Druckschrift 
Quinta pars huius operis in se contine[n]s glos[s]am ordinariam cu[m] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XeplicaMattheiCa. IXeplica

gen. vnde ſumitur illa reſponſio non eſſe rationabile: nec perꝯſequēs ſolutio. Ad ſcd̓m argumentū de beata virgīe ſine peccato in genealogia poſita. rn̄det Bur. ꝙ ſecus eſt de beata virgine quam neceſſe habuit euangeliſta ponere: ⁊ de illis mulieribus quas euāgeliſta volūtarie nominauit ⁊ ſine defectu potuiſſet ꝑtermittere. Sed puto beatū Hiero. ſic nō voluiſſe dicere: qꝛ illa rn̄ſio plus inuoluit qͣꝫ ſoluit. nam dicēs euāgeliſtamꝓ ſola volūtate illas muliereſ nomīaſſe: neceſſe habet dicere ꝙſine rōne ꝙ ſi ſic fruſtra bea. Hiero. q̄reret rōnē cuiꝰ nō ē rō ſedvolūtas. Nec eſt veriſil̓e ꝙ ꝓ ſola volūtate qͥnīmo ex rōnabili neceſſitate eas nominatī exp̄ſſerat euāgeliſta: q̄ rōnabilitasīfra oſtēdet̉. Ad tertiū argumētū poſtil. Bur. rn̄det ꝙ facit ꝓbea. Hiero. qꝛ ī ſcpͥtura cōmēdant̉ hͦ eſt argumētū iuſtificationis eaꝝ final̓: ſꝫ ꝑ hͦ nō excludit̉ qͥn priꝰ fuerāt famoſe peccatrices vt dicit Rur. cuiꝰ oppoſitū tn̄ oſtenſū ē ī correctiōe ſcd̓i dicti. sͣ. nec aliqͣ ſcpͥtura habet̉ ꝙ ꝑſone aliaꝝ vnqͣꝫ fuerīt rep̄hēſibiles: ſꝫ potiꝰ in ſcpͥtura cōmēdant̉. vn̄ p̄t ſumi argumētumqd̓ eſt Bur. in vete. teſ. valde familiare: ſꝫ ip̄e ꝯſueuit arguereab auctoritate negatiue qd̓ nō valet. h̓ arguitur āt ſil̓ ꝯſtructiue et deſtructiue ꝑ hͦ qd̓ nō legit̉ ꝙ ſint repͥhēſe ſed cōmēdate.Arguo tn̄ ex dictꝭ ꝯͣ Bur. alit̓: Oīs denōiatio dꝫ fieri a pͥncipaliori ⁊ digniori: ſꝫ fides ⁊ iuſticia ſūt digniora vitijs: igit̉ nōmīatio dꝫ fieri potiꝰ a ꝟtutibꝰ qͣꝫ a vitijs: ſed ꝯſtat ex ſcpͥturaraab ⁊ ruth fuiſſe virtuoſas: igit̉ earū noīatio dꝫ potiꝰ ſumi avirtutibꝰ qͣꝫ a pctīs ſi qͣ p̄ceſſerūt. Nā ī cōmemoratiōe ſctōꝝ virtutū ſit mētio d̓ ꝑſe. vitioꝝ āt ſi q̄ fuerāt ꝑ accidēs ⁊ recitatiue.igit̉ ille ſctē mulieres in xp̄i genealogia ſctā potiꝰ debebāt nominari ex ꝯuerſiōe qͣꝫ prauitate trāſgreſſiōis: nec illa tertia rōpoſtil. facit ꝓ beato Hiero. ꝓut Bur. dixit: ſꝫ ꝯͣ ſpecialit̓: qꝛ dicit qͣs ſcpͥtura rep̄hendit qd̓ nuſqͣꝫ reperit̉ ſꝫ ꝯͣriū: qꝛ vtranqꝫſcriptura cōmēdat notabilit̓ ſatis. Poſtqͣꝫ igit̉ viſū̄ ē ꝙ Bur.volēs ꝓ btō Hiero. certare plus eū īuoluit. Cōſequēt̉ vidēdūē quō ꝯͣ poſtil. irrōnabilit̓ mouet̉ duplicit̓. pͥmo dic̄ ꝙ nihil ꝑtinet ad rōnē genealogie cōiūctio viri ⁊ multeris ꝑ ſe vl̓ ꝑ accidēs ⁊ nihil refert. nā neceſſariū videt̉ vxores ſecundarias nōpͥncipales in hmōi genealogia nomīari: qͣtenꝰ ex tali nomīation oſtēdat̉ veꝝ fuiſſe matrimoniū ⁊ nihil illegitimitatꝭ īterueniſſe. Ꝙ aūt verū matrimoniū ſit int̓ virū ⁊ vxorē pͥncipalēnemo dubitat: nec ꝓlē ex eis ſuſceptā fore legitimā. ꝓlē aūt exoccaſionalit̓ ⁊ ſecūdario ꝯiūcta poſſet ꝓbabilit̓ dubitare forelegitimā: idcirco ī generatiōe ex pͥncipali ⁊ ꝑ ſe ꝯiuncta in totagenealogia de muliere nulla fit mētio: qꝛ ibi ꝓlis legitimitasē clara. in generatiōe aūt ex occaſionalit̓ ꝯiūctꝭ nec̄e fuit d̓ mulieribꝰ fieri mētionē: tū vt ex hoc īnuat̉ ꝯiūctionē fuiſſe legitimā: tū vt oſtēdat̉ ꝓlē ex ſic ꝯiūctoꝝ generatiōe nullā īcurrerenotā. Neceſſariū igit̉ fuit ī xp̄i genealogia hͦ obſeruare ne herodes aut alij xp̄i ꝑſecutores velamē excuſatiōis poſſent aſſumere qͣſi natū illegitime ꝑſequerent̉: hec ē enī rō ſctōꝝ doctoꝝde matris xp̄i deſpōſatiōe. Nec valet ꝙ Rur. ſcd̓o obijcit ꝯͣ poſtilla. rōnē de lya q̄ fuit iacob p̄ter ītētionē ꝯiūcta: ⁊ tn̄ nō nominat̉ in genealogia xp̄i qd̓ tn̄ oporteret ſi rō poſtillatoris valeret. Rn̄deo ꝙ qͣꝫuis lya fuerit cōiūcta p̄ter eiꝰ ītentionē: nontn̄ ex hoc fuit vxor eiꝰ occaſional̓ nec ſecūdaria: ſꝫ pͥncipal̓ ꝓpt̓ſequētē ratihabitionē. Rachel enī qͣꝫuis fuit plus dilecta: fuittn̄ vxor ſecūdaria. ⁊ iō xp̄s ſi fuiſſet natꝰ ꝑ lineā rachel ſpecialiter nominari in genealogia debuiſſet ꝓpter rōnē p̄dicta. Sꝫqꝛ ꝑ lineaꝫ lye q̄ fuit pͥma ⁊ pͥncipalis vxor xp̄s natꝰ ē: idcircoeā nomīari nō oportebat. Cōfirmat̉ hec rn̄ſio: qꝛ ẜm magiſtrūin qͣrto di. xxx. ⁊ doctores. Error in ꝑſona cōiūcta dirimit etiāꝯtractū matrimoniū niſi pꝰ cōiūctionē int̓uenerit ratihabitio.Cū igit̉ in ꝯiūctiōe iacob ⁊ lye interuēit error ꝑſone: potuit legitime pꝰ ꝯiūctionē eā refutare: qd̓ tn̄ nō fecit ſꝫ potiꝰ ratū habēs factū ꝓ ꝯiūctiōe rachel vltro ſeruiuit. Et lya pͥma ⁊ pͥncipalis vxor fuit ꝑ ꝯn̄s nō nomināda. Sꝫ finalit̓ in hac materiaBur. valde mouet̉ ꝯͣ poſtillatoris excuſationē: qͣ ſe excuſat dehͦ qd̓ declinat hic dictū btī Hiero. aſſerēs ꝯͣ pietatē militare ſāctoꝝ opinionibꝰ ꝯtraire: īducēs ad hͦ canonē d̓cretales di. xx.Sꝫ reuera in qͦ Bur. excuſationē poſtillatoris reijcit: ip̄e magꝭvenit īculpādꝰ. ꝑſepe qͥdē bea. Hiero. bea. Augꝰ. ceteriſqꝫ doctoribꝰ etiā ſine magna rōne obijcit ⁊ ip̄oꝝ dictꝭ īfideliū iudeorū dicta antepōit. Et ſi aliqn̄ ꝓ ip̄is certare videat̉ in odiumid facere videt̉: poſtillatorꝭ ſalua pace: qͥ nō niſi ſcriptura autrōe cogētibꝰ īterdū a ſciNec id qd̓ Bur. aſdeclīsētijſumit facit ꝯtra pietatē: qꝛ hiceuerētia ſol̓ debeturcanonicꝭ ſcripturis: vt qͥcōtū fuerit ſine heſitatiōeico baptiſmveꝝ eſſe credat̉: vt dic̄ beaāt alijs qͥbuſciͦ rōna.inepl̓a ad Hiero. Alioī ita lego vt qͣnt.t ſctītateiue doc.

