ita in xp̄̄ ecōuerſo ē vna ꝑſona ⁊ tres eſſencie ſcꝫ deitas. anima et caro. Hoc eſt eternūnouū et antiquū. eſt em̄ deitas et̓na animanoua. qꝛ in aſſūpcōne creata. caro antiqua.qꝛ ab adam ꝓpagata. Et xp̄s ſcd̓m naturādeitatis eſt gn̓atus. ſcd̓m anima creatus; etſcd̓m carnē factus. Et fuit vnio t̓plex in xpſcꝫ deitatis ad animā et ecōuerſo. ac deitatisad carnē. et ecōuerſo: et anime ad carnem.Due pͥores vniones ſemꝑ manſerūt: terciaſeꝑata fuit in morte. Vnio igit̉ diuinitatisad humana naturā. nō eſt in vnitate natureſꝫ ꝑſone. nō ꝑſone hūane ſꝫ diuine. nō aſſūpte ſꝫ aſſumentis; nec ꝑſone cuiuſlibꝫ. ſꝫ ſoliꝰverbi. Quia em̄ impoſſibile. eſt ꝙ naturā diuina cōcurrat cū alia. ſicut ꝑs ad tercij conſtructionē. vel ꝙ ip̄a trāſeat in alia. vel aliain ipſam: ideo diuinitas et humanitas nonvniūtur in vnitate nature. ſꝫ ꝑſone. Et quiadiuina natura. in nullo ſuppoīto poteſt ſubſiſtere. pret̓quā in ꝓpria ypoſtaſi id̓o vnio illanō poteſt eſſe in ꝑſona hōis ſꝫ dei. et ꝓptereadeus in vna ꝑſonarū ſuarū. fecit ſeipſū ſuꝑpoſitū humane nature. Vnde tm̄ vnā eſt ibiꝑſonalitas et vnitas ꝑſonal̓. ſciꝫ ex ꝑte aſſunientis: et ideo xp̄s ẜm qd̓ꝫ eſt homo nō eſtꝑſona. Vn̄ Augo. Ex qͦ hominē d̓s aſſūpſittotū aſſūpᵗ carnē ſcꝫ et animā. id eſt hōis naturā: nō hominis ꝑſona: ſꝫ hominē inꝑſonāCaro em̄ illa et anima. anteꝙͣ verbo vnirent̉inꝑſona: nō erāt inter ſe vnita ad ꝑſonamVnio ſiqiudē vnio fuit. ad vnū. verbi carniset anime nō pͥus verbū et caro: nec pͥus verbum et anima. nec pͥus anima et caro: ſꝫ ſil̓verbū et aīma et caro. Nec cepit eſſe ꝑſonaeus. et ex ea caca.verbū. qn̄ homo eſſe cepit: ſꝫ hominē ſic aſſumpſit. vt ꝑſona eſſe homo inciperet: necalia ꝑſona. ꝙ erat illa qui eū acciꝑet Itaqꝫverbū. ꝑſona. ſuſcepit hominē. nōꝑſonam ſꝫnaturā: vt qui ſuſcepit. et qd̓ ſuſcepit. vnaeſſꝫ in trinitate ꝑſona. Ergo xp̄s ꝑſona. adinfernū deſcendit. ſꝫ ſcd̓m ſolam anima. etxp̄s ꝑſona in ſepulchro iacuit. ſꝫ ſcd̓m ſolācarnem: et xp̄s ꝑſona vbiqꝫ fuit. ſꝫ ſcd̓m ſolam diuinitatē. Quid eſt aūt qd̓ꝫ ſcriptū eſtquia cū xp̄s in ſepulchro iacuiſſe dicit̉. totūꝓ ꝑte poſitum eſt. Fortaſſe cogitas quaſi t̓agmimia ot ꝓtisquedā diuinitatē et animā et carne cōpoſuiſ& ia vt mibroꝝſe xp̄m. Abſit. non em̄ ꝑs xp̄i verbū et ꝑshomo: ſꝫ totus xp̄s verbum et totus xp̄s homo Diuinitas ꝑs nō fuit: nec in ipſa parsarint ntula lifuit: in humanitate ſola ꝑtes ſūt. anima ſcꝫet corpus. et vbi alteꝝ horū eſt ꝑs hominiseſt Verū eſt ergo ꝙ in ſepulchro xp̄s iacuitnec tamen ibi totus homo