LiberIX

continuo ꝑ fingulas quaſqꝫ vrbes edictamittunt̉: continentia hunc modum. Impęrator ceſar galerius Maximinus inuictus auguſtus: pōtifex Maximus germanicus. Tgyptiacus thebaicus. ſarmaticus. quinquies perſicus. bis carpicus. ſexies armenicus. medoꝝ ⁊ adiabenoꝝ victor. tribunicie poteſtatꝭ vicies. imperator decēnonies. conſul octies. paterpatrie ꝓcōſule. ⁊ imꝑator ceſar Flauius.Ualerius. Conſtantius. Pius. Felix. inuictus auguſtus. pōtifex Maximus. tribunicie poteſtatis imperator quinquiesconſul. pater patrie ꝓconſule. Inter cetera que ꝓ vtilitate reipublice diſponimusnos quidē pͥmo volueramus ẜm antiqͣsleges ⁊ publicam romane obſeruantie diſciplinam cuncta moderari: interqꝫ etiamhoc addere: vt chriſtiani qui paternaꝫ religionē reliquerant: ad eam rurſum reuerterent̉. Uerum qm̄ iudicio quodam animi ſui tanta eos obſtinatio rei huius habuit: vt nullo modo redire vellent ad ritūreligionis antique que a maioribus fuerat inſtituta: ſed eo magis ꝓ volūtate ſuavnuſquiſqꝫ legem ſibi ipſe conſtituit: ⁊ inlocis diuerſis plebs diuerſa ꝯcurrit. Cūqꝫ ꝓ his a nobis ꝓpoſitū fuiſſet edictuꝫ vtad pr̄ias leges redirēt ⁊ antiqͥtꝰ ꝯſtitutasplurimi eoꝝ periculis ſe potius ſubijceremorteſqꝫ innumerabiles tolerare qͣꝫ obedire p̄ceptis talibꝰ maluerūt. Et qm̄ multos adhuc in eodem animi iudicio durare peruidimus: ita vt nec dijs celeſtibushonorem debitum redderent: nec ſue religioni ſatiſfacere viderentur: reſpicientesad ſolitam manſuetudinem clementie noſtre: qua conſueuimus omnibus hominibus dare veniam: libenter etiam ergahos indulgentiam noſtram credidimusporrigendam: vt rurſum ſint chriſtiani: ⁊ꝯuenticula in quibus orare conſueuerūtextruant ⁊ reedificent: ita tamen vt nihilꝯtra diſciplinam publicam gerant. Alijsvero epiſtolis iudicibꝰ indicauimus: qͥdeos oporteat obſeruare. Unde conceſſahac nr̄a indulgentia exorare debent deūſuum ꝓ ſalutē noſtra: ⁊ ꝓ reipublice ſtatuvt omīmodo incolumi degente republica: etiam ipſi ſecuri agere in ꝓprijs labori-

bus poſſint. Hec de latino in grecum verſa: nos rurſum tranſfudimus in latinum.Sed poſt hec quid conſecutum ſit videamus.¶¶ Explicit liber Octauus.Incipit liber Nonus hiſtorie eccleſiaſtice cū capl̓oꝝ annotatione.¶ De ſimulata indulgentia.Capl̓m. I.Hiuſcemodi edictis imperialibus ꝑomnē locum aſie pontiqꝫꝓpoſitis: velut ex ingentibus tenebris ſubito lumērefulſit. Sed Maximinus qui in orientis partibꝰ ceſar tyrannidē potius qͣꝫ locūtenebat: tanqͣꝫ crudelitatis ſue materiā ſibi ſubtrahi nō ferens: cū ei diſpliceret edictum: nec tamen auderet obſiſtere: ꝓponipublice legem ⁊ omnibꝰ in noticiam venire nō patitur: verbo tamen iudicibꝰ p̄cepit inducias chriſtianis īterim dare. Dꝫꝯabinus qui ꝑ illud tēpus p̄fecture culmen regebat oīm ꝓuinciarū iudicibꝰ ſcribens: ⁊ p̄latam imꝑatoris inferens legeꝫ:manifeſtū efficit cunctis id qd̓ Maximianus obſcurare tēptauerat. Iudices veroꝑ ſingulas ciuitates edicta mittentes: legēqꝫ p̄ferentes: relaxari cunctos qui tenebant̉ in carcere. quiqꝫ in metallis: aut quibuſlibet vinculis aſſeruabant̉ omnes abſcedere liberos iubēt. Quibus ita geſtisvelut poſt nimiam tempeſtatem ſi ſolisſplēdor celo redditus fuiſſet: ac terris duces populi noſtri per ſingulas quaſqꝫ vrbes frequentare conuentus: eccleſias inſtaurare: concilia agere: ſacerdotia reꝑarare: ſingulas quaſqꝫ eccleſias ſi cui quiddeeſſe videbatur inſtruere. Que cum itagererentur ſtupor ingens habebat infideles gentilium: de tanta: tamqꝫ ſubita conuerſione rerum: ita vt in āmiratione ipſafateri cogerent̉ magnum ⁊ ſolum verumdeum eſſe quē chriſtiani colunt. Noſtroꝝꝟo ſi qͥ in agonibꝰ fideliter ⁊ viriliter ꝑdurauerat: cū om̄i fiducia ⁊ leticia agebant.