Eccleſiaſtice hiſtorie gētis An gloꝝ
tanta hodie calculatorū exuberat. copiavt etiaꝫ in noſtris per britanniā eccleſijsplures ſint qui mandatis memorie veteribus illis egyptiorū argumentis facillime poſſint in quolibet ſpacio temporuꝫpaſchales protendere circulos: etiā ſi adquingētos vſqꝫ ad. xxxij. voluerint ānosquibus expletis omnia que ad ſolis ⁊ lune menſis ⁊ ſeptimane cōſequentiaꝫ ſpectant eodem qͥ prius ordine currūt. Id̓oautem circulos eoſdem temporis inſtantiā vobis mittere curauimus: quia de ratione tm̄ temporis paſchalis inſtrui querētes ip̄os vobis circulos paſche catholicos abundare ꝓbaſtis. ¶ Uerū his depaſcha ſuccincte: vt petiſtis: ſtrictimqꝫ cōmemoratis: tonſurā quoqꝫ: de qua pariter vobis litteras fieri voluiſtꝭ: hortor vteccleſiaſticam ⁊ chriſtiane fidei congruāhabere curetis. Et quidem ſcimus quianeqꝫ apoſtoli omnes vno eodēqꝫ ſūt modo attonſi: neqꝫ nunc eccleſia catholica ſicut vna fide: ſpe: ⁊ charitate in deuꝫ conſentit: ita et iam vna atqꝫ indiſſimili totūper orbē tonſure ſibi forma congruit. Deniqꝫ vt ſuperiora id eſt patriarcharum tēpora reſpiciamus Iob exemplar patientie: dum ingruente tribulationum articulo caput totondi ꝓbauit. vtiqꝫ quia tēpore felicitatis capillos nutrire cōſueuerat.At Ioſeph ⁊ ip̄e caſtitatis: humilitatis:pietatis. ceterarūqꝫ virtutuꝫ executor acdoctor eximius cū ſeruitio abſoluendusattōſus eſſe legitur. Patet profecto quiatēpore ſeruitutis intonſis in carcere crinibus manere ſolebat. Ecce vterqꝫ vir deidiuerſum ab altero vultus habitum foris p̄monſtrabat: quorum tamē intus cōſcientia in parili virtutū ſibi gratia ꝯcordabat. Uerū ⁊ ſi ꝓfiteri nobis liberū eſtquia tonſure diſcrimen non noceat quibꝰpura in deum fides ⁊ charitas in ꝓximūſincera eſt: maxime cum nunqͣꝫ patribꝰ catholicis ſicut de paſche: vel fidei diuerſitate conflictꝰ: ita etiā de tonſure differentia legatur aliqua fuiſſe controuerſia. Inter omnes tamē quas vel ī eccleſia vel invniuerſo hominū genere reperimꝰ conſuras: nullam magis ſequendā nobis amplectandam iure dixerim eam quā in ca-
pite ſuo geſtabat ille cui ſe dominꝰ confitenti ait. Tu es petrus ⁊ ſuper hāc petrāedificabo eccleſiā meaꝫ: et porte inferi nōp̄ualebunt aduerſus eam. ⁊ tibi dabo claues regni celorū. Nullam magis abominandam: deteſtandāqꝫ merito cunctis fidelibus crediderim ea quā habebat illecui gratiā ſāctiſpiritꝰ cōparari volēti dic̄idem petrus. Pecunia tua tecum ſit in ꝑditionem: quoniā donuꝫ dei exiſtimaſtipecunia poſſideri. Nō eſt tibi pars: neqꝫſors in ſermone hoc. Neqꝫ ꝟo ob id tm̄in coronam attondimur: quia petrus itaattōſus eſt: Sꝫ quia petrus in memoriādominice paſſionis ita attōſus eſt: idcirco ⁊ nos qui ꝑ eandem paſſionem ſaluari deſideramus: ip̄ius paſſionis ſignumcum illo in vertice: ſūma videlicet corporis noſtri parte geſtamus. Sic enī om̄iseccl̓ia que per mortē ſui iuſtificatoris eccleſia facta eſt ſignum ſancte crucis eiusin fronte portare conſueuit: vt crebro vexilli huius munimine a malignorū ſpirituum defendatur īcurſibꝰ: crebra huiusāmonitione doceatur ſe quoqꝫ carnē ſuācum vitijs ⁊ cōcupiſcētijs crucifigere debere. Ita etiā oꝑtet eos qui vel monachivotum: vel gradum clericatus habentesartioribus ſe neceſſe habēt ꝓ domino cōtinentie frenis aſtringere. Formā quoqꝫcorone quā ip̄e in paſſione ſpineā portauit in capite: vt ſpinas ac tribulos peccatorū noſtrorū portaret: id ē exportaret etauferret a nobis: ſuo quēqꝫ in capite ꝑ tōſuram p̄ferre. Vt ſe etiaꝫ irriſiones ⁊ opprobria pro illo libenter ac ꝓmpte om̄iaſufferre ip̄a etiam frontis inſpectione doceant: vt coronam vite eterne quā repromiſit deus diligentibus ſe: ſe ſemꝑ expectare: proqꝫ huius ꝑceptione et aduerſaſe mundi ⁊ ꝓſpera contemnere deſignentCetera in tonſurā eā quā magū frater habuiſſe Simonem quis rogo fideliuꝫ nōſtatim cum ip̄a magia primo teſtet̉ ⁊ merito exufflet aſpectūqꝫ ī frontꝭ ſiquideꝫ ſuperficie corone videtur ſpeciem preferre?Sed vbi ad ceruicē conſiderando ꝑueneris decurtatam eam quā te videre putasinuenias coronam. Ut merito talē ſymoniacis ⁊ nō chriſtianis habitū ē ꝯuenire