iacuit. ꝙͣuis totꝰhomo xp̄s fuit. Ammia em̄ et caro dei verboin ꝑſona vnita fuit: ideo vbi caro erat verbūdeeſſe nō potuit Nec Hugo. De hac verbiincarnacōne ſic dicit Ancelmꝰ. Vidſti dn̄eafflictionem populi tui. et tactus dolore caritatis intrinſecus: appoſuiſti cogitare ſupernos cogitacōnes pacis et redempcōnis Et qͥdem cū eſſes filius dei. verus deus deo patriſanctoqꝫ ſpiritui coeternus et cōſubſtācialislucem habitans inacceſſibilem. portanſqꝫomnia verbo virtutis tue: non deſpexiſti inhoc noſtre mortalitatis argaſculum altitudinem inclinare tuam: vt noſtrā et guſtareset abſorberes miſeriā nosqꝫ reꝑares ad gloriam: Parū bone dn̄e iheſu fuit caritati tuead ꝯſumandū opus noſtre ſalutis cherubinvel ſeraphm aut vnū ex angelis deſtinate jpēad nos venire dignatus es ꝑ mandatū priscuius nimiā caritatē exꝑti ſumus ī te Veniſti em̄ non locū mutando ſꝫ pn̄ciam tuā ꝑ carnem exhibendo: deſcendēs a regali ſolio ſublimis glorie tue in humilem et abiectam ancillam in oculis ſuis puellam pͥmo v̓ginaliscontinēcie voto ſigillatam In cuius ſacroſcōvtero ſola ſancti ſpūs virtus in enarrabiliset cōcipi te fecit et naſci in vera humanitatisnatura: ita vt nec maieſtatē diuinitatis ī tenec integritatem virginitatis in ſe violaretnatiuitatis occaſio. Idem ad ſororem ſuamPrimū cū beata maria ingreſſa cubiculum:libros qͥbus v̓ginis ꝑtus. et xp̄i ꝓphetaturaduentus euolue. Ibi aduentum angeli p̄ſtoſare. vt videas intrantē audias ſalutantem:et ſic repleta ſtupore et extaſi dulciſſimā mariam dn̄am tua cum angeſo ſalutāte. ſalutesclamens. et dicens. Aue maria ⁊cͣ Hoc crebrius repetens ſit q̄ hec gracie plenitudo. dequa totus mūdus mutuauit̉ graciā. quandoverbū caro factū eſt. cōtemplare et admiraredn̄m. qui terrā implet et celum. intra vniuspuelle viſcera claudi: quā pr̄ ſanctificauit.filius fecūdauit: ſpūſſanctus obumbrauit.O dulcis dn̄a. quāta ineb̓ebaris dulcedinequo amoris ignē ſuccēdebaris. cū ſentiresin mente ⁊ ī ventre tante maieſtatis pn̄ciamcū de tua carne carnē aſſumeret: et membraqͥbus corꝑaliter omnis plenitudo diuitatisinhabitaret de tuis ſanctis mēbris aptaretHec Ancellmus. O ſi valeres vtiqꝫ ſentirequale quātumqꝫ fuerit illud ē celo inmiſſumincendiū. collatu refrigeriū in fuſum ſolaciūquanta ſublimacō virginis matris. quātanobilitacō humani gn̓is quāta condeſcenſiomaieſtatis Si virginē canentē cū iubilo poſſes audire eſtimo ꝙͣ cū illa ꝑiter ꝓtanto berieficio inciꝑies iubilare: et non ceſſares deogrās decantare. Vt ergo ipſi virgini tantum