LiberV

dn̄ica dies aduenerit celebrare noſcēduꝫeſt. Ꝙ ita fieri oportere illa nimirum ratio cogit: quia in Geneſi ſcriptū eſt: ꝙ deus fecit duo magna luminaria: luminaremaius vt p̄eſſet diei ⁊ luminare minꝰ vtp̄eſſet nocti. Uel ſicut alia dicit editio. luminare maius inchoationeꝫ diei ⁊ luminare minus inchoationē noctꝭ. Si ergoprius ſol a medio p̄cedens orientis equinoctiū vernale ſuo p̄finxit exortu. Deinde luna ſole ad veſperam occidente ⁊ ip̄aplena a medio ſecuta eſt orientis: ita omnibus ānis: id eſt pͥme lune menſis eodēneceſſe eſt ordine ſeruari: vt nō ante equinoctium: vel ip̄o equinoctio die: ſicut inpͥncipio factuꝫ eſt: vel eo tranſcenſo plenilunium habere debeat: ac ſi vno ſalteꝫdie pleniluniū tēpus equinoctij p̄ceſſeritnon hanc pͥmo menſe incipientis: ſed vltimo potius preteriti lunam eſſe aſcribēdam: ⁊ ideo feſtis paſchalibꝰ inhabilemmemorata ratio ꝓbat. Ꝙ ſi myſticam qͦꝫvos in his rationeꝫ audire delectat pͥmomenſe anni qui etiam menſis nouorū dictus ē paſcha facere iubemur: quia renouato ad amorem celeſtium ſpiritu mentis noſtre ſacramētū dominice reſurrectionis ⁊ ereptiōis noſtre celebrare debemꝰTertia eiuſdeꝫ menſis ſeptimana facerep̄cipimur: quia ante legem ⁊ ſub lege ꝓmiſſus tertio tēpore ſeculi cum gratia venit ip̄e qui paſcha noſtruꝫ immolareturchriſtus: qui tertia poſt īmolationem ſuepaſſionis die reſurgens a mortuis hancdominicaꝫ vocari: in ea ⁊ nos annuatimpaſchalia eiuſdē reſurrectionis voluit feſta celebrare. Quia nos quoqꝫ ita ſolū veraciter eius ſolēnia celebramus ſi ꝑ fideꝫſpem: ⁊ charitatē paſcha id eſt tranſitū dehoc mūdo ad patrē cū illo facere curabimus. Poſt equinoctiū veris pleniluniūmenſis p̄cipimur obſeruare paſcha: vt videlicet pͥmo ſol longiorē nocte faciat diēDeinde luna plenū ſue lucis orbem mūdo p̄ſentet: quia primo quideꝫ ſol iuſticiein cuius pennis eſt ſanitas: id eſt dn̄s ieſus ꝑ reſurrectiōis ſue triūphum cūctasmortis tenebras ſuꝑauit: ac ſi aſcendensin celos miſſo deſuper ſpiritu eccleſiamſuaꝫ que ſepe lune vocabulo deſignatur

interna lucis gratia repleuit. Quē videlicet ordinem noſtre ſalutis ꝓpheta cōtemplatus aiebat. Eleuatus ē ſol ⁊ luna ſtetit in ordine ſuo. Qui ergo plenitudineꝫlune paſchalis ante equinoctiū prouenire poſſe contenderit: talis miniſteriorū celebratione maximorum a ſanctaꝝ qͥdemſcripturarum doctrina diſcordat. Cōcordat aūt eis qui ſine p̄ueniente gratia chriſti ſe ſaluari poſſe cōfidūt: quaſi vera luxtenebras mūdi moriēdo ac reſurgere nūqͣꝫ viciſſet ꝑfectam ſe habere iuſticiā dogmatizare p̄ſumūt. Itaqꝫ poſt equinoctialem ſolis exortum poſt pleniluniū primimenſis hunc ex ordine ſubſequens: id eſtpoſt cōpletā diē eiuſdē menſis quartādecimā que cuncta ex lege obſeruāda accipimꝰ: expectamus adhuc monente euangelio in ipſa hebdomada tertia tp̄s dieidn̄ice: ⁊ ſic demū votiua paſche nr̄i feſtacelebramꝰ vt indicemꝰ nos non cum antiquis excuſſum egyptie ſeruitutis iugumvenerari: ſꝫ redēptionē totius mūdi: q̄ inantiqui dei ppl̓i liberatione p̄figurata: inchriſti aūt reſurrectione cōpleta ē deuotafide ac deuotione colere: vt q̄ reſurrectionis etiā nr̄e quā eadē die dn̄ica futuramcredimꝰ ſpe nobis certiſſima gaudere ſignemus. Hic autē que in nobis ſequēdūmonſtramꝰ computꝰ paſche decēnoualicirculo continet̉. Qui dudū quidē hoc ēip̄is apoſtoloꝝ tēporibus iam ſeruari ineccl̓ia cepit maxime rome ⁊ egypti: vt ſupra iam diximus. Sed per induſtriā Euſebij qui a beato martyre Pāphilio cognomen habet diſtinctius in ordinē compoſitus eſt: vt ꝙ eatenus per alexandriepontificem in ſingulis annis per omneseccleſias mandari conſueuerat: iam deinde congeſta ī ordine ſerie lune quartedecime facillime poſſet ab omnibus ſciri.cuius computum paſchalis Teophilusalexandrie p̄ſul in centum annoꝝ tēporeTheodoſio imperatori compoſuit. Iteꝫſucceſſor eius Cyrillus ſeriē nonaginta ⁊qͥnqꝫ annorum in. v. decennoualibꝰ circūlis comprehendit Poſt quē Dionyſiꝰ eximius totidē alios ex ordine pari ſcemateſubnexuit qui ad noſtra vſqꝫ tēpora ꝑtingebant. quibꝰ termino appropinquantibꝰ

B 4