.btet: ter me negabis. Et egreſſus bforas fleuit amare.

correxit: ⁊ eiuſdē vere lucis pn̄tia pleneqͥd mutauerat erexit. Myſtice. Gallus aliqͥs doctor eſt qͥ ſomnolentos increpans ait: Euigilate iuſti ⁊ nolite peccare. Ꝙ Petrꝰ an̄ pͥmuꝫgallicantū negat: eos ſignificat qͥ xp̄m an̄ reſurrectionē deuꝫnō putauerūt eſſe morti eiꝰ turbati. Ꝙ bis an̄ ẜm gallicantūnegat: illos ſignificat qͥ nūc in illo ẜmhoīem vel ẜm deuꝫ in vtraqꝫ ſub̓a errant: ⁊ iō veritatē negāt. Primꝰ gallicantꝰ eſt dn̄i reſurrectio in ſeip̄o. Secūdus eſt eiuſdē in corꝑe eccleſie.a Recor. eſt. In alio euāgelio d̓r: reſpexit dn̄s petrū: ⁊ intuitu ꝓuocauitad lachrymas. q. in mentē ei reducēsqͦtiens negauerat ⁊ ꝙ ei p̄dixerat: necpotuit ī tenebrꝭ ꝑmanere: quē lux mūdi reſpexit. b Et egreſ. Ab impioꝝꝯſilio ſecluſus culpā lauat: qd̓ nō intus. Ob hͦ heſitare ꝑmiſſus eſt: vt in eccl̓ie pͥncipe remediū penitentie conderet̉: ⁊ nemo auderet de ſua virtute ꝯfidere.¶F Mane aūt¶Nico. de lyraficat̉ iuramētū ꝑ execrationē. a Et recor. eſt petrus. dn̄senī reſpexit petrū: vt d̓r Lu. xxij. ⁊ ex hͦ petrꝰ recordatꝰ eſt deverbo chriſti ꝙ dixerat eū negatuꝝ ⁊ ad pnīam reductus eſt.vn̄ ſequit̉: b. Et egreſſus foras fleuit amare. ⁊ ex tūc petrꝰtraxit in ꝯſuetudinē vt a pͥmo galloꝝ cantu vſqꝫ ad hora matutinam ſtaret in oratione flens pro iſta negatione: vt habet̉in itinerario clementis. Ca. XXVIMora l ¶C Cr. tis qꝛ poſt biduū paſca fiet ⁊c̄. MoEt factū eſt ⁊cͣ. Seqͥtur: dȳ. Sciralit̓ exponēdo xp̄s poſt biduum mortis ſue die tertia trāſijtad gl̓iam corꝑis: ⁊ nos eiꝰ mēbra poſt biduū ꝯfeſſiōis ⁊ ſatiſfactionis trāſimus ad gloriā patris. Tunc congregati ſunt⁊cͣ. Sequit̉: mȳ. Dicebāt aūt: nō in die feſto ⁊cͣ. Sic heretici de proditiōe verbi dei tractant in occultis timētes cōtra ſefieri tumultū a chriſtianiſ. q. Acceſſit ad eū mu. ⁊cͣ. j. Coꝝ.xj. d̓r caput xp̄i deꝰ. itaqꝫ xp̄i caput vngit qͥ ad honorem deioīa oꝑa ſua facit. ẜm illud. j. Coꝝ. x. Omīa in gl̓iam dei facite. cy. Uidentes aūt diſcipuli indignati ſūt ⁊c. ꝑ hͦ deſignātur detractores bonoꝝ oꝑa denigrātes. o7. Tūc abijt vnꝰ.