De quorum nalicia ſic dicit criẜ Tu autemmichi temeritatem eorū qui aſſiſtebant cogita Et. ſi decem milia habuerimuꝫ imimicorūet ſi inſanabilia paſſi ſumus videntes eos interfici flectimur hij vero neqꝫ in hijs que videbant facti ſūt manſueti ſed ſcuiebant magis et inſaniam intendebant ⁊ ſpongiam afferētes aceti ita potabāt Nec criẜ. Vnde ſcd̓mRemigiū ipſi iudei erant acetū degenerantesa vnio patriarcharū et ꝓphetarū in acetū ideſt in maliciam et crudelitatē. habentes fraudulenta corda quaſi ſpongiam cau̓noſis atꝫtortuoſis latibulis. Ob hoc aūt ſignant̉ felcum aceto ſibi porrexerunt vt in omnibꝰ ſenſibus ipſum amaritudine replerent iam em̄velatus fuerat oculis contra ligni vetiti ꝓcaceviſionem. iam maxillas eius pugnis attriuerant contra pomi vetiti maſticationem iamcollum eius alapis ceciderāt contra cibi vetititraiectionem ſolum reſtabat os et nares affligere ⁊ ideo nares criſti affligebant tam cadauerum fetore ꝙͣ aceti odore os vero affligebant fellis amaritudine Aripē acetum quidēaccepit non vt biberet ſed guſtauit vt ſcripturam ſeu qd̓ ſcriptum erat impleret Et quiahely helyclamauerat ceteri potum eī dantesdicebat. Sine id eſt expecta. videamus ꝑcxꝑimētum an veniat helias liberās eū Quiavero vocē dn̄i male intellexerāt non em̄ helie.ſed deo loquebatur. ideo fruſtra et inaniteraduentum helie expectabant Ecte qualis ceadabat̉ dn̄o noſtro Hora erat iā cenandi. ſꝫ p̄labore ⁊ dolore nō pecijt aliud ꝓ cena niſi potūet filij dyaboli dederūt ei ꝓ cilo fel. et ꝓ potuacetum O nos miſeri qͥd faciemus q̄ aliter cenare et aliter potare volumus et delicias querimus. Certe ſi mille ānis hō viueret et cōtidie in pane et aqua ieiunaret vnicam cenamillam ſufficienter cōpenſare nō poſſet Veruotamen q̄ p̄t caꝑe capiat. qꝛ durus eſt hic ſermo ꝓ carnalibꝰ et ideo nō ſapiunt nō ſenciūtcū ſapore que dei ſūt et conſolaciones īternasamittunt Quia ſi acetum dn̄o ꝓpinatum admētē reducerēt ī cibo et potū ꝙͣtumcūqꝫ vili ſapotem inuenirent Vnde dernh̓. Non eſt cibusadeo aridus qui non efficiatur ſapidus ſi illius aceti quod propinatum eſt condimentofuerit temꝑatus Si ergo cibus ex defectu ſalis vel alia ex cauſa fuerit tibi inſipiclus nonapponas ibi ſal vel condimentum aliud. ſedꝓpter criſtum felle et accto potatum ſenſualitati reſiſtas. cogitans quod pro peccatis tuis in pane et aqua abſtinere debes. et quodmulti pauperes ſibi iſta reputarent ad delicias: et tunc videbitur tibi magna gracia aliquid adieciſſe ad hec ipſa. Ex hoc arriculopotacioīs aceti trahuritur plura docūmentaPrimum acclpiendo iſta miſtice in bono ſenſu: ſicut iudei et milites multa fecerunt mala intēcione que tamen miſterium boni nobis.importāt. et ſcd̓m hoc docemur hic ꝙ et nosvinum deuocioīs admixtū myrra mortificaciom̄s carnis et felle amare ꝯpūctionis xp̄o ꝓpinare debemꝰ Tale em̄ vinū myrratū ⁊ fellitum xp̄s a nobis ſitit et oblatū libenter gultat ſed non vult bbere et in ſe traitere qͥa ip̄ebonoꝝ nrōrū non eget. Quid em̄ criſto de noſtra deuotione mortificacōe et ꝯpūctione accretit. Sedtalia ab eo gratāter guſtata nob̓ relinquit quibus omnia illa cooperāt̉ in bonumīmo et amara fiūt nob̓ dultia merito ſue paſſionis. Aliud documētū eſt accipiendo iſta inmalo ſenſu ꝙ nos caueamꝰ ne vinum myrratūl̓ fellitū xº bibēdꝫ offeramꝰ: qͥa ſicut tūc iudeiita eciā hodie mali c̓ſtiaī dāt deo bibēdꝫ amarum potum et criſtoficiēti ſalutē animaꝝ offerūt amaritudinē pct̄orum. Quicūqꝫ em̄ ⁊cēcredunt ſꝫ male viuūt. hij xp̄o dant bibere vinum cū myrra et felle mixtum. qͥa vinū criſtiane ꝓfeſſionis vel deuocionis miſcent cū mirra et felle ſcādaloſe cōu̓ſacionis. inꝙͣtum male viuēdo ſcandaliſant ecc̄iam. qͣles ſūt precpue mali prelati ſacerdotes ⁊ monachi ⁊ alieperſone religionis ſpeciē pretēdētes qͥ ſpecialiter ſe ad cultum dei deuouerūt: Qui pre ceteris criſtianis vinum deuocōis qd̓ deum et homines letificat deo offerre deberēt. ſed ꝑ ſu āſcandaloſam cōuerſacionem vinum ſuū myrra et felle maloꝝ exemploꝝ miſcent ⁊ hoc deoofferūt: qͥbꝰ dominꝰ exꝓbrat dicēs. Vineamea electa ego te plātaui. quomō cōuerſa esin am aritudinē Alij ſunt qui acetum in ſpongea cum calamo domino offerūt q̄ extranēaset a veītate alienas ſentēcias ex ſcriptura applicant criſto qͣſi eas dicenti quales ſūt quiſingulares ſenſꝰ a cōi eccl̓ie doct̓na exͣneos exſcriptura trahere moliūtur et ſic ī errores homines mittunt. Aij em̄ ſpōgiā acēto implētes calamo ſcripturā īponunt et ori eius offerunt. et talis potus eſt criſto īſipidus nā cūguſtaſſet noluit bibere. Ex quo eciam nobisdatur documentū ꝙ ſicut criſtꝰ non dedignatus fuit pro nobis acetum guſtare. ſꝫ non bibit ſic et nos ſuo exemplo diſcamus p̄dictosaridos homines tam ſcandaloſos in vita qͣꝫſuperſticioſos in doctrina guſtare quidē id eſtpati et tolerare. ſed nequaꝙͣ bibere et eoꝝ vitāet exempla nobis īcorporare quēab nodū dominus noſter acetum non bibit quia tales incorpus eius traici non poſſunt Item eſt documentum pro religioſis et penitentibꝰ ꝙ ſi qn̄eis apponitur cibꝰ vel potus penitēcialis ⁊ minꝰ