Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Anglorū
tior redijt. Sed ⁊ indumēta quibꝰ deo dicatū corpus Cudberechti vel viuū anteavel poſtea defunctū veſtierant: etiā ipſa agr̄a curādi nō vacarūt. ſicut in voluminevite ⁊ virtutū eius quiſqꝫ legerit inueniet.¶ Ut alter ad reliquias eius nuꝑ fueritab oculi languore curatus:Capl̓m. XXXII.Ec ſilētio pretereundū: qd̓ anteCtrienniū ꝑ reliquias eius factū:nuper mihi ꝑ ip̄m in quo factūeſt fratrē īnotuit. Eſt aut factū in monaſterio qd̓ iuxta Amnē deacore conſtructū abeo cognomē accepit: cui tunc vir religioſus Suidberecht abbatis iure prefuitErat in eo quidā adoleſcēs cui tumor deformis: palpebrā oculi fedauerat. qui cūꝑ dies creſcens oculo interitū minaret̉: curabant medici hunc appoſitis pigmentorum fomētis emollire: nec valebant. quidam abſcindendā eſſe dicebāt. alij hoc fieri metu maioris periculi vetabant. Cūqꝫtempore nō pauco frater p̄fatus tali incōmodo laboraret: neqꝫ in īmenſo oculo exiciū humana manus curare valeret: quinper dies augeſceret: Contigit ſubito diuine pietatis gratia: per ſanctiſſimū patrisCudberechti reliquias ſanari. Nā quādo fratres ſui corpus ipſius poſt multosſepulture annos incorruptū reppererunt:tulerūt partem de capillis: quā more reliquiarū rogātibus amicis: dare vel oſtendere in ſignū miraculi poſſent. Harū particulā reliquiarū eo tꝑe habebat penes ſequidā de preſbyteris eiuſdeꝫ monaſteriijnomine Thridred: qui tūc ip̄ius monaſterij abbas eſt. Qui cū die quadā ingreſſuseccleſiā aperuiſſet thecam reliquiarū: vtportionē earū roganti amico preſtaret: cōtigit ⁊ ip̄m adoleſcentē cui oculus languebat in eadē tunc eccleſia adeſſe. Cūqꝫ preſbyter portionē quantā voluit amico dediſſet. reſiduū dedit adoleſcēti vt ſuo in loco reponeret. At ille ſalubri inſtinctu admonitus: cū accepiſſet capillos ſctī capitꝭappoſuit palpebre languēti: ⁊ aliqͣꝫdiu tumorem illū infeſtū horū appoſitione comprimere ac mollire curabat. Quo facto reliquias vt iuſſerat ſua in theca recōdidit:credens ſuū oculū capillis viri dei quibꝰ
attactus erat ocius eſſe ſanandum. Neqꝫem̄ eū ſua fides fefellit. Erat em̄ vt referreeſt ſolitꝰ tunc hora circiter ſcd̓a diei. Sedcū alia quoqꝫ dies illa exigebat: cogitaret⁊ faceret inminēte hora ip̄ius diei ſexta: repente contingēs oculū ita ſanū cū palpebra inuenit: ac ſi nunqͣꝫ in eo deformitatisac tumoris apparuiſſet.¶ Explicit liber quartus Eccleſiaſticehiſtorie gentis Anglorum.Incipit liber quintus Eccleſiaſtice hiſtorie gentis Anglorum: cum recollectacapitulorum annotatione.¶ Ut Oidiluald ſucceſſor Tudberechtiin anatheorica vita laborans: in mari fratribus tempeſtatem orando ſedauerit:Capl̓m. I.Ucceſſit viro dn̄i Cudberechto ī exercēda vita ſolitaria: quāin inſula Farne ante epiſcoꝑatus ſui tꝑa gerebatvir venerabl̓ Oidilualdqui multꝭ annis in monaſterio qd̓ dicit̉ Mhripū acceptū p̄ſbyteratus officiū ꝯdignis gradu ip̄e ꝯſecrabat actibꝰ. Cuiꝰ vt meritū vel vita qualisfuerit clareſcat certius vnū eius narro miraculū qd̓ mihi vnꝰ ē fratribꝰ ꝓpter quos⁊ ī quibꝰ patratū eſt ip̄e narrauit videlicetGudfrid venerabilis xp̄i famulus ⁊ p̄ſbiter: qui etiā poſtea fratribꝰ eiuſdē eccleſieLindiſfarnēſis: in qua eſt abbatis iure p̄fuit. Uenit inquit cū duobꝰ fratribꝰ alijsad inſulā Farne: loqui deſiderās cū reuerēdiſſimo patre Oidualdo. Cūqꝫ allocutione eius refecti: bn̄dictōne petita domūrediremꝰ: ecce ſubito poſitis nobis in medio mari interrupta eſt ſerenitas qua vehebamur: ⁊ tanta irruit tāqꝫ fera tēpeſtatꝭhyems: vt neqꝫ velo: neqꝫ remigio quicqͣꝫproficere: neqꝫ aliud qͣꝫ mortem ſperarevaleremus. Cum diu multum cum vento: pelagoqꝫ fruſtra certātes: tandem poſtterga reſpiceremus ſi forte vel ipſam dequa egreſſi eramus inſulam aliquo cōnamine repetere poſſemus: inuenimus