ſicut ea que ſūt ad finem habito ſine ceſſantCeſſante autē motu celi ceſſabit et tēpus qd̓ſequit̉ motū celi qꝛ ſecūdū apocalipſim tēpusnon erit amplius. et ex hoc patet ꝙ dies reſurrectionis generalis erit dies nouiſſmiusvnde Iob dicit. ⁊ in nouiſſimo die de terra ſurrecturus ſu Alio modo ſunt facta ꝓpter delectacionē et pulcritudinē creature. ⁊ ꝓpter cognicionē dei in illis. et ideo lux eorū non ceſſabit ſꝫ augebit̉ Deniqꝫ celū ſol luna ⁊ ſtelle q̄nunc feſtināt curſu irretardabili qͣſi cupiētesin meliorē ſtatū mutari. tunc fixa immobilit̓manēt ⁊ quieta ⁊ mirabili glorificacōe immūtata Nam celū gloriā ſolis induet. ſol luna ⁊ſtelle veſtient̉ ieffabili ſplēdore Vnde haymoTunc etiam cōplebit̉ id quondā per yſaiampredictū. ei̓t lux lune ſicut lux ſolis. et lux ſolis ſeptempliciter ſicut lux ſeptē dieꝝ Hoc eipoſt illū extremi iudicij diem erit. ſcꝫ celū nōuum ac terra noua fuerit Omnia namqꝫ queper ſpaciū ſex dieꝝ operatus eſt deus ꝓpter hominē facta ſūt. et in eius lapſu omnia elemēta detrimēta ſuſtinuerunt Nlā antea terra ſpinas et tribulos non ꝓferebat nec aer iſte tāte craſſitudinis vt nūc ſꝫ purior erat Sic etiāſol et luna et ſydera ſui luminis ſuſtinueruntdetrimēta. In die vero iudicij terminato illoexamine cū fuerint om̄s reprobi vna cū dyabolo concluſi in infernū ſuſtollet ſe dominusih̓us pariter cū corpore ſuo quod om̄s electiſunt in celū Et tunc ſibi luna ſplendorē ſolismutabit. ſol vero ſeptēpliciter ꝙͣ modo lucebit. recipietqꝫ ſplendorē quē homīe peccante amiſit Nec haymo Patet ergo ꝙ celū etterra tranſibūt quantū ad formā. ſed nō ꝙtum ad ſubſtanciā. Vn̄ augꝰ: Elemēta id ē celum ⁊ terrā non credamus abolēda ſed in melius cōmutanda. figurā mūdi id eſt imagmnēnon ſubſtanciā ꝑiturā Vnde et gregꝰ. Celū etterra per eam quā nunc hn̄t imaginē tranſeunt. ſed tamē per eſſenciā ſine fine ſubſiſtūtCelū igit̉ et terra et trāſijt et erit. qm̄ ab eaquam nūc habet ſpeciem ꝑ ignē tergit̉. et tn̄in ſua ſemꝑ naturā ſeruat̉. Vn̄ per pſalmiſtādicit̉ Mutabis ea et mutabunt̉ Hec grego.Mundū aūt innouari. id ē pulcriorē indue̓debere. on̄dit̉ triplicitatione Primo qꝛ ſicutdignū fuit ꝙ elemēta purgarent̉ ꝓ eo ꝙ infecta erant ꝓpter pcc̄m hoīs. ita dignū ei̓t vtmūdus innouet̉ ꝓpter glorificacōeꝫ homīs ethonorē beatorū. vt homine glorificato cūctaetiam creatura innouet̉ cū eo Scd̓o vt creature remunerent̉ ꝓ labore quo homini ſeruierunt Tercō vt totus mūdus ꝑ hoc ſpeculūdeū cognoſcat Vnde oportet in futuro ſpeculūpurgari et meliorari. qꝛ in pulcritudine creaturarum amplius reſultat ſpecies creatoris.Hoc autē non erit ad neceſſitatē vt deus percrraturas videāt̉ ſicut modo. ſed ad iocūditatem vt videlicet iocūditati viſionis intellectualis addatur delectacō viſionis ſenſibilisHeſu benigniſſime qui per immēſam Orōbonitatis tue pacienciā ad emendacionē meexpectas. da mihi miſero. vt in pn̄ti me diſcutere dijudicare ac omnia que tibi diſplicētvitae̓ et que tibi placēt implete valeā. ſicqꝫtibi placitus et gratus fiam/ quatinꝰ in futuro iudicio cum electis tuis a dexteris poſituste ꝓpiciū et placatū inueniens paratū eis regnum ꝑcipiā. tua deſiderabili ad quā ſuſpiroperhēniter fruiturus pn̄cia. ih̓u clemēs meūdeſideriū premiū et vita AmenDe penainfernali et gl̓a celeſti Ca. LXXXVIIIInale vero iudiciū. ſequunt̉pen̓a inferni et gloria celi Depena infernali eſt ſciendū ꝙcū in dapnatis ſit diuerſitaspcc̄oꝝ. erit et diuerſitas penarum. Cū cm̄ in peccato ſithuerſio a creatore et cōuerſio ad creaturā. ſcꝫad bonū cōmutabile ſpreto bono incōmutabili ſcꝫ deo. et deordinacō volūtatis cōtra inſtinctum racōis. mei̓to pena variabit̉ ꝓpter iſtaVnde propter auerſionē erit carēcia viſionisdei. ſed propter cōuerſionē erit pena materialis ignis vel incendij. ꝓpter mordinacionēautē rationis et volūtatis crit pena vniuerſique cōſiſtit in afflictiōe varia; acerba et eterna Ibi em̄ erit calor ignis rigor frigoris tenebre fumus lacrime interiores aſpectus demonū clamor improperiū mallei ꝑcucienciū.ſerpentes et dracones. ariditas ſitis fetor ſulphuris vermis conſciencie vincula carcertīodolor pudor et confuſio pcc̄oꝝ om̄bus patēcium. inuidia rancor triſticia carēcia diuine viſionis ablacō ſpei omnis ſalutis Ipſū etiā eſſe quod omnis creatura appetit pena eis eſtquia querēt mortē naturalē et nō īueniēt Nā.quia homo ī ſuo eterno peccauit id eſt ꝙͣ diuvixit. nec volūtas eius finē peccandi habuitideo iuſte in eterno dei. et eternaliter puniet̉Vn̄ gregꝰ. Ad diſtricti iudicis ſentēciā ꝑtinetvt nunꝙͣ careant ſupplicio. quoꝝ mens in hacvita nunꝙͣ voluit carere pcc̄o. ⁊ nullus deturiniquo terminus vlcionis. qui ꝙͣdiu valuithabere noluit terminū criminis Et iterū Inīqui cū fine deliquerūt. quia cū fine vixeruntNam voluiſſent vtiqꝫ ſi potuiſſent ſn fine viuere. vt poſſent ſn̄ fine peccare: Oſtendūt em̄quia in peccato ſemper viuere cupiūt. qui nūꝙͣ deſinunt peccare dū viuūt Iuſtū eſt igiturvt nunꝙͣ careāt ſupplicio. qui nūqͣ voluerūt