Nam cōr penitencium dicitur monumentumrōne luctus q̄ circa monumēta fieri ſolet. et penitēcium ē lugere et flere ſuꝑ ſeipōs Proficiēcium aūt cor dicitur monumentū rōe oꝑis miſericordie qd̓ inſepeliendo mortuos exerceturet actiuorū eſt inſiſtere oꝑibus miſericordieContemplatiuorū vero cor mumientum dicit̉racione qͥetis. dicūtur em̄ corꝑa in monumentis qͥeſcere: et qͥes maxime ad contēplatiuosaoſcitur ꝑtinere In tali ergo monumēto proquolibet ſtatu recte queritur criſtus. Debetetiam obſtacula īpediencia remouere que intelliguntur ꝑ lapidē magnū ad oſtiū monumenti aduolutum ⁊ ꝑ angelū vt ſtatim infra patebit reuolutum Nam in quolibet ſtatu ē aliqͥs lapis obſtans ne qͥs poſſit intrare in intima mentis. et exercere actus ſuo ſtatui cōpetētes Lapis obſtans penitentibus ē ꝓnitasad malum. lapis obſtans ꝓficientibꝰ ē difficultas ad bonum. ſed lapis obſtans cōtenplatiuis ē materialitas ſpērum Sed iſte lapis ꝓ quolibet ſtatu plerūqꝫ remouet̉ ad ſolum deſiderium aīe pie q̄rentis ꝑ graciā ſpūsſancti Felix mairia id ē id ē aīa que ad ſepulchrū criſti venit videre ꝑ meditacionē: plāge̓y cōpaſſionē; vngere ꝑ deuocionē Imitemurergo ⁊ nos eaſdē ſanctas ⁊ deuotiſſimas mulieres vt ſicut ille cum aromatibꝰ dn̄m totocorde ac deſiderio querebant in ſepulchro ꝙeſt ꝓprius mortuorum locus. ita et nos cumnoſtris aromatibus ſcilicet opinione bonoꝝoꝑm et odore virtutum ſuauitateqꝫ orationūtoto affectu mentis ad deum ꝑ ſancta deſideria profiſcamur et quea̓mus eum nō in ſepulchro ſed in celo quo ip̄m aſcendiſſe credimꝰatqꝫ nouimꝰ Vnde Greg. Sancte mulie resque dn̄m fuerāt ſecute cū aromatibus ad monumentū venerunt et ei quē viuentem dilexerant etiam mortuo ſtudio humanitatis oblequuntur. Et nos ergo in eum q̄ eſt mortuuscredentes ſi odore virtutum refecti cū opinione bonorū oꝑin dn̄m querimus. ad momumētum ꝓfecto illius cum aromatibus venimus.Hec Gregorius. Myſtice monumentum eſtcorpus dominicum: ad quod accedere nemodebet niſi vna ſabbati id eſt in pace et quietepectoris. et valde diluculo id eſt cum feruoremane enim ſignificat fecuorē querendi: vel diluculo id ē excuſſis viciorū tenebris ꝑ diluceſcentem graciam: portans aromata oꝑacōniset ſame bone. Qui aliter accedit. caueat ſibine iudicium manducet et bibat. Vnde Beda. Quod autem valde mane veeneruntmulieres ad monumentum. iuxta hyſtoriam quidem magnus querendi et inuniendidominum feruor caritatis oſtenditur. Iuxtaintellectum vero myſticum datur nobis exemplum illuminata facie decuſſisqꝫ viciorū tenebris ad ſacroſcm̄ dn̄i corpꝰ accedereNam et ſepulchrum illud venerabile figurādominici altaris habet. in quo carnis eius ⁊ſanguis ſolēt miſteria celebrari Aromata autem que mulicres deferūt odorē virtutū et otationum ſuauitatē quibꝰ altari aꝓpinquaredebemꝰ ſignificāt: Hec beda Mulier ergo q̄iuit ad culpā nunc pͥma veīt ad veniā et quepͥma perfidiam ſumpſit in paradiſo feſtinatnunc prima fidem ſumere de ſepulchro. contēdit de morte raꝑe vitā que de vitā rapuitmortē Ꝙ aūt dominus diluculo ſurrexerithuic cōſentit autoritas illa que dicit dominūqͣdraginta horis fuiſſe mortuū et totidē diebꝰante aſcenſionem poſt in terra moratū. quiaquatuor horis ꝑaſceues et trigītaſex duarū.noctiū et vniꝰ diei quod ecc̄ia cōſentire videtur que matutīas laudes celebrat pro xp̄i reſurrectīoe. Vnde petrus cātor. Valde mandicit diluculo. Diluculū em̄ ē inter tenebrasnoctis et diei claritatem in qua ſalus humani generis felici vicinitate p̄uenit in eccleſiadeclarāda more ſolis qui ꝓxima luce conſurgens roſeā p̄mittit aurora. vt tātus ſplēdorpparatis oculis poſſit intueri qn̄ fempus dominice reſurrectioīs illuxit ut tūc ſcilꝫ diluculo ſaudes xp̄i tota caneret exemplo ſanctarūfeminaꝝ ecc̄ia. quādo genus humanū exēploſue reſurrectioīs animauit qn̄ fidē preſtititet lumē credulitatis īfudit Ergo xp̄us maneet vicino ortu ſolis ſurrexīt ſcd̓m augꝰ. qͥdicit dn̄m tātum qͣdraginta horis qͥeuiſſe in ſepulchre. ſexta hora ꝑaſceues paſſū et ita cūeſſet eqͥnoctiū diluculo ſurrexit. Ecōtra ihe̓odicit dn̄m ſurrexiſſe media nocte. legit̉ em̄in libro iudicū tunc ſamſonē aſportaſſe portas gazeuſqꝫ in ſuꝑciliū montis. Solucioautē contrarietatis eſt ꝙ in tēpore medio int̓diluculum et mediā noctem ſurrex it Hec petrus Dum ergo mulieres ad monumentūeuntes eſſent extra portam ciuitatis reuocabant ad memoriam afflictiones ⁊ penas ſuimagiſtri et domini Et in om̄ibꝰ locis in quibus cōtra ipſum et per ipſum notabiliter aliquid factū fuerat aliꝙͣtulum ſubſiſtebāt genuflectētes et oſculantes terram gemitus etſuſplria dātes atqꝫ dicētes Hic obuiauimꝰei cū cruce ſuꝑ collum quādo mater eius ſemimortua facta eſt et hic ſe vertit ad mulieres hic crucem depoſuit fatigatus ⁊ ſuper iſtolapide ſe parumꝑ appodiauit. hic fuit vbiſie crudeliter et fortiter eum impulerūt. vtvelocius ambularet et eum qͣſi currere cōegerunt. hic ſpoliaurūt eum et nudauerūt et h̓