ergo nos exemplū paciencie et humilitatisdn̄s ꝑ ewangelica p̄cepta cōfirmat. Non ſolum em̄ ꝓhibet recuptere percucientē. ſed etiubet nos ꝑatos eſſe iterū ꝑcuti. ⁊ nō reſiſtere malo iniurie quo minꝰ adhuc poſſit nob̓inferri. Vn̄ Gedā. Quid tā magnū: ꝙ ꝑcutienti prebere maxillā? Nōne indignacōnisimpetus frāgit. ira ſedat. ⁊ per pacienciā illeimitatur. vel inuitat̉ ad pm̄am? Per huiꝰ ergo mādati implecōnē. homo xpō cōformat̉dyabolus ab hoīe vnicit̉. plena pax inter homines obtinet̉. Vbi Criẜ. Huiꝰ modi meditacio tollerācie. ducit ad paſſionē martirij.Facile em̄ ꝑſecucōis tꝑe penas corꝑis potei̓tſuſtinere: ſi in pace ante exercitatus. huiꝰ modi iniurias equanimit̓ ac libenter ſuſcipiat.Hic ſcd̓m Augᵐ. Nō prohibet̉ ea vindictaque ad correctionē valet. Sed huic vindicte inferende nō eſt ydoneus niſi qui odiū dilectione ſuꝑat. nō em̄ odit pater filiū caſtigādo. Vn̄ non debet quis odio et libidine vindictam expetere. ſed amore ⁊ ad correctionēet vt iniurias ab eo cui rerū ordine ptās data eſt tāꝙͣ filius a prē corrigat̉. Paratus ſiopus ſit equo aīo plura tollerae̓ ab eo quemvult eſſe correctū. Calis em̄ vindicta ad correctionē ꝓpter amorē: pertinet ad miſericordiam Beatus ergo qͥ ipō corde eſt ad oīa ꝑ atus: vt in om̄ibꝰ que patit̉ prō deo veraciterpoſſit dicere et canere illud ꝓpheticū; paratūcor meū deus ꝑatū cor meū. Nō ſolum autēmaxillā prebendā ꝑcucienti dn̄s precipit. ſꝫdāpna ſubiri. Quia ſcd̓m Criẜ. Poſt corꝑalis iniurie tolleranciā vult nos eciā dn̄s ſeculariū habere contemptū. et nō tantū modo inplagis verū eciā in pecunijs. rebuſqꝫ diuerſisnos vult preſtae̓ pacienciā. Vn̄ addit Et abeo qui aufert tibi veſtimentū. noli prohibereſcꝫ repugnādo. vel cū eo cōtendendo. exemplodn̄i qui veſtimenta ſua ꝑmiſit a ſe auferri. ⁊a militibus diuidi. Dū em̄ vis vindicare veſtem corꝑis. p̄cioſiſſimū aīe veſtimentū ꝑdisEt qͥ vult tecū in iudicio cōtendēre. id eſt contencōſe agere. et tunicā tuā tollere. id eſt veſtēinteriorē et magꝰ neceſſariā. ꝑ quā et ceteraneceſſaria ītellige. hoc ē ſi te ad iudiciū ꝓpt̓tunicā trahat ac negociū tibi moleſtiāqꝫ conmoueat. dimitte ei palliū id eſt exterius veſtimentū et cetera quibꝰ nō adeo indiges. nūꝙͣcōtencioſe et cū iracundia agas. Quaſi diceret Si quis cōtendendo velit tibi auferre vnum de neceſſarijs. ante ꝙ cōtendas in iudicio ſuſtine pocius vt auferatur tibi et reliquūde eis. Hoc quoqꝫ ſcd̓m Augᵐ. ad p̄paracionem cordis nō ad oſtenſionē. oꝑis intelligēdum Et hoc eciā potes trahere. vt ſi qͥs vulttunicā tuā tollere. id eſt aīam vel interiora