ꝑ iſtū ſignificat̉ hereſiarcha: qͥ verbū dei ꝓmittit tradere ī cōclaui. Prīa aūt die acymoꝝ ⁊cͣ. Seqͥtur: cj. Tēpꝰ meū ꝓpe eſt. apud te fa. paſca ⁊cͣ. Per hͦ aūt ꝙ xp̄s morti ꝓpinquꝰnō ſolū agnū typicū: ſꝫ etiā corpꝰ ſuū veꝝ ſacramentalit̓ cumapl̓is māducauit: on̄dit̉ ꝙ qͥlibet xp̄ianꝰ ꝑiculo mortꝭ īminēte dꝫ ſi pōt ſacramētalit̓ cōicare: ⁊ ſi nō p̄t cōicet ſaltē fide. ẜmverbū Augꝰ. Crede ⁊ māducaſti. Ueſꝑe autē facto. Seqͥt̉:gͦ. Et edentibꝰ illis dixit: amē dico vo. qꝛ vnꝰ ve. me tra. eſt.ꝑ hͦ ꝙ in cena pn̄tiā ꝓditoris denūciauit: ſignificauit ꝙ ꝓditiones innocētiū frequēter fiūt in cōuiuijs .ſ. ꝑ venenū. Cenātibus āt illis accepit ieſus panē ⁊cͣ. Augꝰ. De vno pane petrꝰaccepit ⁊ iudas: ſꝫ petrus ad vitā: iudas ad mortē. x. Et accipiens calicē ⁊cͣ. ad ſignificandū ꝑfectā aīe refectionē: ſic̄ excibo ⁊ potū fit ꝑfecta corꝑis refectio. ſeparatim tn̄ fecit corporis ⁊ ſanguinis ꝯſecrationē: qꝛ ſanguis eiꝰ erat in cruce a corpore ſeparādus. n̄. Et hymno dicto ⁊cͣ. merito de tanto cōuiuio gr̄e reddende erāt deo. o7. Tūc dixit illis ieſus: oēsvos ſcan. patie. ⁊cͣ. Remigiꝰ. Qd̓ ille p̄dixit p̄uidēdo: ip̄e denegat amando. vbi moralit̓ inſtruimur vt qͣꝫtū ꝯfidimus defidei feruore: tantū timeamꝰ de humana fragilitate: videt̉ tn̄petrꝰ accuſabil̓: qꝛ ꝯtradixit. ⁊ qm̄ alijs ſe p̄poſuit. d. ac. Etſi oēs ſcandalicati fuerint ⁊cͣ. ⁊ tertio qm̄ totū ſibi attribuit.ſcꝫ ꝙ eſſet fortit ꝑſeueraturuſ. vt hoc igit̉ in eo ſanaret ꝑmiſitfieri caſum eiꝰ nō impellēs ad negandū: ſꝫ eū ſibi deſerens ethumanā naturā de fragilitate cōuincens. bh. Tunc vēit ieſus cū illis in vil. q̄ d̓r gethſemani ⁊cͣ. q̄ interp̄tat̉ vallis pinguedinis. Remigiꝰ. Pulchre appropinquās paſſioni in vallepinguedinis oraſſe d̓r: vt demōſtraret ꝙ ꝑ vallē humilitatꝭ etpinguedinē charitatis mortē ꝓ nobis ſuſcepit. Moralit̓ etiānos inſtruxit vt nō geſtemꝰ cor aridū a pinguedīe charitatꝭ.d Sedete h̓ donec vadā illuc ⁊ orē. Chryẜ. Cōſuetudo illierat ſine diſcipul̓ orare. hͦ aūt faciebat erudiens nos ī orōnibus quietē ꝯſtituere ⁊ ſolitudinē q̄rere. P. Tranſeat a me calix iſte. Hylariꝰ. Pro his orat qͥ poſt ſe paſſuri erāt. d. Trāſeat a me calix iſte .i. quō a me bibit̉: ita ab eis bibat̉ ſine differentia ſpei metuqꝫ mortꝭ. ⁊. Ueruntn̄ nō ſicut ego volo ⁊cͣ.Leo papa. Hec vox oēs fideles inſtruxit: oēs ꝯfeſſores accēdit: omēs martyres coronauit. nā mūdi odia tentationū turbiuēs.

bines. ꝑſecutores: errores qͥs poſſet ſuꝑare niſi xp̄s ī oībꝰ ⁊ ꝓoībus pr̄i diceret: Fiat volūtas tua. mꝭ. Spūs qͥdē ꝓmptꝰeſt ⁊cͣ. Hylariꝰ. Itaqꝫ qͣꝫtū de ardore fidei ꝯfidimus: tantū decarnis fragilitate timeamꝰ. gͦ. Ecce ap. h. ⁊ fi. ho. tra. ī ma.pctōꝝ ⁊cͣ. Orige. Sed ⁊ nūc in manꝰ pctōꝝ ieſus tradit̉ qn̄ hiqͥ vident̉ in xp̄m credere hn̄t eū in manibꝰ ſuis cū ſint pctōres: ſꝫ ⁊ qͦtienſcūqꝫ iuſtꝰ hn̄s in ſe ieſum ī ptāte tradit̉pctōꝝ. F. Quēcūqꝫ oſcu. fu. ⁊cͣ. Hiero. Dic ſacerdos dic clerice quō eiſdēlabijs deoſcularis filiū ꝟginis qͥbusdeoſculatꝰ es filiaꝫ meretricꝭ. o iuda:oſculo filiū hoīs tradis. Et ecce vnꝰ⁊cͣ. Seqͥt̉: vj Et ꝑcutiēs ſeruū pͥncipis ſacerdotū ⁊c̄. Hiero. Populuſ indeoꝝ ẜuus factꝰ eſt impietatꝭ ⁊ deuoratiōis ſacerdotū: dextrāqꝫ ꝑdidit auriculā: vt lr̄e veritatē audiat in ſiniſtrā.Conuerte gla. tu. in lo. ſu. ⁊cͣ. Rabanus.Oportuit vt actor gr̄e fidēles patientiā ſuo doceret exēplo: etpotiꝰ ad ſuſtinēdū aduerſa fortit̉ inſtrueret qͣꝫ ad vindicandūꝓuocaret. k. Tdiſci. o. relic. eo fugerunt. ſicut p̄dixerateos ſcādalū paſſūF. Hic dixit: poſſum deſtrue. tē. dei ⁊cͣ.Hiero. Falſus teſtꝭ eſt qͥ nō eodē ſenſu dicta ꝓponit. Saluatordixerat: ſoluite tēplū lſti cōmutāt ⁊ aiūt: Poſſum deſtruere tēplū dei.t: ⁊ excitabo illud qd̓ ē viuētis corꝑis.nō lapidei.t tacebat. Augꝰ. Ex hͦ aūt loco diſcimꝰcalūniantiū ⁊tium voces: vt nec rn̄ſione dignas haiaiꝰ eſt libere fortiterqꝫ ſuſtinere qꝫ defenbeamꝰ: maxīedere ſine vllo ꝓfectu. fx. Tūc exꝑue. in fa. eiꝰ. Augꝰ. Per hͦſignificauit eos qͥ pn̄tia gr̄e eiꝰ reſpuunt: ⁊ tanqͣꝫ colaphis euꝫcedunt: qͥ ei ſuosnores p̄ferūt. ⁊ palmas in faciē eiꝰ dant:qͥ ſuꝑbia cecati eū nō veniſſe affirmat. ⁊. At ille nega. co. oībus ⁊cͣ. Rabanꝰ. In hac aūt negatiōe petri diſcimꝰ nō ſolū negare xp̄m qͥ dic̄ eū xp̄m n̄ eē: ſed qͥ cū ſit: ſe negat eē xp̄ianū.n. c. xxvj. vbi d̓r ī po. Prīa āt die acy. iſta dieſ fuit feria. v.AAAITIO. ſolū int̓ grecos ⁊ latīoſ: ſꝫ ēt int̓ ſcōs doctoAd declarationē tꝑis cene dn̄i circa qd̓ nōres diu̓ſitas n̄ modica īuēit̉: olī qͣndā formaui q̄ſtionē quā ī hͦloco ſuꝑaddere d̓creui: cuiꝰ tenor tal̓ ē: Vtꝝ qͥnta feria ī qͣ xp̄cū diſcipul̓ paſca māducauit fuit. xiiij. lūa pͥmi mēſis ī qͣ agrpaſcal̓ ẜꝫ legē īmolari debuit. Et videt̉ prīo ꝙ ſic Mat .xxvj.legit̉ ꝙ prīa die acymoꝝ acceſſer̄t diſcipl̓i ad ieſū dicētes: Ubivis pare. tibi pa. ⁊cͣ. Sꝫ prīa dies acymoꝝ vl̓ ē. xiiij. lūa ī