in menſa timore ꝑ cominacionem ſupplicij cūdicit ve aūt homini illi per quem filius hoīstradetur. vt qui pudoe̓ non vincit̉ timore corrigatur beneficij exhibicōe cū illū ad menſamſuam recipit et ei pedes lauat affectus oſtenſione in blāda allocucōe cum dicit amice adquid veniſti. Sic exemplo xp̄i bonus p̄latusſubditis etiā malis debet exhibere bn̄ficia vtquantū in ſe eſt eos a ſua reuocet vita malaSed iudas nullo hoꝝ frangit̉ ne hominē tradat quem dei filiū nouerat Paſſionem ergoih̓u xp̄i pie cōſiderare volenti occurrit primūꝑfidia proditoris qui tante fuit fraudis veneno repletus vt magiſtrū et dominū ꝓderet tante cupiditatis flamma ſuccenſus vt deum argento venūdaret et p̄cioſū xp̄i ſanguinem vilis mercedis p̄cio cōpenſaret tante deniqꝫ ingͣtitudinis vt eum qui omnia ſibi commiſerat ⁊ ad culmē apoſtolici honoris ꝓuexerat venūdaret ad mortem tāte duricie vt necfaī̓liai̓tate cōuiuij nͨ huīlitate obſequij nͨ ſuauitate colloquij nͨ mulceb̓tate oſculi a cōcepta malicia potuit reuoca̓O mira benigͥtas x̓ indiſcipulū durū dn̄i ī ſeruū nequiſſimū Verūlicet inexplicabilis fuerit ꝓditoris impietasin īmenſū tamē eam exſuꝑat agni dei dulciſſima manſuetudo in exemplū data mortalibus vt iam non dicat ab amico exſuꝑata humana infirmitas ſi inimicus meus maledixiſſet mihi ſuſtinuiſſem vtiqꝫ qꝛ ecce hō vnanimis qͥ dux videbat̉ et notus qͥ panes xp̄iedebat et in ſacra illa cena dulces capiebatcibos magnificabat ſuꝑ eū ſupplantacōeꝫ et leuabit calcaneū ſuū contra eū qꝛ conabat ſuꝑpeditare ip̄m. Sic hodie multi p̄lati clerici etreligioſi qͥ lautē viuūt de patrimoīo crucifixileuant calcaneū contra xp̄m in mēbris ſupplātantes ea et affligentes calūpnijs et exactionibus iniuſtis Cum aūt ih̓s dixit eis Vnꝰex vobis me tradet hec vox in corda ipſoꝝ vtgladius acutus intrauit luctꝰ qꝫ intolea̓bilischorū illū ſanctū tunc aſſumpſit et triſtaticomedere ceſſauerūt et inſpiciebant ſcipōs inuicem quaſi nouo ſtupoe̓ ꝑcuſſi heſitates de qͦdiceret Non ſolū ꝓpter mortem magiſtri ſuifuturam ſūt cōtriſtati ſꝫ qͥa quilibet timebatde ſe ne eſſꝫ ille qui debebat eum tradere. Erātergo amimirati qꝛ qͣlibet eorū preter iudā ſenciebat ſe totaliter firmatū ī cōtrariū dc̄ ip̄iꝰxp̄i ⁊ ſimiliter de ſuis ſocijs ſicut de ſe cogitabat Verūptamē ꝓpter firmitatē verboꝝ criſtimagis eius dcō ꝙ ſuis cōſciencijs credebantet non heſitabāt de euētu rei. ſꝫ de illo ꝑ quēhoc euenerit Contriſtati ergo valde ceperūtſinguli dicere vnuſquiſqꝫ ꝓ ſe. Nūquid egoſum dn̄e; ſcꝫ qui tradet te Et certe nouerāt vndecim apoſtoli ꝙ nihil tale cōtra dn̄m cogitauerant ſed plus magiſtro ꝙͣ ſibi credebant ettimentes fragilitatē ſuam. triſtes querūt d̓pcc̄o cuius nō habent cōſcienciā. Vt dicit̉ inpſalmo Delicta quis intelligit: Quilibet em̄debet ſibi timere de futuro ꝙͣtumcūqꝫ ſit ſcūsEt rn̄dēs ait. Qui intīgit mecū manū in ꝑaꝑſide ſeu catino h̓ me tradet Ecce huilitas xp̄iet pacīam qua ꝓditorē ad mēſam et ſcutellam admittit Et ſcd̓m iheroni. In hoc miraapparet domini paciēcia quia primum dixea̓tvnus ex vobis me tradet. perſeuea̓t ꝓditor inmalo manifeſtius arguit et tamē noīe ꝓprionon deſignat Vnde per hoc verbū xp̄i nō potuerunt determinate ꝑpendere quis eſſꝫ qꝛ orsduodecī de eodē vaſe in circuitu cū domīo edebant mīores aūt diſcipuli ſeorſū in alia menſa cōmedebāt Quaſi dice̓t vnus ex duodecime tradet Et exhͦ ſatis apꝑet ꝙ alij diſcipulipreſentes erant. Quod aūt matheus parapfidem marcus catinū dicit vnꝰ quadraturā vaſis alter ꝙ eſſꝫ fictile opus deſignat Eſt em̄ ꝑapſis vas quadtatū habens pares apſides ideſt latera et extremitates catinus vero yas fictile ſeu lureū ad mittendū liquorē ⁊ ad plura alia aptum Aſpice nunc bene diſcipulos etꝯpatere tam domino ꝙ eis qꝛ in magno dolore ſūt poſiti Ille aūt ꝓditor ne verba hec adeum pertinere viderent̉ comedere nō ceſſauitCeteris em̄ cōtriſtatis ac retrahētibꝰ manꝰet interdicentibꝰ cibos ori ſuo iudas temeritate et inpudēcia qua ꝓditurꝰ erat magiſtrūmanum cum eo mittit in papſide ut audaciabonam cōſcienciā mētiret̉ Et debes ſcire ꝙ ipſa menſa erat in terra et more ātiquo in terraſederūt ad cenam ī cenaculo ſtrato quaſi iacīdo recumbentes. Erat aūt vt creditur quadrade pluribꝰ tamen tabulis facta Et prout narrauit ille qui eā rome in ecc̄ia lateranēſi menſurauit in vno quadro eſt duorū brachioꝝ ⁊triū digitorū et in alio duoꝝ brachiorū et palmi ita ꝙ licet ſtricte ⁊ arte tn̄ vt credit̉ tresdiſcipuli in vno quadro ſedebāt ⁊ dn̄s humiliter in angulo et ioharies iuxta eū erat itaꝙ oēs de vno vaſe comedere poterāt Vbi adu̓te cōuiuuū huīlitatis ⁊ cai̓tatis qꝛ cū pauꝑibꝰillis diſcipul̓ et iuda ꝓditore in eadē menſaeodē cibo et potu eodem catino et calice inagiter ⁊ dominus participat Nō ſic hodie multi religioſi faciūt qͥ diſil̓r a fr̄ibꝰ refici nō eribeſcūt Et addit ib̓s p̄dicēdo penā dāpnacōistraditoris. Filius quidē hoīs vadit ad paſſionem volūtarie ſicut ſcriptū eſt de eo oblatꝰeſt qꝛ ipſe voluit Ve aūt homī illi per quē filius hoīs tradet̉ Ve id ē eternal̓r peribit quiave in ſcriptura ſacta eternā dāpnacōeꝫ notat