bodimittas palliū ideſt extei̓ora negocia. VbiCriẜ. Si litē tibi videris inminentē. eciā illaque nō poteris indulge. melius ē em̄ iurgoliberari. ꝙͣ retinere materiā iurgiorū. Difficile ē tem dimittere. ſꝫ dīfficilius de iudicō ſijpcc̄o exire. Et iteꝝ. nō ſolū inquit iniuriā paciens. n̓l iracūdie moueas aduerſus eū qui īiuriam facit: et nō ſolū pro hijs que abſtulitnō indligneris. ſed et ſi quid tibi forte ſubrelictū eſt. id ſponte largire ei quitotū abſtulit. Cū em̄ ille talē te inuenerit: reſipiſcet cōtinuo et facti pigebit. Ibi ⁊ Beda. Quod d̓veſtimēto et tunica dictū ē. nō ī eis ſolis ſedin omnibꝰ faciendū ē. que aliquo iure tēꝑaliter nrā eē dicimus. Si em̄ de neceſſarijs hocimꝑatum eſt. qnͣto magꝰ ſuꝑflua ꝯtempnereoportet? Lex igit̉ ē vt alterius nō tollas etſi tuū nō das. grā aūt vt et alterius non tollas et tuū des. ſcd̓m Auguſtinū. qui ſpōte velcōuictus pecuniā debitā reddere noluei̓t. intātum vt velit litigae̓. dimittenda illi ē. ſeruūenim dei nō oportet litigare manēte illa regula. vt in aīo ꝑatus ſit amittere qd̓ ſibi debetur. Maꝫ ſi modeſte ac leuiter omnino egerit vt ſibi r̓ſtituat̉. nō tā intendēs fructū pecunie. ꝙͣ vt hominē corrigat. cui ſine dubiopernicioſū ē hrē vn̄ reddat et nō reddere. nōſolū nō pectabit. ſꝫ proderit eciā plurimū. neille dū aliena pecunia lucrū facere vult. dāpnū fidei paciat̉. Qd̓ tāto ē gͣuiꝰ. vt nulla ſitcōꝑacio Et noͣ ꝙ repetere ſua cōtigit dupliciter. a̓ corā iudice infideli. et ſic xp̄iano nō licꝫ⁊ maxīe vbi ecc̄ia libertatē hꝫ. a̓ corā fideli ethoc duplicit̓. aut contēcioſe et cū fraude. ⁊ ſicnulli licet. a̓ modeſte et cū iuſticia et ſic infirmis ⁊ imꝑfectis licet: ſimplicit̓ vero repetereſine ꝯtencōne et fraude nō corā iudice om̄ibꝰlicet. De religioſis vero ſua non habentibꝰeſt ſciendum. ꝙ repetere aliqua cōtingit dupliciter. aut vt aliqua propter vtilitatem ꝓpriam ſic perfectis non licet. aut vt congregacionis. propter vtilitatem conmunem. ſiclicet eciam perfectis: qui et ſi non habent ſua in proprio tamen habent in conmumi. et itanomine conmunitatis licet repetere. vel ſi nōhabent dominium nec in conmuni nec in proprio. habent tn̄ res ad vſū d̓putatas. Tamēmagꝰ expediret iudici ſecreto ſignificare. ꝙͣ īiudicō repete̓. Dem̄ ſubiūgit. Et qͥ te angariauerit mille paſſus. vade cū eo alia duo inilia ideſt paciēt̓ feras ſi āplius te ire oꝑteat.Angaria dicit̉ īdebiti ſeruicij exigēcia ī ꝓp̓aꝑſona vel quecūqꝫ coactio īiuſta. vn̄ āgariae̓ē iniq̄ ſeu iiuſte aliqͦmō trahe̓. vl̓ ꝑſonalia obſeqͥa ⁊ oꝑa īpēdere. opprimēdo ī ꝑſona ⁊ gͣuādo