LiberIII

romano papa acceperat reliqͥt. Reliquerat aūt in eccl̓ia ſua eburaci Iacobū diaconum: virū vtiqꝫ eccleſiaſticū ⁊ ſanctuꝫ:qui multo ex hinc tꝑe in eccl̓ia manens:magnas antiquo hoſti p̄das docendo etbaptizando eripuit. Cuius nomine vicꝰī quo maxime ſolebat habitare iuxta catarectaꝫ vſqꝫ hodie cognominatur. Quiqm̄ cantādi in eccleſia erat peritiſſimꝰ: recuꝑata poſtmodū pace in ꝓuincia: ⁊ creſcente numero fideliū etiam magiſter eccleſiaſtice cantionis iuxta morē romanorum ſeu cantuarioꝝ multꝭ cepit exiſtere.Et ip̄e ſenex ⁊ plenus dierū iuxta ſcripturas patrū viā ſecutus eſt.¶ Explicit liber ſecūdus eccl̓iaſtice hiſtorie gentis anglorum.¶ Incipit liber tertiꝰ eccl̓iaſtice hiſtoriegentis angloꝝ: cum recollecta capituloꝝannotatione.¶ Ut pͥmi ſucceſſores Eduini regis ⁊ fidem ſue gentis ꝓdiderint ⁊ regnū. Porro Oſwaldus chriſtianiſſimꝰ rex vtrūqꝫreſtaurauit. ¶ Capl̓m. I.T inter feActo ī pugna Eduino ſuIIſcepit ꝓ illo regnū Deirorū. d̓ qua ꝓuincia illegeneris proſapiā ⁊ primordia regni habuerat filius patrui eiEfrici vocabulo Oſrich: qͥ ad p̄dicationē Paulini fidei erat ſacramētis imbutPorro regnū Bernicioꝝ (nā ī has duasꝓuincias gens nordanhimbroꝝ antiqͥt̉diuiſa erat) ſuſcepit filiꝰ Edilfridi qͥ de illa ꝓuincia generis et regni originē duxerat noīe Enfrid. Siquideꝫ tꝑe toto quoregnauit Eduini filiꝰ p̄fati regis Edilfridi qͥ ante eū regnauerat cuꝫ magna nobilium iuuētute apud ſcotos ſiue pictos exulabāt. Ibiqꝫ ad doctrinā ſcotorū cathezizati et baptiſmatis gratia ſunt recreati.Qui vt mortuo rege inimico patriā ſuntredire ꝑmiſſi: accepit primus eoꝝ quemdiximꝰ Eanfrid regnū Bernicioꝝ qͥ vterqꝫ rex vt terreni inſulas ſortitꝰ ē ſacramēta regni celeſtis qͥbꝰ initiatꝰ erat anathe-

matizādo prodidit: ac ſe priſcis idolatrieſordibꝰ polluēdū ꝑdēdūqꝫ reſtituit. Necmora vtrūqꝫ rex britōnum Cedualla impia manu: ſꝫ iuſta vltione ꝑemit. Et pͥmoqͥdē ꝓxima eſtate Ofricū dū ſe in oppidomunicipio temerarie obſediſſet eruptosſubito cū ſuis oībus imꝑatuꝫ cū toto exercitu deleuit. Deinde cū anno ītegro ꝓuincias nordanhimbroꝝ nō vt rex victorpoſſideret: ſꝫ qͣſi tyrānꝰ ſeuiēs diſperderetac tragia ca cede dilaceraret: Tādē Anfridū incōſulte ad ſe cuꝫ. xij. electis militibꝰpoſtulāde pacis gr̄a veniētē ſil̓i ſorte dānauit. Infauſtꝰ ille annꝰ ⁊ oībꝰ bonis exoſus vſqꝫ hodie ꝑmanet: tam ꝓpter apoſtaſiā regū angloꝝ qͥ fidei ſacramētꝭ ſe exuerāt: qͣꝫ ꝓpter veſanā britonici regis tyrannidē. Unde cūctis placuit regū tꝑa computantibꝰ: vt ablata de medio regū ꝑfidorū memoria id eſt ānis ſequētis regis ideſt Oſwaldi viri deo dilecti regno aſſignaret̉. Quo poſt occiſionē fratrꝭ Eanfridi ſuꝑueniēte cuꝫ paruo exercitu: ſed fidechriſti munito infandus britonū dux cūīmēſis illis copijs: qͥbꝰ nihil reſiſtere poſſe iactabat: interemptꝰ ē: in loco q̄ linguaanglorum deniſtes brunna id eſt riuꝰ deniſi vocatur.Ut de ligno crucꝭ qd̓ idē rex ꝯtra barbaros pugnaturꝰ erexerat īter innumeraſanitatū miracula qͥdā adoleſcēs ſit brachij languore curatus.Capl̓m. II.Stenditur aūt vſqꝫ hodie: ⁊ inomagna veneratiōe habet̉ locꝰ ille vbi venturꝰ ad hāc pugnamOſwald ſignuꝫ ſancte crucꝭ erexit: ac flexis genibꝰ deū dep̄catꝰ ē vt in tāta rerumneceſſitate ſuis cultoribꝰ celeſti ſuccurreret auxilio. Deniqꝫ fert̉ qꝛ citato oꝑe cruce ad foueaꝫ p̄parata in qͣ ſtatui deberatip̄e fide feruens hāc arripuerit ac fouee īpoſuerit: atqꝫ vtraqꝫ manu erectū tenuerit: donec adgeſto a militibꝰ puluere terre figeret̉. Et hͦ facto elato ī altū voce cucto exercitu ꝓclamauerit. Flectamꝰ oēsgenua ⁊ deū omnipotentem ac verum incōmuni deprecemur: vti nos ab hoſte ſuperbo ac feroce: ſua miſeratiōe defendat.Scit enī ipſe quia iuſta pro ſalutē gētis