taue doctrina polliāt nō iō veꝝ putē: qꝛ ipſi ita ſenſerunt ⁊cͣ.Et in epiſtola ad fortunatū dicit: Tales eſſe velle lectores ſuorū ſcriptoꝝ qualis ip̄e eſt alioꝝ in qͦ ſua ſcripta ceterꝭ corrigēda ſubijcit ſicut ip̄e alioꝝ ſcripta vbi id certa rō vl̓ auctoritasexegit refutauit. Nec putādū hāc Augꝭ. hūilitatē btō Hierony. ⁊ ceterꝭ ſctīs doctoribꝰ defuiſſe. Canō decretales ꝯtra poſtil. iuduciꝰ ꝓ ip̄o militat. d̓r nāqꝫ in ip̄o qͦuis maiori rōni innitit̉ eo maiorꝭ auctoritatꝭ eiꝰ ꝟba eē vident̉. igit̉ poſtillatorſi nulla temeritate ꝑmotꝰ īterdū ſctōꝝ ſnīas cū reuerētia q̄ ſāctis doctoribꝰ debet̉ declinet: meliori ratione aut auctoritateꝑſuaſus nequaqͣꝫ debet ob hoc a veritatis amore criminari:qm̄ in his que fidei nō ſūt: nec ſacris lr̄is obuiāt: neqꝫ ſancti:neqꝫ ſcholaſtici doctores mutuum ꝯſenſū expetunt: ſꝫ ſibi mutuo alijs ⁊ alijs rationibus perſuaſi ſine temeritate immo vtiliter contradicunt. In eodē ca. vbi d̓r: Ioſeph virū marie. vbi oēſ doctores cōcordāt ꝙ ſufficient̓ deducit̉ genealogia ꝑ ioſeph virū marie:qꝛ erāt de vna tribu ⁊cͣ. vbi Rur. facit multa argumēta: aliqͣſatis cōpetētia ꝙ nō ſufficit d̓claratio gloſe ⁊ doctoꝝ. Ip̄e igitur lōgā digreſſionē facit in qͣ putat ſatiſfacere nō ſolū q̄rēti:ſꝫ q̄ſtioni q̄ fieri cōſueuit in hac materia: cui placet videat: mihi aūt videt̉ ꝙ nō ampliꝰ qͣꝫ poſtillator factū ꝯcludat. Cū em̄xp̄m natū ex ſemīe dd̓ ⁊ abraā ẜm ꝓmiſſa vtriſqꝫ facta: nō niſiauctoritate ſcripture habeat̉: igit̉ ſolū creditū eſt apud recipientē ſacrū cano. ſic ⁊ apud chriſtianū habetur ſolū auctoritate Matthei ⁊ Luce: igit̉ ex ſola fide. fruſtra igitur Burgen.videtur tam prolixa digreſſione laboraſſe: p̄ſertim cū quattuor ſue ſuppoſitiōes et ſex ꝯcluſiōes citra vl̓ vltra ea q̄ fidei ſt̓nihil cōcludūt. Nā in pͥma ſuppoſitiōe ſua dicit de filiatiōe etſucceſſiōe ẜm formā vulgarē q̄ modicū facit ad ꝓpoſitū deducēdū. Nā a corobabel nll̓a apd̓ catholicos nec puto apd̓ iudeos habet̉ hiſtoria auctētica. vn̄ talis fama vulgaris auctoritatiue cōfirmare potuerit vſqꝫ ad xp̄m ⁊ parētes eiꝰ: ⁊ ſi habet̉tn̄ quia in canone nō eſt: ea facultate cōtemnit̉ qua probaturẜm regulaꝫ beati Hieronymi. In ſecundo preſuppoſito dicitBurgen. dubiū eſſe de quocunqꝫ naturaliter genito: an ſit legitime natus. In quo nihil dicit pertinēs ad queſtionis mote ſolutionē: quia per nullā naturalē cognitionē poſſumꝰ adlegitimā chriſti generationē peruenire: ⁊ propter