Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

quiſqꝫ adiuuabit̉ apud deū et vix ſibi quiſꝫſufficit vt ei teſtimoniū ꝑhibeat ꝯſciēcia ſuaVn̄ et ihero. Hoc nō de auaricia ſꝫ de timoredicūt qꝛ vnuſōſqꝫ ꝓ oꝑbꝰ ſuis mercedē accipiet nec pn̄t in die iudicij alioꝝ v̓tutes alioꝝvicia ſb̓leuare Itē gͦ pociꝰ ad vendētes ⁊ emite vob̓ Quaſi dicerēt ſcd̓m augꝰ. crimē eoꝝ ꝯmemorādo videmꝰ nūc qd̓ vos adiuuēt. qͥ vobis laudes vendere cōſueuerūt ⁊ vos ī errorēinducere vt n̄ corā deo ſꝫ ab hoībꝰ gl̓aꝫ q̄reretis Ex ꝓbracō ē facultatis p̄terite ī hoc ꝙ booꝑa de gn̓e dederūt ꝓ fauore laudis hūaneqꝛ vēditores ſūt adulatores qͣi dicerēt eis ꝯfiderate qͥd valuit vob̓ ꝓ tali fau̓ore cōtinēterviuere Dū aūt irēt emere tropice loquit̉ ideſt ſi adhuc viuerēt et īueniret irēt emere īqͦ īplicat̉ ꝙ remanet affectꝰ et habitꝰ vaītatis p̄terite Id ē ſcd̓m augꝰ. dū īclinarēt ſe inea q̄ foris ſūt et ſolita gaudia reqͥrerēt venitſpōſus ſcꝫ ille q̄ iudicat id ē xp̄s vt remuneracionē bonoꝝ faciat Et q̄ ꝑ oꝑa caritate formati ꝑate erāt ſcꝫ prudētes v̓gines quibꝰ ſcd̓maug. bonū teſtimoniū corā deo conſcīa ꝑhibebat ītrauer̄t cū eo ad nupcias ſcꝫ ad celeſtisr̓gni gl̓aꝫ et fatuis excluſis ⁊ ad penā r̓lictisclauſa ē ianua id ē aditꝰ ad r̓griū celoꝝ qͥ nōē aliqui poſſibil̓ pꝰ iudiciū Ianua inꝙͣ t̓plex ēſcꝫ mīe ad indulgendū q̄ mō om̄bꝰ aꝑit̉ grēad merēdū q̄ mō om̄bꝰ offert̉ gl̓e ad in trandū q̄ mō om̄bꝰ penitētibꝰ t̓ſerat̉ Ergo clauſaē excluſis r̓probis incluſis electis oꝑbꝰ ꝯſūmatis Nō em̄ vt ait augꝰ. pꝰ iudiciū pꝫ p̄cūa̓ meritoꝝ locꝰ Vn̄ et criẜ. Ita ē terribile illd̓iudiciū vt nec īnocēcia ſibi cōfidat Tantꝰ timor ei̓t oīm etiā ſcōꝝ vt nēo ſperet ſe iuſtū īuenēdū ſꝫ adhuc tinieat ne forte reꝰ exiſtatQūo gͦ ꝓ pcc̄oribꝰ tūc int̓cedāt ſcī cū timeant ip̄i de ſe Nā ſic̄ tꝑus mīe iudiciū nō recivit ſic ⁊ tꝑus iudicij mīaꝫ nō recipit Vbi ātlocū mīa nō hꝫ nec interceſſio valet Vbi etiāgg̓. O ſi ſapere in cordis palato poſſit qͣd ammiracōs hꝫ qd̓ dicit̉ veīt ſpōſus. qͥd dulcedisintrauer̄t cū eo ad nupcias. qͥd amai̓tudīs ⁊clauſa ē ianua Tūc r̓gni ianua lugētibꝰ claudit̉ q̄ mō cotidie penitētibꝰ aꝑit̉. Quia neqͣꝙͣ tūc veniā inueīt q̄ mō tꝑs venie aptū ꝑditſti a dn̄o nō p̄t mereri qd̓ petit qͥ hic noluitaudie̓ qd̓ iuſſit Aec gg Nouiſſime ꝑ ninistardā ⁊ īfructuoſā pͥm̄aꝫ veniūt v̓gines dicētis Dn̄e dn̄e aꝑi nobis Per hoc ꝙ vocāt eūdn̄m ſigͥficat̉ ꝙ crediderūt i xᵐ Vn̄ criẜ Egregia qͥdē in dn̄ appellacōe ꝯfeſſio idēqꝫ r̓petitūiudiciū fidei ē Sꝫ qͥd ꝓdeſt voce īuocare ſi oꝑibꝰ neges. Nō hūanis v̓bis hec agunt̉ ſꝫ cōſcīe ſibi loquūt̉ et qꝛ fides eaꝝ fuit īformis ⁊ſcd̓m