Glo. ordi.Nico. de lyraMatthei Ca. I

g Eliachim aūt genuit azor. Azorautem genuit ſadoch. Sadochd autem genuit achim. Achim auetem genuit eliud. Eliud autemgenuit eleazar. Eleazar autē geg nuit mathan. Mathan autē ge aI ſupplantator vel luctator.nuit iacob. Iacob auteꝫ genuit ꝑin de quibus: qꝛ ſine viI ſtella maris. b 5ili coitu de ſola virginatus.¶ Ioſeph virū Marię: de qu̓a natus eſt Ieſus qui vocatur xp̄s.k Omnes itaqꝫ generatiōes ab abraam vſqꝫ ad dauid generationeſ qͣttuordecī. ⁊ a dauid vſqꝫ adtrāſmigrationē babylōis generatiōes quattuordecim ⁊ a trāſmigratiōe babylōis vſqꝫ ad xp̄ꝫ

va Eliachim. Dn̄s reſuſcitās. Ille qui dicit: Oīs qͥ videt filiū ⁊ credit in eū ha. vi. eter. ⁊ ego reſu. eū ⁊cͣ. b. Uęor. adiutꝰ. Ille ē qͥ dicit:Ecce deꝰ adiuuit me do .ſ. ē a. m. c Sadoch. Iuſtus .ſ. xp̄s. de quodicit̉: Iuſtus dn̄s ⁊ iuſticias dilexit. d̉. Achim .i. frater meus iſte.Quis aliꝰ qͣꝫ ille qͥ hō fieri voluit vt poſſit habere fratres. de quibusdiceret: Nūciabo nomē tuū fratribꝰ meis.e Eliud .i. deꝰ meꝰ. Cōuenit xp̄o qͥ dicit: Deus meꝰ vt qͥd dereliquiſti me? f Eleazar .i.deꝰ meꝰ adiutor. Ilie eſt qͥ ex ꝑſona homīs dixit: Deꝰ meꝰ ſperabo in eū. g. Mathan. donans vel donatꝰ. Ille eſt qͥ dedit dona hominibꝰ. ⁊ de quo dicit̉: Sic deꝰ dilexit mnudū vtfiliū ſuū daret. Per hos patres xp̄s venit īmundū: ⁊ omniū horū ī ſe gerebat officiū. Etdignū eſt vt ꝑ eandē lineā ſāctitatꝭ ad eū aſcēdamus per quā ad nos deſcēdere eſt dignatꝰ.h Ioſeph. Apponēs .i. xp̄s qui iudeis gētesappoſuit: qͥ ⁊ pat̓ xp̄i d̓r: quē de ſua cōiuge natū adoptiue ſuſcepit: ſed ⁊ putatiue pat̓ dicit̉.Ioſeph. Mattheuſ dicit ioſeph filiū iacob:⁊ iacob filiū mathan. Lucas: ioſeph filiū heli: ⁊ heli filium mathat: ſed mathan ⁊ mathatde eadē vxore hieſta nomīe ſinguloſ genuer̄t:Mathan qͥ ꝑ ſalomonē deſcēdit eā prius duxit: ⁊ relicto vno filio iacob obijt: poſtea mathat qui ꝑ mathan deſcēdit de dauid eādē duxit et genuit heli: ſic iacob ⁊ heli fratres ſuntvterini. Iacob autē vxorē heli fratris ſui ſineliberis defuncti ad ſuſcitandū ſemē eiꝰ accipiens genuit ioſeph natura ſuū: ſed ẜm legē heli filiū. Qd̓ dicit̉ filiꝰ eiꝰ nomīe vocari cui ſuſcitat̉ nō ē veꝝ: cū boo eū quē genuit ex rutꝭnō elimelech cui ſuſcitat̉: ſed obeth vocauit. Uirū marie. Quidad xp̄m generatio ex dauid deducta ad ioſeph cū xp̄s nō ex ſemīe ioſeph? ſed nō eſt ꝯſuetudo ſcripturaꝝ vt ordo mulieꝝ in generationibꝰtexat̉: ⁊ ideo nō ꝑ mariā ſed ꝑ ioſeph inducit̉: cū de vna ioſeph ⁊ maria tribū fuerīt. Un̄ ⁊ eā qͣſi ꝓpinquā cogebat̉ acciꝑe: ne tribꝰ in aliāſe ꝯfūderet. vn̄ etiā ſimul tanqͣꝫ de vna ſtirpe ꝓfitent̉ in bethleē redire cū ſingulis in ſuā ciuitatē. Exemplo marie liquet fidelibus cōiugatis ſeruato pari cōſenſu cōtinentiā poſſe ꝑmanere cōiugiūqꝫ vocari: nō ꝑmixto corporeo ſexu: ſed cuſtodito mētis affectu. Un̄ ⁊ ioſephvir marie d̓r: qꝛ cōiugiū verū eſt vbi cōſeruat̉ amoris affectꝰ: ⁊ in maria fructꝰ nuptiarū inuenit̉. kOmnes itaqꝫ. Decurſo ordine generationis tandē in fine cōcludendo euāgeliſta recapitulat ſub myſtico numero. Tres diſtinctiones in generatiōe xp̄i myſtice inſinuātfidē ſancte trinitatis quā cōcorditer aſtruit doctrina legalis ⁊ euangelice inſtitutionis. Tres enim trinitatis fidem: quattuor doctrinaꝫeuangelicam decem legis ſignificat inſtitutionē. In tres teſſeredecades diuidit̉ hec generatio. Prima eſt ab abraā vſqꝫ ad dauid: itaꝙ dauid includat̉. Secūda a dauid .i. iuxta dauid a ſalomōe incipit:⁊ in priorē iechoniā finit̉. Tertia a ſecūdo iechonia in xp̄o terminat̉:Ab abraā vſqꝫ ad dauid ⁊ a dauid vſqꝫ ad xp̄m tria in hac diſtinctione notant̉ tꝑa ad xp̄m currere. Ante legē in quo abraā: naturale ſeruans mādatoſt legē quā iudei p̄uaricātes captiuāt̉. Poſt gratiā per quāes de captiuitate ſoluūt̉. Et in his ſingulis bis ſeptēſunt: qꝛ gratia ſpūſſancti in homine geminat̉: vt cor ⁊ carnē in vnū iūgens faciat vtrunqꝫ exultare in deū. Ꝙ autē ter. xiiij. verā ſignificatreligionē. Quattuor enī ⁊ decē nouū ⁊ vetꝰ teſtamenta indicat: quiavia ad chriſtum per decē verba legis ⁊ quattuor euangelia predicat̉:ita tn̄ vt quicqͥd aſcribit̉ trinitati q̄ deꝰ eſt ꝯſecremꝰ: qꝛ nulla p̄ceptioimpletur: niſi hic numerꝰ colendi deū teneat̉. Vt ⁊ hanc viam eſſe ꝑueniendi ad chriſtū (qui eſt noſtra terra ꝓmiſſiōis) ſcias: totū numerū collige in ſummā: ⁊ ſunt. xlij. quo numero māſionuꝫ veri hebrei degypto ad patriā veniūt. Et bene hoc numeri ſacramēto vēimꝰ ad paiā: quo chriſtus a patriarcha cui ꝓmiſſus eſt ꝑuenit ad virginē qͣſiad iordanē ſpūſſctī gratia abundantem. Et ideo euangeliſta numerauit ab abraā quadragintaduas generationeſ: velut celeſtꝭ patrie māſiones in fine xp̄m ſupputās: qui eſt conſummatio vie ⁊ manſio vite.In abraam primum fides ad iuſticiam reputat̉: quod eſt initiū vie vl̓vite ad requiē. Ideo. xlij. quia hoc numero preſēs eccleſie tempꝰ oſtēdit̉: qͦ dn̄s bene oꝑantibꝰ cooperat̉. Septies enī ſeni. xlij. ſūt. Sex adopera: ſeptē ad requiē pertinēt. vnde bene ppl̓us ille ſub ſpe ītrādi īrequiē ꝑ ſepties ſex māſiones caſtrametat̉: in quaꝝ vltima ieſu duce:patefacto iordane requiem intrat: ſic noſter ieſus quadrageſima ſecūda generatione ab abraā credēte: lauacra baptiſmi ⁊ celi ianuas patofecit: Sub eiuſdem numeri ſacramento nos curſu virtutū ad patriaꝫtendimus: dum quotidie prelibando guſtu celeſtium fruimur: et patienter promiſſum expectamus.Mattheus

Ratio autem quare Mattheus deſcribit genealogiaꝫchriſti per ſalomonē filium eius naturalem hec eſt: qꝛdeſcribit aſſumptionem noſtre humanitatꝭ a deo. Lucas autem per nathan filium adoptiuum: qꝛ deſcribitreductionē noſtrā in deū que fit ꝑ gr̄am adoptionis.b Iacob aūt genuit ioſeph virū marie: de qua natꝰeſt ieſus qui vocatur chriſtus. Cum ioſeph non fueritpater ieſu: vt habetur infra eodem ca. non videtur eſſe ſufficienter probatum per iſtam genealogiam ſic deſcriptā ꝙ ieſus filiꝰ marie fuerit de ſtirpe dauid. Dicēdū ꝙ īmo: qꝛ ioſeph ⁊ maria fuer̄t de eadē tribu: quiamulier nō poterat nubere cū viro alteriꝰ tribus quando ad ipſam pertinebat hereditas paterna: vt patetNu. xxxvj.

reſiduū huius genealogie videre: vel ſi dicatur ꝙ herodes illas ſcripturas cōbuſſit ne linea regia ab alijsdiſtingueretur: vt dicunt aliqui. tūc dicendū ꝙ mattheus habuit ꝑ reuelationē: quod non habuit ꝑ ſcripturā: quia apoſtoli ⁊ euangeliſte nō fuerunt minꝰ illuminati: immo magꝭ qͣꝫ antiqui ꝓphete. ſeqͥtur: aMathan autē genuit iacob. Cōtrariuꝫ dicit̉ Luc̄. iij. vbi dicit̉ ꝙmathat genuit heli: ⁊ heli genuit ioſeph. Dicendum ꝙ mathat ⁊ mathan deſcēder̄t a dauid: ſed mathat ꝑ nathā qͥ fuit filius dauid adoptiuꝰ. Mathan āt ꝑ ſalomonē: ⁊ iſti duomathan ⁊ mathat habueruntvnam vxorem ſucceſſiue: q̄ dicta ē ieſta: ⁊ hieſta a mathā cōcepit iacob: ⁊ a mathat hely:ita ꝙ heli et iacob fuerūt frēsvterini: ſed de duobus fratribus a dauid diuerſimode deſcendentibus. Heli autē accepta vxore mortuus eſt ſine ſemine. ⁊ ideo iacob frater eiꝰ accepit vxorē fratris ſui: vt ei ſuſcitaret ſemen ⁊ genuit ioſeph:ita ꝙ ioſeph fuit filius naturalis ipſiꝰ iacob: ⁊ ſic accepit euꝫhic mattheus. Fuit aūt filiusheli legalis: et ſic accepit eumin genealogia Lucas vt patetin figura ſequenti.

V

Ioh̓ .3.3.

Osͣ. 53.Ibi. 10.

Ps .21.Ibidem.

Psͣ. 70.

Ioh̓ .3. b

Lncl̓ .3. e