Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

quid grē et ſuauitatis quid luminis et deūdcionis hauiebas ab illo fonte? lbi certe oēstheſauri ſapiēcie et ſcīe dei abſcōditi ſūt Ibifons mīe. ibi domiciliū pietatis. ibi fauus et̓ne ſuauitatis. vn̄ tibi o ioh̓s oīa iſta? Nunqͥdtu ſublimior petro. andrea ſanctior. a̓ certe oībꝰ apl̓is gͣcioſior? Speciale hoc p̓uilegiū v̓ginitatis qꝛ v̓go es eltūs a dn̄o atqꝫ inter ceteros magis dilectꝰ lam nūc exulta v̓go accede ꝓpius et aliꝙͣ hꝰ dulcedīs porcionē vendicare nō diffea̓s Si pociora nō poteſdimitteiohāni pectus v̓ ſe cū vino ſeticie in d̓initatiscognicōe meb̓at. tu currēs ad hūaītatis vbea̓lac expͥme qͦ nutriaris Nec ancelmꝰ Cōſpiceetiā alios diſcipulos multū meſtos ad p̄dcāꝫvocē dn̄i nō comedētes ſeſeqꝫ īuicē aſpiciēteset ſuꝑ hijs cōciliū caꝑe neſciētes Cū gͦ ih̓s panem intīctū iude dediſſꝫ poſt buccellā ꝑ ꝙ vidit eū deſignatū ītrauit ſathanas in eū nontūc pͥo et de nouo cū iam xp̄m pͥus vendidiſſꝫſꝫ ad āplius et qͣi ꝓpriū ac ſibi iā traditū plenius poſſidēdū et ſue ſeruituti ſubiugādꝫ ⁊ adquecūqꝫ vellꝫ noxia agēdā trahēdū in quē an̄intro iuea̓t qͣi alienū ad tēptandū et decipiēdū Intrauit in eū vt totū eū occupae̓t. et quēmalignis cogitacōibꝰ obligaret iam ipō īpietatis oꝑe poſſideret Ingratꝰ em̄ bn̄ficioꝝ x̓i factus ē in ptāte demoīs magis ꝙͣ an̄ fic̓ apl̓iqui iā poſt r̓ſurrectionē acceꝑat ſpm̄ſcm̄ īſufflāte dn̄o poſtea iterū ipſū pleniꝰ accepūt indie pēthecoſtes Vbi ſciendū ꝙ ſathana ītrare hoīeꝫ p̄t dupl̓r intelligi. qꝛ vel ītrare in corpus hoīs ſic̄ ptꝫ in demoniacis et ſic p̄t eſſencialit̓ intrare ī hoīeꝫ vel intrare ī mentē ita ꝙmēti eēncialit̓ illabat̉ ⁊ ſic nullꝰ p̄t intrare īhoīeꝫ niſi ſolus deus Aīa em̄ rōnal̓ nō hꝫ dimēſiōes qnͣtitatis vt aliqͥd in ea eē dicat̉ qͣiinfra dimēſiones eꝰ cōtentū et ſic nihil p̄t inea eſſe niſi qd̓ ei dat eſſe qd̓ ē ibi ꝑ v̓tutē ſuāvbi aūt ē v̓tus dei ibi ē et eſſencia dei in deoem̄ idē ē v̓tus et eſſencia et iō deꝰ eſſencial̓r ēin aīa cuiꝰ ſoliꝰ ē implere naturā ſue ſubſtāciam ab eo creatā Dicit̉ tn̄ ſathan illabi m̄tihūane ꝑ affectū et effectū malicie ſcꝫ inqͣtūhō ab eo ſeductꝰ ſequit̉ eū ad ꝑ̄petrādū malū qd̓ ſuggei̓t et ſic ꝑ fraudulentā decepcōeꝫet maliciā hītare d̉ in eo quē īplet ⁊ hoc mōintrauit in iudā vt pleniꝰ poſſideret et ad ꝑpetrandū malū induce̓t In cꝰ cor pͥus miſeratvt deciperet et ad p̄bendū aſſenſū malo īduceret. A ſimili qn̄ oſtiū ē ita forte ꝙ latro necviolent̓ nec latent̓ p̄t intrae̓ tūc qn̄qꝫ ſatrūculū ꝑ feneſtrā ſb̓mittit q̄ poſtea oſtiū latroniaꝑit et ſic latro intrat. latro ē dyabolꝰ domꝰfortis volūtas latrūculꝰ mala cogitacō vel