cuiꝰſcd̓is veſꝑis īmolat̉ agnꝰ qͥ cū acymis comedebat̉. vl̓. xv. lūaq̄ erat pria dieſ ſolēnitatꝭ aęymoꝝ. Sꝫ ī ꝓpoſito n̄ ē. xv. lūa. nāſi ſic nec xp̄s paſca cōediſſet ī tꝑe debito nec ī tꝑe a lege p̄figurato fuiſſet paſſꝰ: qͦꝝ vtꝝqꝫ ē valde īcōuēiēs ī ꝓpoſito. pꝫ ꝯn̄tia:qꝛ ſic cōediſſet paſca ī .xv. ⁊ fuiſſꝫ paſſꝰ ī .xvj. gͦ prīa die acymorū p̄dicta ē: xiiij. lūa. Pret̓a Mar. xiiij. prima die acymoꝝ qn̄paſca īmolat̉ dicūt ei diſci. ⁊cͣ. vbi exp̄ſſe hr̄ ꝙ ī prīa die īmolatiōis agni xp̄s paſca cōedit: qd̓ ē ꝓpoſitū: nā illa ſolum ē. xiiij.Pret̓ea Lu. xxij. Veit āt dieſ acy. ī qͣ neceſſe erat occidi paſca:⁊ miſit petꝝ ⁊ ioh̓. ⁊cͣ. ſꝫ nll̓a dies ē ī qͣ ncc̄e ſit occidi paſca niſixiiij. luna: vt ptꝫ Exo. xij. ⁊ Nu. ix. ⁊ ī alijs qͣꝫpl̓imis locꝭ. gͦ ꝓpoſitū. Idē ptꝫ ꝑ Chryẜ. ſuꝑ Mat. dicētē ꝙ vſqꝫ ad vltimū diem̄ n̄ fuit xp̄s ꝯriꝰ lēgi: qd̓ fuiſſet ſi paſca coediſſet nō tꝑe debito ẜm legē. Idē ptꝫ ꝑ Hiero d. exp̄ſſe ꝙ xp̄s cenā fecit. xiiij. luna. Sꝫ ad oppoſitū arguit̉ ſic: Sexta feria in qͦ xp̄s fuit paſſuſerat luna. xiiij. gͦ feria q̄nta īmediate p̄cedēs erat lūa. xiij. Cōſeq̄ntia ptꝫ de ſe: ⁊ an̄cedēs hr̄ Ioh̓. xviij. vbi d̓r ꝙ iudei n̄ ītrolerūt p̄toriū pilati vt n̄ cōtamīarent̉ ſꝫ māducarēt paſca. Sꝫ cūpaſca māducari nō poſſit legitīe niſi. xiiij. luna .ſ. veſꝑis ſcd̓is:vt Exo. xij. gͦ dies paſſiōis xp̄i fuit. xiiij. luna qd̓ fuit aſſūptuꝫ.Nec ꝯſonū videt̉ ꝙ māducare paſca ī loco euāgelij allegatoītelligat̉ de cibis paſcalibꝰ .ſ. de acymiſ: vt videt̉ ſentire Chryſo. quē ſeqͥtur ſcūs Tho. ⁊ etiā aliqͥ moderni gloſatores: tū qꝛlꝫ poſtea cū acymiſ hēbat comedi: nuſqͣꝫ tn̄ legit̉ ꝙ acyma necaggreſtia dicāt̉ paſca nec eꝯͣ: tū qꝛ acyma poterāt cōedi etiaꝫab īmūdis: cuiꝰ ꝯͣriū n̄ legit̉ ī aliqͦ loco vbi agat̉ de hac maͣ inſacͣ ſcpͥtura qd̓ etiā ꝯſuctudo hebreoꝝ hodierna teſtat̉: qꝛ lꝫ ꝓfitent̉ ſe eē īmūdos ⁊ ꝯtamīatos iſto tꝑe cū careāt legitīa aſiſione cinerᶻ vitule rufe de qͣ Nu. xix. cōedūt tn̄ hodie acymagreſtia ī paſoē n̄ curātes d̓ ꝯtamīaoh̓. xix.dic̄: Erat āt parCū eī paraſceue alicuiꝰ feſti: idē eſtquod p̄ꝑatio aiē: ⁊ n̄ dicit paraſceueatimāifeſte on̄dit ꝙ ī illa die paſca parabat̉ſitūtē ſiſexta feria ī qͣ xp̄s fuit paſſuſ fuiſn̄ corrn̄det .xv. ſeq̄rerent ꝓprie figure: qd̓ ē valde incōuēiens ī hac māͣ. Nā cū agnꝰpaſcali

U

Mar. 14. aLuce .22. g

Lucꝭ. 22. g

22. 9acti-4. ſic̄ nAip̄ce.Dee. di. 2duꝫ ſanctāet. di. 6. c. 1in fine.

4