Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
VIr
Einzelbild herunterladen
 

et nos ꝑmnetiōm libeʳ re decreuit. ſuꝑ quo ſig nobis oliuā dedit Quā columba incluſis in archa afferebat: miſericordiā dei futurā incluſis in linibo p̄tendebat. Non ſolumem̄ hijs in archa erant miſericordia ꝓmittebatur/ ſꝫ toti mundo ſignū ſalutis in oliua dabat̉: et hoc idem deus p̄mōſtrauit nobis. in multis alijs figuris. A principioautē cōdicōnis noſtre. adam in agrō damaſceno iuxta ebron de t̓ra formato. et a dn̄o inparadiſū voluptatis trāſlato/ ac eua in ꝑadiſo de coſta ade dormientis facta. et ꝯſorteei data: ipſisqꝫ pͥmis ꝑntibus. in paradiſoad oꝑandū et cuſtodiendū collocatis/ et dehinc ꝓpter vetiti eſum. diuini ſecreti ſeueritatē expulſis/ ſuꝑna miſaracō non deſtitithomines incitare ad bonū occultos inſtintus: nec diſtulit hominē errabūdum ad penitenciā reuocare. ſpem venie dando. reꝓmiſſum ſaluatoris aduentū. Et ne forte ignoranciā et ingratitudinē tanta dei dignacō nr̄eſaluti foret in efficax: in quinqꝫ huius ſeculietatibus. prīarchas. iudices. ſacerdotes.reges et ꝓphetas. ab abel iuſto vſōꝫ ad iohānem baptiſtā. filij ſui aduentū p̄nūciare. reꝓmittere. et p̄figurare deſtitit/ vt ml̓tamilia tꝑm et ānorū. magnis et varijs multiplicatis oraculis intelligēcias nrās ad fidēerigeret: et affcūs nimia et viua deſideriainflāmaret. Vnde leo papa. Ceſſent illorūquerele qui de dinte natītatis tarditate cauſant̉/ tamꝙͣ p̄teritis tꝑibꝰ ſit impenſū.qdꝫ in vltima mūdi etate ſit geſtū. Verbi incarnatio. hoc cōtulit faciēda. qdꝫ fcā: et ſacramentū ſaluris humane. in nulla vn̄ꝙͣ antiqͥtate ceſſauit. Qd̓ p̄dicauerūt apoſtoli: hocānūciauer̄t ꝓphēte. Nec ſero eſt impletum:qd̓ ſemper eſt creditū. Sapiencia vero et benignitas dei. hac ſalutiferi oꝑis mora. capacōres nos ſue vocaonis effecit. Vt qd̓ ml̓tisſignis ac multis vocibꝰ. multiſqꝫ miſterijs tot fuerat ſecula nūciatū: in hijs euangendiebus eſſet ambiguū Et natītas ſaluatoris. tanto conſtancorem in nobis gigneretfidem: quāto p̄dicatio eius. et antiquior p̄ceſſiſſet. et crebrior. Non itaqꝫ nouo cōſilio deus humanis rebus. nec ſera miſeracōne cōſuluit: ſꝫ a cōſtitucōne mūdi. vna eandēqꝫ oībꝰcauſam ſalutis inſtituit. Gracia em̄ dei quaſemꝑ eſt vniu̓ſitas iuſtificata ſanctoꝝ: auctaeſt xpo naſcente cepta. Et hoc magnumpietatis ſacramentū. tam potens eciā in ſuisſignificaōnibus fuit/ vt minꝰ adepti ſintillud credidere ꝓmiſſū: qui ſuſcepere dona. Hec Leo papa. Et nota ſcd̓m Augꝰ. xp̄s non pͥus venit/ vt homo de lege na-curali et ſcripta pͥus cōuinceret̉: quia ſi xp̄sſtatim veniſſet/ diceret homo. ꝙͣ legem naturalem ſaluari poterat: et ſuꝑfluum crederetaduentū xp̄i. Similit̓ dicere poterat de legeſcpͥta. Sed comꝑto ſic ſaluari poteratCum om̄s ad inferos deſcenderūt/ tūc venitipſe: quia tūc erat tēpus miſerendi. Et p̓usvenire fuit neceſſe: quia ꝓdeſt medicīaſpūalis ſine affectu recipientis. Nec poſterius venit: ne fides et ſpēs ex ꝓmiſſa in carnacōne pirent Si em̄ tardaſſꝫ venire: qͦttidiedecreuiſſent et tepuiſſent. Scd̓m eūdem.Augꝰ. magnū deſideriū habebant antiqui videre xp̄m. Sciebant em̄ illū eſſe venturū: et ſolum prīarce et ꝓphete ſꝫ eciā om̄s quipie viuebant. deſiderātes dicebat. O ſi hicnie. inueniet illa natītas: o ſi qd̓ credo. videbo oculis meis. Si ergo fideles iſti tantumdeſiderabant/ tamqꝫ deuoti erāt. xp̄ō adhucventuro/ quid faciendū eſt iam ſuſcepto. Sꝫve nobis miſeris huius moder̄m tꝑis/ nectm̄ afficimur ad graciā exhibitā: quantū antiqͥ afficiebant ad ꝓmiſſam. Vnde Bernh̓.Deſideriū ſuſpiranciū xp̄i in carne pn̄ciam.frequētiſſime recogitas/ cōpungor et cōfūdorin inemētipō/ et nūc vix cōtineo ſacrimas:ita pudet tēpoi̓s torporis qꝫ miſerabiliū tꝑmhorū. Cui namqꝫ noſtrū tm̄ ingerāt gaūdiūhuius gracie exhibicō/ quantū accendetat veteres deſideratā ſola ꝓmiſſio. Nec Bernh̓.Cum igit̉ lōgiſſima tꝑa. circa ſpaciū qn̄qꝫmiliū et fere ducētorū ānorū. miſcrabilit̓ iaceret genus humanū: et nullus ꝓpter peccatūpͥmi hōis ad et̓nā bt̄ītudinē aſcēdere poſſetad pͥmū beatiſſum ſpūs cōpauētis tandē ruine. ac de ſua ſolliciti reſtauracōne: uicet pluries antea tamen adueniēte plenitudine tꝑis.inſtancius et deuocius dn̄o ſupplicauere. Vn̄miſericordia pulſabat viſcera prīs. vt ſubueniret. ſecū hn̄s pacē: ſꝫ cōtradicebat veritas.ſecum hn̄s iuſticiā/ et int̓ eas magna cōtrou̓ſia facta eſt: ꝓut narrat Gernh̓. Longo ſermone de ānūciacōne. Sed dicti ſui ſūma heceſt. Dicebat miſeri cordia deo. Eget miſcracōne diuina creaturā racionalis/ qm̄ miſerafacta eſt et valde miſerabilis: venit tempusmiſerendi eius. Ecōtra veītas dicebat. Queſo dn̄e impleri ſermonē: quē locutus es. Totus moriat̉ adam omnibus qui erant ineo: qn̄ pͥuari ādo pomū vetitū guſtauit. Dixit miſericordia. Vt quid dn̄e me feciſti Scittm̄ ipſa vei̓tas. ego perij: ſi nūꝙͣ miſererisEcōtra veritas. Si p̄dictā tuā ſentēciam p̄uaricator euaſerit: perijt veritas tua. et ꝑmanet ineternū. Fuit aūt hec queſtio. patrēmiſſa ad filiū. Veritas autē et miſericordia