delectacō Qn̄ gͦ dyabolꝰ p̄t ītrare ꝑ aliꝙͣ cōplacentiam hec aꝑit hoſtiū ꝯſenſus et ſic dyabolus ītrat ⁊ ſpoliat aīaꝫ boīs ſuis Vn̄ origꝰ. cauendū nob̓ ē ne dyabolꝰ ītrudat in cor nr̄maliqͥd ignitoꝝ teloꝝ ſuoꝝ nā ſi intro duxerit īfidiat̉ dem̄ vt ⁊ ipē itroeat In hoc aūt ꝙ būccella ſūpta āpliꝰ ītroiuit ſathanas ī iudā ꝑpēde ꝙͣtū ē ꝯmēſalē alicꝰ poſt eē ingͣtū et bn̄ficijimmemorē. Dem ponit ꝓditoris ꝑmiſſio nōem̄ potea̓t aliqͥd facere nͥ xpō ꝑmittente Ideodixᵗ ei. qd̓ facis ſciꝫ volūtate fac id ē facies ciciꝰ Et bn̄ dicit qd̓ facis qꝛ volūtatis crimē ꝓfacto reputat̉: Feſtīat dn̄s ī bonū ſalutis fideliū qd̓ iudas oꝑat̉ ſꝫ nō ſibi Multi cͥppe bonūvt iudas faciūt ſꝫ oīno nihil eis ꝓficit qꝛ bonū face̓ nō ītendūt Tō tn̄ dn̄s īpellit iudā adꝓdicōis culpā ſꝫ on̄dit ſe ſitire ſalutē nrāꝫ Vn̄nō dicit hoc p̄cipiēdo facinꝰ vel cōſulēdo qꝛ p̄ceptū d̓inū vel cōſiliū nō p̄t eē de faciēdo malūſꝫ tm̄ p̄dicēdo ⁊ ꝑmittēdo dans in ſe ptātē qꝛvidit eꝰ aīmū p̄ nimio deſidei̓o īplēdi qd̓ ciperat acceleratū nō poſſe qͥeſce̓ ſꝫ imple̓ nō potea̓t n̓ ip̄e dn̄s ꝑmitte̓t Dicit etiā hoc dn̄s crimē ꝓdicōis exꝓbrādo vt on̄deret ꝙ dū ipē beneficia cōferret ille mortē intēptaret Dicit. inſuꝑ hoc ad opus nr̄ē redēpcōis anhelādo nōtā in ꝑniciē ꝑfidēi ſeuiēdo ꝙͣ ad ſalutē fideliūfeſtinando Cū ergo iudas buccellā de inanudn̄i accepiſſꝫ exiuit cōtinuo ad q̄rendū cohortem q̄ xp̄m caꝑet. In quo ſignificat̉ ꝙ ſac̓dosſumens corpus xp̄i indigne magis elongat̉ adeo Quia em̄ hō male vſus eſt hec p̄ſūpciopcc̄m auxit vt ingͣtꝰ bn̄ficijs dn̄i aꝑte ab eor̓cederet Ea̓t aūt nox Qd̓ exp̄ſſit euāgeliſtaad oſtendēdū oportūitatē tꝑis ad ꝑagendūꝓdicōeꝫ et ad denotandū in iuda mētis tenebroſitatē Vn̄ cōgruit hoc bene ſacͣmento ea̓tenim qͥ exijt filius noctis faciēs oꝑa tenebrarum ibat qꝫ in noctem ſcū tenebras et mortē.Quia ergo iudas ex bonorū ſocietatē nō ꝓſecit ob hoc maiori pena dignꝰ fuit Vnde criẜSicut boni ⁊ ꝑfecti duplici ſunt digni honorequoniā benigni ſunt facti et nihil a malis nocumenti ſenſerūt. ſic et mali duplici ſunt digni pena ⁊ quia mali ſunt cum poſſint effici boni quod oſtendunt qui facti ſunt boni. ⁊ quianihil a bonis lucrati ſunt Cum ergo exiſſet iudas ad procurandum criſti mortem dixit iheſus Nūc clarificatus eſt filius hoīs id̓ eſt eiecto tenebroſo remanſerūt ſoli mundi cum ſuomundatore Nunc inqͥt quia caligo noctis ettenebrarū receſſit a diſcipulis meis nunc filius hoīs clarificatus eſt in eis nūc nihil caliginis et tenebrarū ſentit in ip̄is Vnde ancelmꝰHoc quoqꝫ erat māſuctudīs tue domīe ih̓u ꝙꝑfidum illū in cetu fratrū palam detege̓ ⁊ cōfundere noluiſti ſꝫ leuit̓ admonitū accelerare