Claudos ſanat. tum in via iuſticie greſſuscorū dirigit Pebiles fortificat: cū pigroset accidioſos operari bonum viriliter facit.Curbe vero mirantur et deum glorificat: cū extalibꝰ mutācionibꝰ que ſūt dextre excelſi deūlaudat Vbi et rabanus Aſcendit autē ī montem ut ſcꝫ auditores ſuos erigat ad ſuꝑna etteleſtia medicanda Sedebatqꝫ ibi: vt demōſtraret nō niſi in celeſtibꝰ r̓quieꝫ eſſe querendam Eo autē ſedēte in monte ideſt ī celoꝝ arce. accedūt turbe fideliū deuota mente illi a ꝓpinquātes. ducentes ſecū mutos et cecos etalios infirmos. eos ad pedes ih̓u ꝓiciūt. qͥapeccata ꝯfitentes ipſi ſoli curandos ſubiciūtQuos ita curat vt turbe mirētur et magnificēt deum iſrl̓. quia fideles quando viderint eos qui ſpiritualiter egrotauerāt diuerſis operibꝰ v̓tutū ditatos. laudem deo decātāt Cūergo turba multa eſſet cū iheſu nec haberētqd̓ māducarēt. cōuocatis diſcipulis loquebatur cū eis de hoc qd̓ facturus erat Secūdumgloſam. prius xpūs infirmorum debilitatesabſtulerat. poſtea vero ſanatis cibos offertquia prius remouenda ſunt peccata. et poſtea anima verbis dei nutrienda: Voluit aūtdominus prius diſcipulos cōuocare et cū eisloqui: pluribus de cauſis Prima ſecūdū ierōnimū. ut magiſtris tribuat exēplum nonſemper ſpernere cū minoribꝰ cōſiliari. et deagēdis quādoqꝫ eos cōſulere Secūda ſecundum eund ē ut ex collocutione intelligant ſigni magnificēciam Tercia ut oſtēdat magnitudo miſericordie ſue. que intrinſetus laterenon potuit Et ait illis Niſerior ſuꝑ turbamEcce v̓bum mire dulcedinis et a moris ꝓcedens ex intimis cordis medullis: ⁊ ꝑtingēsſuo vigore uſque ad intima noſtra Neque enim alius eſt qui noſtris miſerijs ſit ſic miſerator quem admodum cōditor noſter. cuiꝰmiſeraciones ſuper omnia oꝑa. eiꝰ Hoc verbum dixit apl̓is. ut eorū anmos ad pietatēet miſericordiam induceret ⁊ inclinaret: ẜᵐgloſam cōpatitur ut verus homo. paſcit utdeꝰ Et ſubiūgitur racio miſeracionis duplexſcꝫ longanimitas. quia iam triduo ſuſtinētme procuracione ſuoꝝ quos attulerūt expectando. et perleuerāt mecū me ſequendo verba mea audiendo miracula videndo Alia vero racio miſeracionis eſt neceſſitas. quia nōhabent quod māducent; et tamen non ſollicitant̉: et ideo congruit eis ꝓuidere Ex quopatet eorū deuocio. et quanto ei adherebantdeſiderio audientes ſuauem doctrinam cōtemp̄lantes gͣcioſam faciē. videntes eius operamirabilia ad que ītantū afficiebāt̉. ut quaſixtra ſe rapti de alimonie defectu ſolliciti nōt exeieſſent. et ꝑ tres dies ad loca ꝓpria ſion redirent: manentes cum criſto in loco deſerto etſub diuo ac ſine cibo. ſed non poterāt in victudeficere. quia erāt cū iheſu ſaluatore Cibariaquippe que de domibus ſuis apportauerāt iamconſūpta erāt: et ī deſerto loco victū acquire̓non poterāt. et ideo prima die vel ſecunda hocmiraculum non fecit. tū quia alinienta adhuchabebant tū quia miraculū magis apparuit.quādo eis victus ommino deficit Et ſi dimiſero eos ieiunos ſic labore et fame affectos:deficient in via et ideo refectio eſt eis neceſſaria. Tāta eſt creatoris v̓tus. ꝙ ſi creaturā deſereret oīo deficeret. Quidam em̄ ex eis delōge venerunt et a domibus ſuis longe diſtantqui forte die p̄cedēti eciam parū comederantFama xp̄i a remotis diffuſa erat. et ideo multi delonge venerant. Et dixerūt ei diſcipuli.Vnde iſtos poterit quis hic ſaturare panibꝰin ſolitudine. Quaſi diceret. locus ē deſertuset multū diſtant ville. et ideo non poſſumusper humanā ꝓuidēciam neceſſaria habere. Ip̄ihoc infirma cogitacione dixerunt non em̄ adhuc intelligebāt. neque v̓tuti eius ꝓpter p̓oa̓miracula credebāt Et interogauit eos. Quotpanes habetis. Non interrogauit dominus.quaſi neſciēs quid haberent. ſed ad hoc ut cōſeptē reſponderēt. quo pauciores panes dicerēt eo magis miraculū diffamarēt et notiusfieret. et ut ex eorū reſponſione de modo ꝓuideret. Qui dixerūt. ſeptē: qd̓ erat quaſi nichil reſpectu tāde multitudinis: et paucos piſciculos: non multos nec magnos qꝛ pauci erātin numero et ꝑui in quātitate. In quo appae̓tſobrietas et tꝑancia diſcipulorum: qͥa nonvtebant̉ carnibus ſꝫ piſcibꝰ et illis nō magnis ſꝫ ꝑuis et ipſis paucis. Omnia iſta dicūt̉ad maiorē declaracōeꝫ miraculi ꝙͣ ex tam ꝑuocibo potuerit tāta multitudo ſaciari; et hoc fuitper multiplicationē cibi ī manibus criſti: Etp̄cepit turbe ſuꝑ terrā diſcūbere. In alia paſtione circa paſcha herba ſuꝑ terrā erat nūc autē iam herba defecerat: qꝛ ſcd̓m Origij. ⁊ plures alios in hyeme ſcilicet in diee pyphamehoc miraculum factum eſt: quādo et pluraalia miracula per dominum ſūt facta Et accipiens ſeptē panes et piſciculos. vt multiplicarentur cōtactu manuū beatarum. et graciasagens. in quo dedit nobis exemplū graciarūactionis. oſtendens nos differre a beſtijs vtcognoſcentes a quo et quid datur gracias patri luminū referamus. a quo eſt omne datumoptimum et omne donum ꝑfectum. benedixitvt benedictione ſua cteſcerent: et fregit perininucias ad diſtribuendum inter plures ſedmodo vnus ſolus totū colligere conatur. quod