ſuos Et ſubiungit. Non eſt hic ſcilicet in ſepulchro preſencia corꝑis qui tamen nuſꝙͣ deeſt pn̄cia deitatis. ſed ſurrexit inde ſcilicet ꝓpria virtute Et addunt dicti ſui cōfirmacionedicences Recordamini qualiter locutus eſtvobis quia verax ē et non ſallit. cum adhuc ingalilea eſſet dicens quia oportet filium hominis tradi in manus pcc̄orum et crucifigi. ettercia die reſurgere Quaſi dicerent. diu ātepredixit hec omnia. et ideo non mirū ſi modoauditis eſſe facta Iubentur verborum recordari. vt predictione euentus futuri cōfirmētur in fide iam facti. Quia vero vt dictum eſtmulieres viſis angelis timētes declinauerūtvultus in terram. miſtice cum celeſtibus miſterijs appropinquamus exemplo mulierumharum vultum in terrā declinare debemus nosterram et puluerem eſſe recolentes Vn̄ BedaEt nos ergo exemplo deuotarum deo feminarum quociens eccleſiam intramus et myſterijs celeſtibus appropinquamus. ſiue ꝓpterangelice preſenciam virtutis ſiue ꝓpter reuerenciam ſacre oblacionis cum omni humilitate et timore ingredi debemus. Ad conſpectumqͥppe angelorū vultum declinamus in terramcum ſuꝑnorum ciuium que ſint gaudia eterna contemplantes nos cinerem eſſe terram qꝫrecolimus ſiuit beatus abraham loquar inqͥtad dominum meum. cum ſim pulius et cinisEt notandum. ꝙ ſancte mulieres aſtantibꝰſibi angelis non in terram cecidiſſe ſed vultūdicuntur in terram declinaſſe Vnde mos obtinuit eccleſiaſticus. vt in memoriam dominice vel in noſtre ſpē reſurrectionis. et omnibꝰdiebus dn̄icis et toto quinquageſime tēporenon flexis genibus ſed declinatis in terramvultibus oremus Nec Beda Ille autem mulieres nec tunc attenderunt ad verba angelorum. nec aliquam cōſolacionem receperūt deviſione eorum. quia non querebant angelosſed dn̄m angelorum ymo ille due marie ſciꝫiacobi et ſalomē cont̓rite ⁊ quaſi abſorpte exeuntes fugerūt de monumento et elongauerunt ſe inde aliquantulum et ſedebant dolenter quia tremor et pauor id eſt ſtupor eas niuaſerat. ꝓpter viſionem angelorum et cuctodum. et nemini ſcilicet de cuſtodibus quicꝙͣdixerunt. nec etiam angelis loquentibusreſponderunt. Vide Aauguſtinus. Intelligamus ipſorū angelorū nemini auſas fuiſſealiqͥd dicere id eſt reſpondere ad ea que ab illis audierant: aut certe cuſtodibus quos iacentes videruntOratioDomine iheſu criſte vnica proles ſūmi dei. qui dilectis tuis deſideriumte querēdi indidiſti ſed vt magis accederentur effectum inueniendi diſtuliſti eosqꝫ in galilea te viſuros ꝑ angelum certificae̓voluiſti. Da michi miſero ardenter te quere̓et gaudenter te inuenire. vt de vicijs ad virtutes et de amore mundi ad amorem tuū trāſmigrans merear poſt hanc vitam ex iſto ſeculo in illam eternitatem tranſmigrare teqꝫ deum deorum in ſyon et in galilea vera cum elettis tuis gracia tua largiente tunc videre AmēDco eo quando dominus apparut mariemagdaleneCapitulumLXAHIAgd alena vero amaritudīeplena. eſtuans amore ⁊ neſciens quid aliud deberet facere quia ſine magiſtro non poterat viuere. nec ibi eum inuoniebat. et vbi eum quereret ignorabat. ſtabat ex feruore et conſtāciaquia vis amoris nec ſedere nec iacere ſinebat. ad monumentum foris et ab extra ſcilicet in orto. et ante domuſculam m ua eratſepulchrum ploans et lamentans dominumſuum. Tanto enim cordis ferebatur incendio. tanta pietatis afficiebatur dulcedine tāvalidis trahebatur vinculis claritatis. vt feminee infirmitatis oblita. nec tenebrarum caligine. nec ꝑſecutorum inmanitate retraheretur a ſepulchri viſitacione. quin pocius foris ſtans et lacrimis monumentum irrigansrecedentibus diſcipulis non rece debat. proeo ꝙ diuine dilectionis igne ſuctenſa: et taminualeſcente vrebatur deſiderio et impacientevulnerabatur amore. vt nichil ei ſaꝑet: mſiflore poſſetqꝫ illud propheticum veraciter erūctace. fuerunt michi lacrime mee panesdie ac nocte dum dicitur michi cotidie vbi eſtdeus tuus. Scd̓m Auguſtinum. Feruencioret deuocior erat ad criſtum alijs mulieribus:et nimius ardor amoris eam ſollicitabat.Maria enim quicquid voluit: flendo obtinuit. Plendo obtinuit veniam pectatorum. Flendo obtinuit fratris reſuſcitacionem de faucibus infernorum. Flendo obtinuit conſolacionem de reſurrectione. Lacrimas ergo fudit compunctionis compaſionis et deuocionis. Vnde Gregori s. Quain re penſandum eſt huius mulieris inentemquanta vis amoris accēderat q̄ a monumētodm̄ etiam diſcipulis recedentibus non recedēbat Vn de cōtingit vt eum ſola tunc videretque remanſit vt quereret qꝛ virtus boni oꝑisperſeuerancia eſt. Vbi t Auguſtinus. Virisem̄ redeūtibus infirmiorem ſexū ī eo dem locoforcior figebat affectus ⁊ oculi qui dominumqueſierant ⁊ non inuenerāt lacrimis iā vobat