conpaſſionis. capillos ſubuencionis. oſculūobſecucōnis. vnguentū conſolacōnis. Eodēmodo intelligendū eſt qd̓ ſuditur Et volentimutuari ideſt mutuū acciꝑe a te. ne auertai̓sab eo ſcꝫ nō mutuādo vel mutuū differendo.vel diminuendo. Nutua ſibi ſi petit racōnabiliter. vel racionē redde ſi petit irracōnabiliterDa mutuū hilariter. hilarē enim datorē diligit deus ⁊ ex caritate pura nichil inde ſperāsvel recipiens vltra ſortē. nec ſeruiciū nec qd̓cumqꝫ cōmodū ita ꝙ ꝓpter iſtā ſpem nō debet mutuū fiei̓. licet a deo poſſit inde mercesſperāri. Amīa te non auertas. nec in homīeſpem mercedis figas. ſed in deo qͥ cū multofenore tibi reddet. qd illo iubente facis. Vn̄Augꝰ. Nec ꝓpterea volūtatē alienes ab eoqui petit. qͣſi nichil recepturus a deo. cū remque datur mutuo ille qui accipit exoluat. qꝛcū id ex precepto dei facis apud illū qui heciubet infructuoſū eſſe nō poteſt. Nec Augꝰ.Dicens ergo omni petēti tribue. et volēti mutuū ne auertaris. duo genera bn̄ficij cōplectitur. vel cū beniuoſe damus. vel cū redditurocōmodamus et ad vtraqꝫ ꝑati eſſe debemusIn vtroqꝫ em̄ genere elemoſine dato ſciꝫ etmutuo tenemur omni petēti egenti ſubuenie̓eciā inimico ſi perfecti ſumus. ſi imꝑfecti nōniſi in ſūma neceſſitate eſſe viderimus. Vn̄Griſoſtimus. Si miſericordiam poſtulamꝰquod poſſumus largiamur. vt ipſi id quoda deo petimus precedente merito facilius impetrare poſſimus. Verum ſi eos qui nos petunt deſpiciamus: qua fiducia deum nobisquod petimus preſtare credimus: Iubemurenim per omnia religionem pietatis ac fideicuſtodire. vt neceſitatem tribulacionis alterius quaſi propriam computemus: nec pluris facultatem ꝙͣ fratrem faciamus: expectātes mercedem retribucionis eterne. Hec Criſoſtinius. Et non ſolum de elemoſinis hocintelligendum eſt. ſed et de pecunia que nūꝙͣ deficit. id eſt de ſapiencia et doctrina. quenon eſt petenti deneganda. quoniam auarūdedignatur poſſeſſorem et in alios tranſlatacreſcit et magis ditat auctorem. Ergo petenti eam pro deo diſtribuas. ⁊ volenti eammutuari a te vt alios doceat ne auertaris.quia quod alios preter te docebit tibi reddetur a deo cum fenore multo. Vtraqꝫ ergo pecunia ſcilicet corporalis et ſpiritualis eſt comodanda. ſed materialis ſine vſura ſpiritualis cū vſura. Deinde ſequitur Et qui auferttibi que tua ſūt. ſiue pecuniā ſiue rē aliaꝫ. nerepetas ſcꝫ in iudicio ac cū lite et cōtencioneNon em̄ licet alicui rē in iudico repetere tuibato animo et ex ira et cōmocione. ac ꝑ mordinatū affectū vindicte pociꝰ ꝙͣ ad emendādelinquētis. vel ex auaricia quā magis vulcum iactura proximi bene ſe habere. Et quiadocuit dominus iniuriā inferentibꝰ nō eſſe reſiſtendum. ſed plua̓ perferēda eſſe paratū. cōſequenter docet iniuriam inferentibꝰ impendenclum eſſe caritatis affectū ſimul et effectum. Quia em̄ oꝑa iuſticie infructuoſa ſuntſine caritate ideo addit de caritatis perfectione; ⁊ dat intellectū precepti de dilectione ꝓxlmi. in quo errabant iudei. Ex hoc em̄ ꝙ preceptum eſt in lege. Diliges ꝓxmiū tuū ſicutteipſum. et iterū ibidē dicitur diliges amicūtuum: arguebant a ꝯtrario ſenſu ꝙ debebātodire inimicū. ſed hoc eſt falſū. quia omnishomo ex cai̓tate diligēdus eſt. inquantū adymaginē dei eſt. ⁊ capax ipſius ꝑ cognicionēet amorē Dicit ergo. Audiſtis quia dictū ēin lege: Diliges proximū tuū. ⁊ affectū ſic ligat omnes. ⁊ effectu. ſic ligat perfectos proloco et tēpore. ⁊ odei̓s inimicū tuum. ſed hocIltimū non eſt ſcriptū in lege. ſed eſt tradicio ſcribarū quia hoc addebant. et ex alijsſcriptis ibidem. vt dictū eſt colligebant. vtſi alicubi ſcriptū dicatur. tunc ſecundum Auguſtinū. non vox iubentis iuſto accipienda ēſed permitteritis infirmo. ¶ Ego autem dicovobis. Diligite ſcilitet affectu inimicos veſtros. homines ſcilicet non vicia. naturamnon culpam. Quia ſcd̓m Auguſtinum. ſic diligendi ſunt homines. vt eorū non diligantur errores. Diligere debemus inimicos. bon̄a gr̓acie et glorie eis optando: quibꝰ homonon poteſt vti male: alia vero bona. ſcili cetnature vel fortune nō ſunt eis optanda. niſiquadam generalitate inquantum valent adſalutem eorum quod ſoli deo eſt notum. qꝛtalibus bonis poteſt homo bene vti vel maleet ideo circa hec non eſt aliquid petendum d̓terminate. Et nota ꝙ diligere amicum eſtmagis debitum. et non excludit dominusa dilectione amicorum mercedem. ſed innuit minorem. quia ceteris paribus. dilectio inimicorum eſt magis meritoria ꝙ amicorum. quia difficilior et cum maiori conatu bone voluntatis: quia purior et ex motugͣcie nature inclinantis. quia liberalior non exdebito meriti precedentis. Et quia non ſufficit diligere corde. dilectio probetur operis exhibicione. ad minus loco et tempore: ſubdit benefacite. ſcilicet effectu hijs qui oderunt vos: in hijs que ſpectant ad eorum ſalutem. eam modo debito et poſſibili procurando. quia benefacere eſt dilectionis effecfectus et exhibicio. Et iō ſicut tenemur diligere mimicos quantū ad bona grē ⁊ glorie