LiberVII

lam ſine voce ꝓrſus iaceret: paululū veroquarta die reſpirantem vocaſſe ad ſe filiam ſuam ⁊ dixiſſe. Quouſqꝫ me detinetisQueſo vos: cito aliquis p̄ſbyterū roget:vt poſſim aliquādo dimitti. Et cum hecdixiſſet: rurſum ſine voce permāſit. Abijtcurſu puer ad p̄ſbyteruꝫ noctis tempore.infirmabat̉ p̄ſbyter: venire nō potuit: tamen quia p̄ceptum fuerat a me vt lapſisin exitu nemo reconciliationis ſolaciā denegaret: ⁊ maxime his quos prius id rogaſſe conſtaret: parum euchariſtie pueroqui ad ſe venerat dedit. quod infuſum iuſſit ſeni preberi. Regrediente adhuc puero: anteqͣꝫ ingrederetur domum: rurſumSerapion reſpiciens: rediſti inquit fili.Et licet preſbyter venire nō potuit: tu tamen imple quod tibi preceptū eſt vt poſſim diſcedere. Cūqꝫ eſſet completa ſolennitas: velut cathenis quibuſdam vinculiſqꝫ diruptis letiorem iam ſpiritum reddidit. Ex quo inquit cōſtat certiſſime huius boni auxilio nullum debere fraudari. Scribit etiam ipſi Nouato Dioniſius epiſtolam: cuius exemplum inſereredignum putaui.De his que ad Nouatum ſcribit Dioniſius.¶ Capl̓m. MXV.Ioniſius Nouato fratri ſalutem. Si inuitus vt ais in hocdveniſti: oſtende in eo ſi deſinasvolens. Oportuerat quidem etiam patiom̄ia ne ſcinderet̉ eccleſia dei. Et erat nōinferior gloria ſuſtinere martyrium ꝓ eone ſcindatur eccleſia: qͣꝫ eſt illa ne idolis īmoletur: īmo ẜm meam ſententiā maiushoc puto eſſe martyrium. Ibi nāqꝫ vnuſquiſqꝫ ꝓ ſua tantū anima: in hoc vero ꝓomni eccl̓ia martyriū ſuſtinet. Sed nuncſiue tu ſuadere: ſiue etiā cogere potes fratres redire ad cōcordiam maius tibi eritemendationis meritum qͣꝫ fuerit culpacōmiſſi: quia illud iam non imputabitur.hoc etiam laude dignum ducitur. Si vero illi in incredulitate ꝑmanſerint: ſaluāsſalua animā tuam. Uale. pacem deſiderans: quā tibi imprecor. Hec etiam eadēNouaciano ſcripſit. Dedit ⁊ ad egyptioſ

epiſtolam de lapſoꝝ penitentia in qua etregulas eis ſtatuit penitendi. Sed ⁊ multa alia ꝓbatiſſima ferunt̉ ſcripta DioniſijScribit de penitētia. ⁊ cohortoriū libellum de martyrio ad Origenem: ad laodicenſes ⁊ armenios de penitentia. ad Cornelium quoqꝫ vrbis rome epiſcopū plurima ſcribit. in quibus etiam hoc indicatinuitatum ſe a multis epiſcopis. id eſt abHeleno Tharſo Cilicie ⁊ Firmilianocappadocie ⁊ Theotiſto paleſtine: vt adſinodum antiochiā pergat ꝙ ibi Nouatidogmata quedam ſerere conarent̉. Et addit ꝙ fabiano antiocheno epiſcopo defūcto Demetrianꝰ in epiſcopatū ſucceſſeritSꝫ ⁊ de hieroſolymoꝝ epiſcopo his verbis ſcribit. Admirabilis auteꝫ vir inquitAlexander in carcere poſitus: beato finep̄ceſſit ad dn̄m. Eſt ⁊ alia ipſius Dyoniſij epiſtola ad romanos ſcripta de miniſterijs. Et alia item ad ipſos de pace ⁊ depenitentia: ⁊ ad quoſdam cōfeſſores quiadhuc in vrbe roma Nouatū ſequebant̉Et rurſum ad eoſdem poſteaqͣꝫ ad eccleſiam conuerſi ſunt duas epiſtolas ſcribitSed ⁊ ad multos alios varia ac diuerſaſcribēs: ſtudioſis quibuſqꝫ: inſtructionū⁊ doctrine cōpioſiſſimam materiam dereliquit.¶ Explicheliher ſextus.¶ Incipit liber ſeptimus hiſtorie eccleſaſtice: cum capituloꝝ annotatione.¶ De Decij ⁊ Galli male geſtis rebus.Capl̓m. I.Eptimumnobis eccleſiaſtice hiſto2Trie librū ſcriptoꝝ ſuoꝝcudat elogijs nobiliſſimus patruꝫ ⁊ clarus inep̄is Dioniſiꝰ. qui poſteaqͣꝫ Decius nō totis duobꝰ annis pͥncipatu romani apicis miniſtrato cum filijspariter interemptus ē: ⁊ Gallus ſuſcepit4 1

4 1