cel.Et quod feciſtis vni de his minimis ineismichi fe ciſtis. Hec Benedictus. Igit̉ vt dicit Criẜ. caueamus ne ſi nos duri ī hoſpitūrecepcione fuerimus. poſt hanc vitaꝫ nobishoſpicia ſanctorū denegent̉. Deinde ad cōmendandū obedienciā ſubiungit. Qui vosaudit. me audit. et qui vos ſpernit. me ſpernit. qui aūt me ſpernit in vobis. ſpernit eūqui me miſit. ſcꝫ prēm. quia ego et pater vnum ſumus. Hoc addit ſaluator ad oſtendēdum ꝙ doctrina diſcipulorū eius eſt deuoteet reuerent̓ audienda. ſaltē ꝓpter reuerenciāipſius dei. cuius pn̓cipaliter ē hec doctrinaQuia em̄ criſtus in diſcipulis. pater vero infilio. et filius in prē eſt. nō poteſt vnus honorari ſine alio. vel contēni. Igit̉ in audiēdoeuangelij p̄dicatores. ſciat ſe quiſqꝫ non viles perſonas quaſlibet audire vel ſpernere. ſꝫip̄m dominū ſaluatorem ⁊ ſuum prem. In diſcipulo em̄ magiſter audit̉. et in filio paterhonoratur. Quicūqꝫ ergo es qui ſacerdotesaudire cōtemnis. et eorū verbis et exhortacionibus acquieſcere deſpicis ſaltē deum ipſum non ꝑuipendas. ⁊ eum audire nō faſtidias. Si deſpicis audire ſacerdotē. audi veldominū in eo loquentē. ꝑ eum te ammonentem et ad vitā reducentē. In ſacerdotibꝰ em̄et diſcipulis xp̄us loquit̉ et in eis honoraturvel contēnitur. Inde Apl̓us. An experimentum queritis eius qui in me loquit̉ criſtus.Noli itaqꝫ ſpernere diſcipulos ⁊ nūcios xp̄ine ad illū ꝑueniat qd̓ eis feceris. io noli deum ſpernere in diſcipulis ⁊ nūcijs ſuis. Iicergo criſtus nos ni ſtruit. vt p̄ceptis eccīe ⁊prelatorū obediamus. ne ad deum ꝑueniatiniuria quā illis fecerimus. Et ideo quilibetſic miſſum et ꝓpoſitū accipiat. vt in eo mittentem et preponentē attendat. vt in petroxp̄m. ſcꝫ in ſeruo dinn. in xpō prēm. ſcꝫ in vnigenito genitorē. ⁊ deo ac plato non in his q̄expreſſe docent vel dicūt. ſed in his que nōuerit eorū preciſe eſſe voluntatis vel conſilijobediat. Vnde Augꝰ. Nagna eſt vtilitas hominis iubenti deo eciā incognita iuſſionis racione ſeruire. Iubendo enim deus vtile facit.quicqͥd iubere voluerit. de quo inetuendū nōeſt. nenon ꝓfutura recipiat. Nec fieri poteſtvt volūtas ꝓpria non grādi ruine pondere ſuper hominē cadat. ſi eam voluntati ſuꝑiorisextollendo pponat. Et iterū. Suā voluntateꝫhomines faciūt. non dei. qn̄ faciunt quod voſunt. non quod iubet deus vt diuine ſeruiātvoluntati. qn̄ autem ita faciunt qd̓ volunt. ꝙͣuis volentes agant quod agūt. illius tamēvoluntas eſt a quo p̄paratur et iubetur qd̓ volunt. Volens fac̄ qd̓ iuberis atqꝫ ita et hocfacies qd̓ vis. et non voluntatē tuam facies.ſed iubentis. Vnde et Bernh̓. Spiritū diſcrecionis nichil ita extinguit ſicut ꝓpria voluntas. Voluntatē dico ꝓpriam. que nō eſt communis cū deo et hominibꝰ. ſed nrā tantū. īd̓eſt quādo qd̓ volumus. non ad honorē deinō ad vtilitate proximi. ſꝫ ꝓpter noſipōs facimus. non intendētes placere deo et ꝓdeſſeproximis. ſꝫ ſatiſfacere nobis ip̄is. Iuic cōtraria caritas eſt. que ē deus. Quid em̄ oditaut quid punit deus preter voluntatē ꝓpriāFeſſet voluntas propria. et infernus nō eritAt autē ait Ihero. Tantū virtuti adicies.quantū volūtati ſubtraxeris. Et ergo nō cōfidas in orōnibꝰ ⁊ oꝑibus priuatis. contēptomandato ſuperioris quia vt dicit Augꝰ. Cicius exauditur vna oracio obedientis. ꝙ decem milia contēptoris. ⁊ ideo vt dicit Gernhardus. grande malū eſt ꝓpria voluntas. qͣfit. vt bona tua tibi bona non ſint. Quandovero magis. et qn̄ minus meritoria ſit. obediencia. on̄dit Bregorius. Obediencia aliquādo ſi d̓ ſuo aliquid habeat nulla eſt. aliqn̄ autem ſi d̓ ſuo aliquid nō habeat minima. Nācum huiꝰ mūdi ſucceſſus precipit̉. cū locusſuꝑior imparat̉. is qui ad ꝑcipienda hec obedit. obediencie ſibi virtute euacuat ſi ad hececiam ex ꝓprio deſiderio anhelat. Neqꝫ em̄ſe ſub obediencia dirigit. qͥ ad percipiēda huius mūdi proſpera. libidim ꝓprie ambicōnisſeruit. Rurſum cū mūdi deſpectus precipiturcū probra adipiſci. et cōtumelie iubent̉. niſihec et ex ſemetipō animus appetat. obediencie ſibi meritū minuit. qui ad ea q̄ in hac vita deſpecta ſūt. inuitus nolensqꝫ deſcenditDebet ergo obediencia et in aduerſis ex ſuoaliquid hrē. et rurſū in proſperis ex ſuo aliquid omnino non habere. quatinus et inadu̓ſis tāto ſit glorioſior. quanto diuini ordini eciam ex deſiderio iūgitur. et in proſperis tāto ſit verior. qͣnto a pn̄ti ip̄a quā diuinitus ꝑcipit gloīa. funditus ex mente ſeꝑatur. NecGregorius. Vt aūt dicit Bernh̓. tria vincula debet habere vera obediēcia. videlicet celeritatem in iuſſione. iocunditate in labore. perſeueranciā in oꝑis execucione. Quantū verobonū ſit obediencia et per oppoſitū quantummalū inobediencia. on̄dit Augꝰ. dicens. Verfecte deus euident̓qꝫ monſtrauit quantumſit bonū obediencia. cū hominē in ꝑadiſo poſitum ab ea re prohibuit que non erat malaSola ibi obediencia potuit tenere palmā. ſola inobediēcia incidit penam. Vn̄ et Bernh̓Inobediencia deū offendit. angelos alienateicit a cōmunione ſanctorū. vitam eternamamittit. gaudiū facit demonibus. eternum