LiberV

cognoſcas qui in p̄ſenti quidē vita a deceptis hominibꝰ putabantur digni ꝑpetue gloria corone. Sed in ea que hanc ſequitur vitam nō ſolum omni ſpe coronepriuati: ſed eterna inſuꝑ ſunt pena damnati. Neqꝫ ꝟo me hec ita proſecutum eſtimes quaſi eos qui hanc tonſurā habentcōdemnandos iudicem ſi fide et oꝑibusvnitati catholice fauerint: īmo cōfidēterprofiteor plurimos ex eis ſāctos ac deodignos extitiſſe Ex quibus ē Adamnaꝫabbas et ſacerdos Colūnienſiū ęgregiꝰ:qui cum legatus ſue gentis ad Alfriduꝫregem miſſus: noſtrū quoqꝫ monaſteriūvidere voluiſſet: miramqꝫ in moribus acverbis prudentiam humilitatem religionem oſtenderet: Dixit ille inter alia colloquens. Obſecro ſācte frater qͥ ad coronāte viteqꝫ terminū tendere credis: ꝙ cōtrario tue fidei habitu terminatā ī capite corone imaginem portes. Et ſi conſortiumbeati Petri querꝭ: cur eiꝰ quē ille anathematizauit tōſure imaginē imitaris: et nōpotius eius cuꝫ quo in eternū beatus viuere cupis etiā nunc habitum te quātuꝫpotes diligere monſtras. Reſpōdit ille.pcias ꝓ certo frater mi dilecte: quia ⁊ ſiSimonis tōſurā ex conſuetudine patriehabeam: ſimonachicā tn̄ ꝑfidiaꝫ tota mēte deteſtor ac reſpuo: beatiſſimi aūt apoſtolorū pͥncipis quātū mea paruitas ſufficit veſtigia ſequi deſidero. At ego. Credo inqͣꝫ vere ꝙ ita ſit ſꝫ tn̄ indicio ſit ꝙ eaque apoſtoli Petri ſibi in abdito cordisamplectimini ſiqꝫ eius eſſe noſtis etiā infacie tenetis. Nāqꝫ prudentiā tuam facillime dijudicare reor qd̓ apertiꝰ multo ſiteius que in corde tuo abominaris: cuiuſqꝫ horrendam faciem videre refugis habitum vultus a tuo vultū deo iam dicato ſeꝑare: ⁊ econtra eius quē apud deumhabere patronū queris ſicut facta vl̓ monita cupis ſequi: Sic etiā morē habituste imitare condeceat. Hec tūc Adamnanō dixi qui quidem quātum ꝯſpectis eccleſiarū noſtrarū ſtatutis ꝓfeciſſet probauit. Cum reuerſus ad ſcotiā multas poſtea gentis eiuſdem turbas ad catholicamtēporis paſchalis obſeruantiā ſua predicatione correxit. Tamē ⁊ ſi eos qui ī Hu

inſula morabantur monachos quibꝰ ſpeciali rectoris iure p̄erat: nec dum ad viaꝫſtatuti melioris reducere valebat. Cōſuram quoqꝫ ſi tamen ſibi autoritatis ſubeſſe emendare meminiſſet. Sꝫ ⁊ nūc tuāprudentiam rex ammoneo vt ea que vnitati catholice ⁊ apl̓ice eccleſie cōcinnantvna cum gēte: cui te rex regum et domindominorū p̄fecit: in omnibus ſeruare cōtendas. Sic enī fit vt poſt acceptaꝫ temporalis regni potentiaꝫ: ip̄e beatiſſimusapoſtolorū princeps celeſtꝭ quoqꝫ regnitibi tuiſqꝫ cum ceteris electis libens pandat introitū. Gratia te regis ⁊ in longioritēpore regnantē ad noſtram omniū pacēcuſtodiat incolumē dilectiſſime ī chriſtofili ¶¶ Hec epiſtola cum p̄ſente rege Naitano: multiſqꝫ viris doctoribꝰ eēt lecta acdiligenter ab his qui intelligere poterātin linguā eius ꝓpriam interp̄tata: multūde eius exhortatione gauiſus eſſe ꝑhibetur: ita vt ſurgens de medio optimatumſuorum conſeſſu genua flecteret in terraꝫ:deo gratias agens ꝙ tale munuſculū deterra anglorum mereretur acciꝑe. et quidem ⁊ antea noui inquit: qꝛ hec erat verapaſche celebratio: ſed intātū moderationem huius tēporis obſeruādi cognoſcovt paruꝫ mihi omnimodis videt̉ de hisantea intellexiſſe. Unde palā ꝓfiteor: vobiſqꝫ qui aſſidetis p̄ſentibus ꝓteſtor: qꝛhoc obſeruare tempus paſche cū vniuerſo meo gente ꝑpetuo volo. Hāc acciperedebere conſuram quā plenaꝫ eſſe ratiōisaudimus omnes qui in meo regno ſuntclericos decerno. Nec mora: q̄ dixerat regia autoritate prefecit. Statim nāqꝫ iuſſu publico mittebant̉ ad trāſſcribenduꝫ:diſcendū: obſeruandū per vniuerſas Bictorum ꝓuincias circuli paſche decennoualis oblitteratis ꝑ oīa erroneis. lxxxiiijannorum circulis. Attondebant̉ omēsin coronam miniſtri altaris ac monachiEt quaſi nouo ſe diſcipulatui beatiſſimiapoſtolorum principis Petri ſubditam:eiuſqꝫ tutanda patrocinio gens correctagaudebat.¶ Ut Huenſes monachi: cum ſubiectisſibi monaſterijs canonicū p̄dicāte Ecgberechto celebrare paſcha ceperunt.