LiberVIII

¶ Incipit octauus liber eccleſiaſtice hiſtorie cum capituloꝝ annotatione. j.doſtoloꝝſucceſſionibus intra ſeptem libros a nobis cōcluſis: in hoc octauo volumine dignuꝫ credidi:etiam ea que noſtris tēporibus geſta ſūt: poſterioꝝ memorie derelinquere. ⁊ hinc iam nobis ẜmo ſumatexordium.De noſtri tꝑis ac Diocleciani: ⁊ Maximiani: ⁊ Maximi ꝑſecutione.¶ Capl̓m. I.Tem̄ ante nr̄i tꝑis ꝑſecutioneꝫqͣꝫ mirabiliter: qͣꝫqꝫ magnifice ꝑvniuerſum mundū ſermo chriſti ⁊ pietatis doctrina ꝓfecerit: ⁊ inquantū ſublimitatis aſcenderit enarrare viresnoſtras ſuꝑat. Noſci tamen ⁊ ex hoc poſſibile ē: ꝙ aliquati ex pͥncipibꝰ romanis ⁊facultatē regendi ꝓuincias iuriſqꝫ dicendi noſtris p̄bebant. Et cōiugibus ⁊ miniſtris atqꝫ vniuerſe domui ſue nō ſolū credere in dn̄m ieſum chriſtum: verum ⁊ cuꝫomni fiducia ac libertate in fide agere ſinebant: ita vt illos ſibi fideles ac familiares ducerent: De quibus certi erant ꝙ ꝓfide chriſti nihil ꝑfidum ſaperent. Sicutfuit opinatiſſimus ille Dorotheus in cubiculo regum: qui ꝓpter fidem dn̄i fideliſſimus in omnibꝰ habebat̉. Unde ⁊ cunctis p̄ferri honore meruit ⁊ amore. Cumquo ⁊ Gorgonius: ceteriqꝫ cum ipſis indn̄o fideles: vel qui intra palaciū in ſummis honoribꝰ erant: vel qui ad ꝓuinciasgubernandas p̄ferri ceteris fidei ꝯtēplatione merebant̉. Iam vero multitudinescoeūtium intra eccleſias populoꝝ: ⁊ p̄cipue in diebꝰ feſtis innūerabiles cateruaſꝑ loca ſingula ꝯfluentes quis digne poterit explicare? cū ne ipſa quidē antiqua receptacula ſufficerent: ſed quotidie or̄onūdomus dilatarent̉: ita vt amplitudo earūꝯcludere inſtar vrbiū videret̉. Sic ꝑ tp̄spl̓imū eccl̓iaꝝ ſtatus incrementis ꝓſperioribꝰ augebat̉: ⁊ gl̓ia eaꝝ terris excedens⁊ cūcta ſuꝑeminens feſtinare videbat̉ adcelū. Nulla em̄ occurrebat inuidia: nullꝰ

liuor nequiſſimi demonis obuiabat: qm̄quidē celeſtis dextere fulciebatur auxilioppl̓us etiā tū bene de deo ꝓ pietatis cultu⁊ iuſticie obſeruatione ꝓmeritus. Uerūvbi ex multa libertate: multaqꝫ indulgentia viciati ſunt mores: ⁊ diſciplina corrupta ē: dū alter alteri inuidemus: ⁊ alter alteri derogamus: dūqꝫ nos inuicē mordemus ⁊ incuſamus: ⁊ aduerſum noſmetipſos inteſtina p̄lia cōmouemus: dū verborū iaculis ꝓximoꝝ corda terimus: dū pͥncipes cū pͥncipibꝰ: ppl̓i cū ppl̓is ſeditiōes⁊ certamina ꝯcitamus: dum ſimulatio invultū: dolus in corde: fallacia ꝓfert̉ in ꝟbis ⁊ maloꝝ ꝑ ſingula cumulus intumeſcit. diuina ꝓuidētia iacturā diſcipline populo ſuo illatā: ex plurima pace ⁊ nimiaſui lenitate ꝑſpiciens: aggredit̉ pͥmo ſenſim refrenare lapſantes ⁊ integro adhuceccleſie ſtatu ꝯgregatiōibuſqꝫ manentibꝰindulget: interim eos qͥ erant in militia tātū gentiliū ꝑſecutione pulſari. Sed cumnullus ex hoc clementie eius intellectusppl̓is redderet̉: qͥn potius velut ignorantes deū abſqꝫ diuina ꝓuidētia res agi ducerent. ⁊ ꝑ hoc eo magis ꝑſiſterent in malis ſuis. atqꝫ ip̄i qͥ duces ppl̓i videbant̉ etpͥncipes: diuini mādati īmemores effectiaduerſū ſeinuicē ꝯtentōibꝰ: zelo: liuore: ſuꝑbia: inimicicijs: atqꝫ odijs inflāmarent̉:ita vt tyrānidē potius qͣꝫ ſacerdotiū tenere ſe crederēt: chriſtiane hūilitatꝭ ⁊ ſinceritatis obliti: ſacra myſteria ꝓfanis mētibꝰcelebrarēt. tūc demū ẜm vocē Hieremieꝓph̓e obſcurauit dn̄s in ira filie ſyon: ⁊ deiecit de celo gl̓iam iſrl̓. nec remēoratus eſtſcabellū pedū ſuoꝝ in die ire ſue. Et ſicutiteꝝ dicūt. Submerſit deꝰ oēm decoremiſrl̓: ⁊ oēs macerias eiꝰ deſtruxit. Et rurſūſic̄ dic̄ in pſalmis. deſtruxit teſtamētū ẜuiſui: polluit in t̓ra ſctīficatiōꝫ eiꝰ ꝑ eccl̓iaꝝſcꝫ ſubuerſionē. ⁊ deſtruxit oēs maceriaseiꝰ. poſuit munitōes eiꝰ ī timorē. diripuerūt ppl̓m eiꝰ oēs qͥ trāſierūt ꝑ viā: ꝓ qͥbꝰ cūctis obprobriū facti ſumꝰ vicinis nr̄is. exaltauit em̄ dexterā inimicoꝝ nr̄oꝝ: ⁊ auertit adiutoriū gladij ſui: ⁊ nō adiuuit nosin bello: ſꝫ ⁊ deſtruxit eū ab emūdatiōe etthronū eiꝰ eliſit in terrā. Paucos fec̄ diesnr̄os ⁊ ſuꝑ oīa effudit ſuꝑ nos cōfuſionē