augꝭ. mag eꝰ ſeueritas pꝰ iudiciū. cꝰante iudiciū ineffabil̓ mīa p̄rogata eſt ideorn̄dens ait. amen dico vob̓ neſcio vos id ē nōcognoſco ſcꝫ noticia aꝓpbacōis qͣ ſoli electi adeo cognoſcūt̉. qͣſi dice̓t Ideo vos deſero qꝛ vite meritū in vob̓ non cognoſco Neſcit eas etrepellit. qꝛ ſcd̓m augꝰ. nō intrauit ī gaudiū eꝰqui nō corā deo ſꝫ vt placerēt hoībꝰ viſi ſuntaliqͥd ſcd̓m p̄cepta eꝰ oꝑari. In fine aūt ītentam cōcluſionē infert ad nrāꝫ īſtructionemdicēs Vigilate itaqꝫ ad habendū fidē caritateformatā et vos ad mortē ⁊ iudiciū ſolicite pādo an̄qͣ vrīat ſpōſus vos ad hoc ſb̓ito vocādoqꝛ neſcicis diē neqꝫ horā mortis vel iudicij ſꝫde vtroqꝫ incerti eſtis Ecce qͦ ꝑabola tēdit vtqꝛ ignoramꝰ diē iudicij ⁊ etiā mortis nrē dubie ſolicite teſtimoniū bone conſcīe nob̓ p̄paremus ne ſi iudex nos īueīat imꝑatos cū fatuisv̓ginibꝰ foris r̓maneamꝰ Sīguloꝝ em̄ diſcuciētur actꝰ accuſante vel excuſante ꝯſcīa vnūquēqꝫ Vn̄ ihero. ex hoc aūt ꝙ infert vigilateitaqꝫ qͥa neſcitis diē neqꝫ horā ītelligūt̉ vniu̓ſa q̄ dcā ſūt eſſe p̄miſſa vt qui ignoramꝰ iudicij diē ſoliciti nob̓ lumē bonoꝝ oꝑm p̄pemꝰVigilia em̄ opus ē mētis an̄ mortē corꝑis Vtaūt dicit Augꝰ; nō ſolū illius vltimi tꝑis qͦventurꝰ ē ſpōſus ſꝫ et ſue qͥſqꝫ dormicōis diēet horā neſcit. Quiſqͥs autē ꝑatus ē vſqꝫ admortē q̄ om̄bꝰ debet̉ ꝑatus inueniet̉ etiā cū illa vox media nocte ſonuerit qͣ om̄s euigilaturi ſumꝰ Itaqꝫ vt dicit criẜ. ruocemꝰ ad memoriā exēplū qd̓ de v̓ginibꝰ refert̉ q̄ excluſeſunt a thalamo ſpōſi ꝓpt̓ olei defectū Ponamus noſmetipōs in illis q̄ excludunt̉ et indeqͥs dolor q̄ pena ſit ſi cogitemꝰ. poſſe etiā noseadē pati cū negligimꝰ Eſt ne aliqͥs ita lapidius qͥ hoc exēplo nō moueat̉ ⁊ timeat ne ſimilia incurrat Hec criẜ. igit̉ vigilemꝰ et oꝑalucis agētes ī vigilia hꝰ vite ornemꝰ lampades nrās et oꝑa vt habentes oleū ac gloriā ⁊gaudiū ī cōſciēcijs nr̄is p̄pati intremꝰ cū ſpōſo ad nupcias regni celeſtis Vn̄ dicit h̓ criẜ.ꝙ iudei exituri de egipto expediti ⁊ p̄cincti agnū iuſſi ſūt māducare ⁊ ad eundū ꝑati on̄dentes nob̓ qm̄ quicūqꝫ nr̄i agni euchariſtiā māducāt ita debent eſſe expediti qͣi cōtidie exituri de mūdo Ad hoc gͦ tēdit ꝑabola vt ad futūta oculos cordis aꝑiamꝰ mala euadamꝰ deſecendo culpā bo ꝓmeream̉ ſectādo iuſticiā etcū omī diligēcia cōtidie expectemꝰ dn̄i aduētum cuius neſcimꝰ diē neqꝫ horā Vbi g̓gꝰ. qꝛpoſt pcc̄a deꝰ pͥm̄aꝫ ſuſcipit ſi ſciret qͥſqꝫ depn̄ti ſeculo qͦ tꝑe exierit. aliud tꝑs voluptatibus atqꝫ aliud pm̄e aptare potuiſſꝫ Sꝫ q̄ penitenti veniā ſpōdet peccāti diē craſtinū n̄ ꝓmiſit. Semꝑ ergo extremū diē debemꝰ metue̓quē nūqͣ poſſumꝰ p̄uidere. Illa hora ē noſtri