Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
XCIXr
Einzelbild herunterladen
 

Scd̓m criſoſtimū. qui ſic olat ſecreto vt abhoībus abſconſe orare videatur. non deumaſpicit ſed homines; et ideo quantū ad ꝓpōſitū ſuū in ſynagoga orat. ac eciā ſic dupliciter laudatur. et quia orat. et quia abſconſeorat. Cuius aūt orātis mens ſolū aſpicit deūꝙͣuis in ſynagoga oret tn̄ apud ſe in ſecretōvidetur orare. Orans ergo nichil nouū faciatqd̓ aſpiciant hoīēs: vel clamando vel pectusꝑcuciendo: vel manus exꝑandēdo. Hec criſoſtimus Vbi ſciendum ꝙͣ duplex eſt oracioq̄dam publica que fit a miniſtris eccleſie: etiſta nō debꝫ fieri in occulto. ſed magis ī publico et in ecc̄ia corā ppl̓o. qꝛ pro tota offerturcoītate. et populus in hoc cōformare ſe debetminiſtris eccleſie. ip̄m deum dep̄cando ſcd̓mmodum cōgruū et ſibi poſſibilē. Alia eſt or̄opriuata. et talis magis debet fieri in ſecretoduplici de cauſa: vna eſt. quia oracio ē eleuacio mnentis in deum. mens aūt cicius et melius eleuatur in deum qn̄ homo ē ī ſecreto locoet a tumulto ſeꝑatus: alia eſt ad euitacōnemvane glorie que de facili inſurgit in publicoOrare itaqꝫ volentibus ſalubre dat xp̄s confiliū: vt ītrent in cubiculū ſcꝫ cordis ſecretūet claudant oſtiū. ſcꝫ carnales ſenſus. ꝑ qͦsexteriora improbe ſe ingerūt. et turbe fantaſmatum orātibus obſtrepūt. vt ſic in clauſooſtio mentis et collectis anime viribus or̄oſpiritalis fiat in intimis cordis. et indedirigatur ad deum feruencius. Vbi oratur paterin abſcondito. qͥa abſconditum et cubiculumeſt ſecreta cordis intencio. Quātū em̄ homocōtēpnit qd̓ eſt extra ſe tm̄ poteſt ſe recolligete intra ſe. et qnͣtū ſe recolligit intra ſe. tm̄poteſt ſupra ſe ad orōnem et dei cōtemplacionem aſcendere. Deinde circa orōi excluditgentiliū errorē: dicens Otantes aūt nolitemultum loqͥ ſicut faciunt echnici. qui putantin multiloqͥo et altiloquio. ac ſuauiloq̄o ſuoexaudiri et ꝙ ip̄i ita v̓bis flectere queat deūſicut orator iudicē Scit em̄ pr̄ veſter celeſtisquid opus ſit vobis anteꝙͣ petatis eum: qꝛaudit p̄paracionē cordis ſingl̓orū. Hoc additad excludēdum iſtoꝝ gentiliū falſū intellec̄tum. ſcd̓m quē aliquid deo notificat̉ de nouōqꝛ oīa ſcit ab eterno. Non ꝓhibet dominusin orōne multiplicacionē v̓borū ſimpl̓r et abſolute: qꝛ et ip̄e ꝑnoctauit in orōne. et factusin agonia ꝓlixius orabat. ſed prohibet nemultiloqͥo vtamur ni orōne eo fine et ea intēcione qͥbus vtebant̉ gentiles ydolatre: quitriplici de cauſa vtebant̉ vocali orōne in ml̓tiloq̄o facta. Primā quia orabant demonesqui neſcirēt qd̓ illi peterēt niſi v̓bis et ſignoexteriori inſtructi eēnt. ſecreta enim cordisyªhumani penetrare nō valent. Scd̓a qꝛ putabant demonibus quaſi hoībus v̓bis ꝑſuaſibilibus et multis ꝑſuadēdum eſſe. ⁊ ſic eosad miſerēdum prouocai̓ Tercia qꝛ demonesquos orabāt. qn̄qꝫ abſentes eſſe putabantet ꝙ ꝑ taſē orōnem reuocari poſſēt Iſta ſuntmala. et ideo ab orōne fideliū remouenda Similiter aūt triplex eſt cauſa quarē nosvtamur voͣli oracionē. Prima vt obſequiumoris ſicut et cordis et oꝑis deo impēdamus.triplex em̄ ſacrificium deo debemus. ſcꝫ ſacrificium cordis oris et oꝑis. Secūda ut admemoriam reuocemus qd̓ petere debemus. etvt ip̄a vocalis oracio pigriciam noſtrā excitꝫqꝛ ſi homo ſemꝑ inſilencio oraret defacili obdormiret. oblitus quid peteret. Tercia. vtvocali oracione proximus inſtruatur; et adconſil̓e opus īuitetur Vult aūt deus. vt oremus ne quod ab eo nobis datur vile habeꝰſꝫ eo ipō amplius eū adoremus deſideremuset ita amplius mereamur Nec ad deū orantes. fruſtra ſcienti loqͥmur. qꝛ ſcd̓ꝫ ieronimūnon narratores ſed rogatores ſumus. aliudeſt em̄ narrare ignorāti. aliud petere ſcientiVnde ⁊ criſoſtimus dicit ꝙ oportet orare vtſcꝫ deū nō doceas ſed inflectas vt familiarisefficiaris niterpellacōnis frequencia. vt humilieris orando vtqꝫ pcc̄orū tuorū recorderis Et notādum ꝙͣ pn̄t multiplicari v̓ba ī orationē vt ꝑ ſignificacōnē v̓borū deuotorū aīꝰmelius eleuet̉ in deū. et non ſolū mēte. ſꝫ eciam corꝑali voce homo eleuetur in eum ſcd̓millud cor meū et caro mea exultauerūt in deūviuū non tn̄ p̄t ibi dari regula certa. ſed debet homo talibus vti in orōne. qnͣtū ꝑcipitꝙ faciunt ad deuocionis exercitacōnē. Si autem ecōtrario ꝑcipiat ꝙ multiplicacio v̓borūdiſtrahat mentē eius. quia aliqn̄ multiloqͥūoris inpedit deuocionem mētis. tūc debꝫ ceſſare a v̓bis et orare deū mētis affectibus. vn̄ſcd̓ꝫ auguſtinū. qn̄ rogamus deum pietateopus eſt non verboſitate Aliud eſt ſermo ml̓tus. aliud diuturnus affectus. Nā plurimūqꝫ hoc negociū plus gemitibus agitur ꝙͣ ſermonibus. plus fletibꝰ ꝙ affatu Hec tamenintelligenda ſunt de oracionibus priuatis etvoluntarijs. qꝛ oraciones debite et publicedebent eſſe ī verbis vt poſſint ꝑcipi ab alijs.Denide docet fugere ypocriſim in ieiuniodicens. Cum ieiunatis. ꝙ expedit pro tꝑenolite fieri triſtes ſicut ypocrite. Non ſolumprohibꝫ fieri ſꝫ velle. cū dicit. nolite. in volūtate eſt em̄ prima radix merēdi vel demerēdiItem fieri ꝓhibꝫ non eſſe quia ſcd̓m criſoſt̓.ſciens dn̄s ꝙͣ non p̄t eſſe hilaris qui ieiunatnon dixit nolite eſſe triſtes ſed nolite fieri-