idē nō valꝫſuppoſitio ſua tertia: quia teſtiuoniū vel ꝓbatio per īſtrumētū pertinet ad humanā et naturalē cognitioneꝫ: et qꝛ de ſubſtantia inſtrumentorū ſunt teſtes ſicut ad naturalis generationis cognitionē nō poſſunt honeſti teſtes adduci: ita nec inſtrumenta formari: immo teſtes quicunqꝫ adducerentur eſſētdubij ex ſecūdo ſuppoſito. Ex illis igit̉ tribꝰ ſuppoſitionibusnihil fidei affertur niſi negatiue: ꝙ videlicet chriſti generationō poteſt haberi per famā publica: nec per teſtes ⁊ inſtrumenta: nec ꝑ naturalē cognitionē: ſufficiſſet igitur quarta ſuppoſitio ꝙ poteſt ſciri fidei auctoritate: ⁊ ad hoc tēdit prima concluſio Bur. que aſſumit ꝓmiſſiones factas patribꝰ ⁊ teſtimoniū enangelioꝝ: que omnia ſola fide recipimuſ. ſecūda ſua cōcluſio ſolum pertinet ad fideles: ⁊ non niſi propter fidē. ⁊ tertia concluſio reſoluitur ad ideꝫ: quia vult ex publica fama dicere cōueniens xp̄m eſſe filiū dauid: ſed vnde fama niſi ex ꝓphetis: ſed quid ꝓphetia niſi credamus: totū igit̉ reſoluit̉ infidē: ꝑ ꝯſequēs apud infidelē nihil facit. per ꝓbatiōes de ſācto Tho. per Burgen. ex ſua digreſſione ſūptas nō ꝓbat̉ iudeorū inexcuſabilitas: qꝛ nec per ſcripturā ꝓpter interruptionem a tēpore corobabel: nec per famā ex ſcripturis ſufficienter factā ieſū filiū dauid fore ſcire poterant: ſꝫ aliūde qd̓ oſtēdere nō eſt p̄ſentis ſpeculatiōis. Nec quarta cōcluſio niſi perreſolutionē ad fidē ꝓcedit. Similiter ⁊ qͥnta: qꝛ vtriuſqꝫ lineetā naturalis qͣꝫ adoptiue teſtimonium nō habemꝰ niſi ex ſcriptura: teſtimoniū aūt ſcripture ad fidē reſoluit̉. Nūc aut ſcriptura veteris teſtamēti in vtraqꝫ linea deficit: qꝛ a corobabelvſqꝫ ad parētes xp̄i: vt p̄dictū eſt auctoritatem nō habemus.Credendū eſt igit̉ Mattheo ⁊ Luce in vtraqꝫ linea: ⁊ ecce fides. ⁊ ad hoc finaliter reſoluit Burgen. ſuā quintā cōcluſionē. Sed vnde Mattheꝰ ⁊ Lucas tante facte ſunt auctoritatis: niſi ex auctoritate vniuerſalis eccleſie teſte beato Augl̓.contra adamantiū dicentē: Non crederem euangelio niſi eccleſie auctoritas me cōmoueret: qui igitur credit eccleſie creſdit Mattheo ⁊ Luce: ⁊ ſic credit chriſtum filium dauid ẜmpromiſſa facta patribus. Et hec eſt ſumma per quam ſoluiturqueſtio per Burgen. ſic diffinitiue pretactata: qui autem hisnon credit quoniam non ex ſcriptura que interrupta eſt circa genealogiam: nec ratione nec fama conuinci poterit ⁊cͣ. remanebit dubius digreſſione Burgenſis non obſtante.Cum ergo.