Crdis ſui et inueniet locum domino tabernaculum deo iacob Quia vero male materialetabernaculum e frondibus et tentorijs queſiuit eſt mans in eterna illa gloria temꝑaliacabernacula neceſſaria vbi nulla aduerſitatis aura eſt timēda vbi deus omnipotēs templum eſt et domus eccleſie ideo nubis lucide accepit obumbraculum Vnde ſeqͥtur. Adhuc eo loquēte et de tahernaculorū viſibiliūconſtructione cogitāte. ecce nubes lucida obumbrauit eos quia maiori luce et vera cognitione ſuffudit vt intelligerent electis in eterna tabernacula receptis nō eē neceſſaria coiꝑalia tabernatula et eos nō eſſe ꝓtegendosregmine domoꝝ vbi nubis et ſpiritus ſanctigloria protegētur ⁊ in abſcondito faciei domini abſcondēt̉ Et intelligas ꝙ cum petrusloq̄retur interim anteꝙͣ verba cōpleret diſceſſerūt moyſes et helias. et mox nubes ſubſecuta eſt quaſi interrūpuntur verba eius ꝑobumbracionē nubis querebat petrus terrenū tabernaculum ⁊ celeſte affuit obumbraculum et iſta nubes non fuit cauſata ex iſtis caliginoſis vaporibꝰ ſꝫ ex vehemēcia lucis proceſſit qꝛ ſicut ſumꝰ eſt ab igne ita iſta nubesfuit a luce ad inſtruēdas aūt mētes apl̓orūde cognicione diuinitatis vnigeniti filij deipoſt moyſi ⁊ helye teſtimoniū vox prīs de nube. mō tonitrus teſtimoniū ꝑhibuit dicens.Hic eſt filius meus nō adoptiue ſꝫ ꝑ naturādilectus filius meus ſcꝫ naturalis et ꝓpriuſnon aliūde creatus vel adoptiuus. Hoc eſtſcd̓m Ambro. non helyas filius nō moyſeſfilius ſed hic eſt filius quem ſolum videtisReceſſerūt em̄ illi vbi ceperat dominus deſignari vt ille ſolus demoſtraret̉ ne errarent apoſtoli In quo michi bene ꝯplacui id eſt inqͦ meū beneplacitū de redēpcionē mūdi cōplere cōſtitui Vel ſcd̓m criẜ. in quo delector in qͦreqͥeſco quē accepto qͥa omnia que ſunt prīſcum diligencia exſeqͥtur. et eſt vna eademqꝫ volūtas ipſius et patris qͣre et ſi crucifigivult ne contradicas Ipſum audite magis ꝙmoyſen vel helyam quia criſtuſ finis eſt legis et ꝓphetarum. Ipſum audite vt ſup̄mūet ſingularem magiſtrum qui docebit vos ōnia neceſſaria ad ſalutem. Ipſum auditeqꝛveritas eſt. ipſū querite qꝛ vita eſt ipſum ſeq̄mmni qꝛ via eſt Ac ſi vt ait remigꝰ. alijs verbis diceret recedāt vmbre legales et typiꝓph̓arū et ſolū choruſcū lumen euāgelij ſeq̄mini Felices ergo apoſtoli qui non ſolum domini claritatē videre meruerunt ſed etiamvocem patris intonantem audierūt Nec abhac felicita⁊ nos ex toto alieni crimꝰ ſi quēAe crediderunt⁊ nos credīꝰ et qūo illi vixerūt amādo viuiꝰ ⁊ quē dilexerūt tolis viſteribꝰ amamꝰ Sꝫ qꝛ hūana fragilitas ī p̄n̄ciamaieſtatis opprimit̉ gl̓a qꝛ pondꝰ d̓initatiset cōſpectū māieſtatis glorie ferre nō valetideo dum audirēt votem terribilē de nube ceciderūt in facies ſuas nō ſicut mali retrorſūVnde Remigius. In eo vero ꝙ ſancti diſcipuli in faciē ceciderunt. ſanctitatis fuit indiciūimpij em̄ retrorſum cadūt vt hely. Caduntergo iuſti in faciē modo ꝓpter timorē vt hicmō ꝓpter humiliacōem vt magi ꝓcidētes adorauerūt eum modo ꝓpter gͣciarum actione̓vt ſeniores ceciderūt in ꝯſpectu troni in facies ſuas. Et timuerunt valde quia ſe erraſſecognouerūt qꝛ nubes lucida apparuit. quiavocem qͣſi tonitrualē ſcꝫ patris cuiꝰ maieſtati timor debet̉ audier̄t. Ad hāc vt dicit effrēfugerūt ꝓphete ceciderūt apoſtoli ⁊ timuerūtTonitruū qͥdē t̓ribile fuit. Vnde de ip̄a voceterra ſub ip̄o cōtremuit. Sed qͦs hūana fragilitas gͣuabat benigne pius magiſter verboꝑiter et actu cōſolatur et erigit. Nam clemēter acceſſit iheſus qꝛ ꝑ ſe ſurge̓ non poterantet tetigit eos familiariter et dulciter vt tactudebilitata mēbra ſolidaret dixitqꝫ eis vt metum et timorem fugaret. Surgite contra caſum et nolite timere contra mētum Beati illiquos tangit iheſus. beati illi qͦs tangit ſalus et vitā. Illi em̄ ſurgūt illi ſine timore etſecuri fiūt. Rogemus ergo eum vt et nos tāgat et a ſompno ſtuporis et inſipiēcie exciretatqꝫ ad ſe vidēdum nobis ocl̓os aꝑiat. Dulcis amicꝰ eſt qꝛ pie ꝯſolat̉ ⁊ potēter adiuuatAd factū ergo ⁊ conſolacōꝫ iheſu miſeratorisqui ꝓſtratis dexterā ad beneficiū auxilij porrigit et iacētes erigit diſcipl̓i ſurgētes nec mōyſen nec helyā viderūt. ſꝫ ſolū ih̓m in figuraꝯſueta qͣ cōuerſari ſolebat int̓ eos. Scd̓m gloſam. ſi moyſes ⁊ helyas perſeueraſſēt vox patris videretur incerta cui pocius teſtimonūdediſſet et ideo receſſerunt illi ne ad eos voxfieri putaretur. ſed vt ad ſolum iheſum ꝑtine̓intelligere. Allegorice ablata nube videruntmoyſen et helyam euanuiſſe ac ſolum iheſūremanſiſſe. quia poſtꝙͣ legis et ꝓphetarumymbra diſceſſit que quaſi nube apoſtolos texerat viderunt eum et ſcriptura illis reuelatafuit et euangelium ī quo vtrumqꝫ reꝑitur ſolum remanſit Notandum autem ſcd̓m gloſam ꝙ bene conuenit miſterium ſcd̓e regenerationis que ſcilicet erit in reſurrectione v̓bicaro reſuſcitabitur cum miſterio prime queeſt in baptiſmate vbi anima reſuſcitatur. Inbaptiſmate em̄ xp̄i oꝑatio t̓nitatis oſtenſa ēfuit em̄ ibi filiꝰ īcarnatꝰ apꝑuit in ſpē colūdeſpūs ſanctꝰ. et pater fuit ibi ī vocs declaratꝰ