Vnde ait alibi. Venite ad me omnes quilaboratis. et ego reficiā vos: terciū eſt deuocōreſpcū pn̄tis meriti quā ſigͣt y ozyas. id eſt incenſum dn̄i: quartū eſt p̄paratio reſpectu futuri p̄mij quā ſignat yechonias ideſt p̄pararōVltimo incipit tercia quaterdena. q̄ ſignatgeneracōneni xp̄i. ꝑ graciā in anima ꝑfectaẜm qͣtuor grabus: Primus attendit̉ qnͣtūad ꝑfectionem religioſorū. ſcd̓s p̄latorū. tercius actiuorū. quartus rn̄dens coīter oībusſcꝫ ꝑſeuerantiū. Poſt trāſmigracōnem babilonis ideſt poſt trāſſitū a ſtatu imꝑfectionisſequit̉ ꝑfectio religioſorū. Ad quā ꝑtinent:tria obediencia ꝓmpta. qua ſignat yechonias. id eſt p̄paratio. pauꝑtas voluntaria. quenichil aliud quā deum querit. quā ſignat ſalathiel. id eſt peticō mea deus. regularis diſciplina quā ſignāt zorobabel. id eſt magiſtercōfuſionis. qꝛ diſciplinat cōfuſionem peccati¶Ad ꝑfectionem prelatoꝝ ꝑtinent qͣtuor;lcꝫ paterna ſollicitudo ad ſubditos. qd̓ ſigͣtabiud. id eſt pater meꝰ iſte doctrina excitaspigros. qd̓ꝫ ſigͣt elyachin. id eſt reſuſcitansſciencia imꝑitis cōſulens. qd̓ ſignat azorideſt videns lumē: ſanctitas vite. alios informās. qdꝫ ſigͣt zadoch. id eſt iuſtus. ¶ Adꝑfectionē actiuorū ꝑtinent quātuor. ſcꝫ ꝑ fectio cai̓tatis ad proximos qd̓ ſignat achimeideſt frater meus: ꝑfectio amoris ad deumqͥdꝫ ſignat elyud ideſt deus meus. ꝑfectio fiducie in deum in adu̓ſis. qd̓ ſignat eleazarideſt deus meus adiutor: ꝑfectio hūilitatisin ꝓſperis. vt om̄ia reputent̉ dona dei: qd̓ꝫſignat machan ideſt donū. Ad ꝑfectionēvero cōem ꝑſeueranciū ꝑtinent tria. ſcꝫ ſupplantacō vicioꝝ qd̓ ſignat iacob. id eſt ſupplātator: cōtinuus ꝓfectus virtutū quē ſignatioſeph ideſt accreſcēs. cōſtancia fidel immobilis. qͥd̓ꝫ ſignat̉ in hoc ꝙ dicit̉ vir mai̓e q̄interp̄tatur ſtella maris. que eſt polus qͥ nōmouet̉: hec em̄ tria ſūt neceſſaria ꝑſeuerācie. Per hos aūt p̄dictos omnes ſignant̉xp̄s: qꝛ el cōueniūt res interp̄tacōnū. noīmp̄dictorū. Conſidera hic ꝓgenitores dn̄iqꝛ de exiguis et peccatoribus nō de dignatꝰeſt naſci: et noli in ꝓgenitoribus gloriari.Neqꝫ em̄ in hijs neqꝫ qd̓ amplius eſt in virtutibus et oꝑibus gloriari debemꝰ: ne horūmercedē in aliquo minuamus. vel etiā in toto ꝑdamus. Vnde Criſoſtimꝰ. Hic refulgetdignitas xp̄i. nō quia magnos ꝓgenitoreshabeat ac potētes: ſꝫ quia exiguos ac vilesSublimiū em̄ illa maxima et admirabilisgloria eſt: humiliari ſponte ſubmiſſius. Sicui em̄ admirabilis iudicat̉. nō quia mortus tm̄ eſt. Verū qꝛ eciā crucifixus eſt ⁊ ſepultus. ſic eciā in