ſuauius auditur nil iocundius. nil cogitaturdulcius. ꝙͣ iheſus dei filius Iheſu ſpes penitentibꝰ. ꝙ pius es petētibꝰ. ꝙͣ bonus te q̄rētibꝰ. ſꝫ qͥd inueniētibus. Ih̓u dulcedo cordiūfōs viuus lumē menciū excedis oē gaudiū⁊oē deſideriū Nec līgua valet dicere nec lrā expͥmere exꝑtus p̄t noſcere. qͥd iheſū ſit dilige̓Iheſū q̄ram ī lectulo. clauſo cordis cubiculo pͥuatī et ī publico: querā amore ſedulo Cū maria diluculo. ih̓m q̄ram ī tumulo. clamore cordis q̄rulo: mēte querā nō o̓culo. Tūbā ꝑfūdā fletibꝰ. locū replēs gemitibꝰ. ih̓u ꝓuoluar pedibus. ſtrictis herēs āplexibꝰ. Ih̓u rexāmirabilis. et triūphator nobilis. dulcedo ineffabil̓: totus deſiderabil̓. Mane nobiſcū dn̄eet nos illuſtra luīe. pulſa mētis caligīe mūdꝫrēple dulcedīe. Qn̄ cor noſtrū viſitas tūc lucet ei veritas. mūdi vileſcit vanitas: et intusferuet caritas. Amor iheſu dulciſſimꝰ et vereſuauiſſimus. plus miſies gͣtiſſimus. ꝙͣ dicereſufficimꝰ. Hoc ꝓbat eius paſſio. hͦ ſanguinis effuſio; ꝑ quā nob̓ redēpcio. datur et deiviſio Ih̓m oēs cognoſcite amorem eiꝰ poſciteib̓m ardēter q̄rite q̄rendo iardeſcite Sic amātē diligite. amoris vicē reddite. in hūc odorē currite: et vota votis reddite. Iheſu auctorclemēcie tociꝰ ſpes leticie dulcoris fōs et grēvere cord̓ leticie Iheſu mi boē ſenciā. tui dulcoris copiā. da michi ꝑ pn̄ciā: tuā videre gloriāCū digne loqͥ nequeā. de te tn̄ nō ſileā. amorfacit vt audeā cū ſolū de te gaudeā. Tua ih̓udilcō. gͣta mētis refectō: replet ſn faſtidio dāsfamē deſidei̓o Qui te guſtāt eſuriūt. qͥbibūtadhuc ficiūt deſiderare neſciūt: nͥ ih̓m qͣꝫ diligūt Quē tuus amor ebriat: nouit qͥd ib̓sſapiat. ꝙͣ felix ē quē ſaciat: nō ē vltra qd̓ cupiat. Iheſu decus āgelicū. ī aure dulce cāticūin ore mel mirificū. in corde nectar celicum.deſidea̓te milies ih̓umi qn̄ veīes me letū qn̄ facies. me de te qn̄ ſacies Amor tuꝰ cōtinuus m̄lāguor aſſiduus. mͥ ih̓u mellifluꝰ fructꝰ viteppetuꝰ Ih̓ i ſūma benigͥtas. mira cord̓ iocūditas: īconp̄henſa boītas: tua meſtrīgit caritasBonū mͥ diligere. ih̓m nō vltra q̄rere. michiꝓrſus defice̓. vt illi q̄am viue̓ O ih̓u mͥ dulciſſie ſpes ſuſpirātis aīe. te q̄rūt pie lac̓mē ⁊ clamor mētis itime. qͦcūqꝫ loco fuero: meū ih̓mdeſidero ꝙͣ letꝰ cū īuenero ꝙͣ felix cū tenueroTūc āplexꝰ tūc oſcula qͥ vincūt mellis poculatūc felix x̓ copl̓a ſꝫ ī hijs ꝑua morula. Iā qd̓ q̄ſiui video. quod cupiui teneo: amore iheſulāgueo et corde totus ardeo Ih̓s cū ſic diligit̉h̓ amor nō extīguitur: nō tepeſcit nec morit̉plus creſcit et accēditur Hic amor ardet dulcit̉ duldeſcit mirabilit̓; ſapit delcābiliter: delectat et feliciter Aic amor miſſꝰ celitus herꝫmͥ medullitus: mētē incēdit penitꝰ hͦ delcāt̉ſpūs O btm̄ incēdiū d̓ ardēs deſideriū o dulcerefrigeriū amare dei filiū Ih̓u flos mrīs v̓gīsamor nr̄ē dulcedis. tibi laus hōr numīs r̓gnū.bt̄tudīs Ih̓u ſole ſerenior et balſamo ſuauior oī dulcore dulcior: p̄ cūctis amabilior Cꝰguſtus ſic afficit: cꝰ dolor ſic reficit: in quemmēs mea deficit ſolꝰ amāti ſufficit Tu mētisdelcācio amoris ꝯſūmacio: tu mea gl̓acio ih̓umūdi ſaluacio. Seqͣr qͦcūqꝫ ieris michi tollinō poteris: cū meū cor abſtuleris: ih̓ulausnri generis Dilcē mi reu̓tere cōſors pr̄ne dextere. hoſtē viciſti ꝓſꝑe iā celi regno frue̓ Cclitiues accurrite portas vrās attollite tumphatori dicite: ſalue ih̓u rex īclite Rex v̓tutū rexglorie rex inſignis victorie ih̓u largitor grēhōr celeſtis curie. Tu vere lumē prīe tu fonsmīe pelle nube t̓ſticie nob̓ dās lucē gl̓e Te celi chorus p̄dicat et tuas laudes replicat ih̓sorbē letificat et nos deo pacificat Il̓s ī paceīperat q̄ oēm ſenſū ſuꝑat hūc mēs mea deſiderat et illo frui ꝓperat. Ih̓us ad prēm redijtceleſte regnū ſubijt cor meū a me trāſijt poſtih̓m ſimul abijt Iā ꝓſeqͣmur laudibꝰ ih̓m ȳpnis et pͥcibꝰ vt nos donet celeſtibꝰ cū ipō fruiſedibꝰ Amē. ¶ Omine ih̓u xpē fili dei viuꝓ hijs et oībꝰ q̄ de te pie credimꝰ et crede̓ debemus ti̓ grās licꝫ īdignas referimꝰ ⁊ ꝑ ea teſupplicit̓ exoa̓mꝰ vt te ip̄m ex ꝑte oīm celeſtium t̓reſtriū et īfernorū deo prī offeras in dignā laudē oīm ī qͥbꝰ ſūmā t̓nitatē laudabilē recognoſcis et ī plenā grāꝝ actionē ꝓ qͦlibet bn̄ficio a ſingul̓ debitā creaturis atꝫ ī verā emendacōeꝫ oīm maloꝝ ab origine mūdi cōmiſſoꝝet ī ſufficiētē ꝑſolucōeꝫ oīm bonoꝝ vnꝙͣ obmiſlorū ī ſupplecōeꝫ qͦꝫ meriti oīm hūīficatorū: ⁊gre oīm iuſtificatoꝝ: ac emēdacōis oīm pcc̄orum refrigerijqꝫ oīm purgādorum nec nō inreuelacionem omnis indigencie corꝑis et anime ſingulorum. AHEHVTIdeo cnoGraciasꝘ vitanaltiſſimo.cius filio.xp̄i iheſuglonia terHic̄ in ſcāalta lippi Iacontulauuſimino Phibiqꝫ pro eſto. j4 44. Iheſu incarnacōis anno.