generacōne illius dici poteſt:ꝙ nō ſolum qꝛ ſuſcepit carnē. et homo fcūseſt. ad miracōne ſic dignus. ſꝫ qꝛ eciā tales ꝓgenitores habere dignatus eſt. nichil de nr̄isvilitatibus erubeſcēs: ꝑ iſta ꝓculdubio docens. vt nos qͦꝫ nūꝙͣ de vicijs erubeſcamusꝑntū: ſꝫ vnū illud q̄ramus ſemꝑ. nobilitariꝓpriarū honore virtutū Non eſt omnino. nōeſt. nec de virtute nec de vicio parentum:aut laudandus aliquis. aut culpandus:nemo inde vere. aut obſcurꝰ. aut clarus eſtVmmo vt cōſiderāciꝰ aliqͥd dicamus. neſcioqūo magis ille reſplendet: qui ex ꝑntibꝰ avirtute ꝓrſus alienis exiſtens. ipē tamen fuerit de virtute mirabilis. Nullus igit̉ in ſuꝑbiam de gloria eleuet̉ ꝑntū. ſꝫ cōſiderās ꝓgenitores dn̄i. omnē euacuet et ꝯpͥmat mentistumorē: et de ſolis v̓tutibus gloriet̉. Quīȳmo ne de iſtis quidē. Sic em̄ eciā phariſeꝰpublitano deterior effcūs eſt. Ioli igit̉ ipſetuorū corrūꝑe fructus laborū: noli ſudorestuos in vatuū effundere. Noli curſū inanemdirigere: poſt mille circuitus. mercedem ſaboris euacuans. Nouit em̄ dn̄s tuus. et qͥdēmulto te melius. tuaꝝ merita virtutū. Nonigit̉ in ſuꝑbiam tumeſcamꝰ. ſꝫ dicamus noſmetipſos in vtiles: vt in ꝑtem vtiliū trāſeamus. Si em̄ laudandū te eſſe dixeris. reprobus efficieris: eciā ſi fuetas ante laudabil̓Si vero in vtilem te fateris. factus es vtiliseciā ſi ante reprobus fueris. ꝓpter qd̓ neceſſaria nobis eſt preteritarū obliuio virtutūStabiliſſimū em̄ erariū virtutū eſt. obliuiovirtutū. Itaqꝫ ſi eas in eas in memoria qͣſivenales aſſidue portemus: armamus hoſtēirritamus inimicū: et doloſum inuitamꝰ adfurtū. Si vero nemo alter hec ſciei̓t. niſi quēnulla occulta pn̄t latere: tuto in loco precōſacōſiſtent. Nequaꝙͣ igit̉ hmōdi bona frequēter euētiles. ne qͥs forte ea diripiat. qd̓ꝫ eciāphariſeus paſſꝰ eſt in lingua illa circūferēsvnde ea et dyabolus rapuit. Caueamꝰ igit̉de nobiſmetipſis dicere aliqͥd glorioſe: hocem̄ nos et hominibus odibiles et deo abhominabiles facit. Et idcirco quanto maiorafecerimus tanto de nobis minora dicamushoc em̄ modo maximā et apud deū. et coramhominibꝰ gloriam conſequimur: nec ſolumgloriā apud deum: ſꝫ eciā mercedem retribucōnemqꝫ pleniſſimā Quando em̄ aliqua ſcāfecerimus. habemus ꝓcuidubio debitorem.quando vero nichil nos arbitramur oꝑatos.amplius eciam de tali meremur affectū. quāꝓpter opera ipſa q̄ facimus. Itaqꝫ virtutumomniū merita. bonū hūilitatis exuperat: q̄ ſinō aſſit. nec ille poter̄t eſſe laudabiles Itaqꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten