LiberIII

moſinas in alimoniā inopū dare. Dū illedomū comitis pranſurus ac bn̄dictioneꝫdaturus intraret. Cūqꝫ hoc tarde ac difficulter impetraremꝰ intrauimus ad reficiēdum. Miſerat aūt ep̄s mulieri que infirma iacebat de aqua bn̄dicta quā in dedicationē eccleſie conſecrauerat per vnū dehijs qui mecū venerant fratribus: precipiens vt guſtandā illi daret: ⁊ vbicūqꝫ maximū ei dolorem ineſſe didiciſſet de ip̄a eaaqua lauaret. Qd̓ vt factū eſt ſurrexit ſtatim mulier ſana: ⁊ nō ſolum ſe infirmitatelonga carere: ſed et ꝑditas dudum viresrecepiſſe ſentiens obtulit poculū ep̄o. Acnobis ceptūqꝫ miniſteriū nobis omnibꝰpropinandi vſqꝫ ad prandiū completumnō omiſit. imitata ſocrū beati petri que cūfebriū fuiſſet ardoribus fatigata ad tactūmanꝰ dominice ſurrexit: et ſanitate ſimulac virtute recepta miniſtrabat.¶ Ut puerū comitis orando a morte reuocauerit.Capl̓m. V.Lio idem tēpore vocatꝰ ad dedicandā eccleſiā comitis vocabulo Addi: cum poſtulatū cōpleſſet miniſteriū rogatus eſt ab eodeꝫ comite intrare ad vnū de pueris eius qͥ acerrima egritudine premebatur: ita vt deficiente penitus oīm membroꝝ officio iamqꝫmoriturus eſſe videretur. Cui etiam loculus iam tunc erat preparatus in quo defunctus condi deberet. Addidit autē viretiam lacrimas precibus diligenter obſecrans vt intraret oraturus pro illo: quiamultū neceſſaria ſibi eſſet vita ip̄ius. Crederet vero quia ſi ei manū imponeret: atqꝫ eum benedicere voluiſſet: ſtatim meliꝰhaberet. Intrauit ergo illo ep̄s: ⁊ vidit eūmeſtis omnibus iam morti ꝓximū: poſitūqꝫ loculū iuxta eum in quo ſepeliēdusponi deberet. Dixitqꝫ orationē: ac benedixit eum: ⁊ egrediens dixit ſolito conſolantiū ſermone. Bene cōualeſcas ⁊ cito. Cūqꝫ ſederent poſt hec ad mēſam miſit puerad dn̄m ſuū rogans ſibi poculū vini mittere quia ſitiret. Gauiſus eſt ille multū ꝙbibere poſſet: miſit ei calicem vini benedictum ab epiſcopo: quē vt bibit ſurrexit cōtinuo. ⁊ veterno infirmitatis diſcuſſo induit ſe ipſe veſtimētis ſuis: ⁊ egreſſus inde

intrauit ⁊ ſalutauit ep̄m ⁊ cōuiuas: dicēsꝙ ip̄e quoqꝫ delectaretur manducare ⁊ bibere cū eis. Iuſſerunt eum ſedere ſecū adepulas multū gaudentes de ſoſpitate illireſidebat: veſcebatur: bibebat: letabatur:quaſi vnus ē conuiuis agebat. Et multispoſt hec annis viuens: in eadem quā acceperat ſalute ꝑmanſit. Hoc autem miraculum memoratus abbas non ſe preſentefactum: ſed ab hijs qui preſentes fueruntſibi perhibet eſſe relatum.Ut clericū ſuū cadendo contritū orando ac benedicendo a morte reuocauerit:¶ Capl̓m. VI.Eqꝫ hoc ſilentio pretereūdumnꝙ famulus xp̄i Herbed ī ſeip̄oab eo factū ſolet narrare miraculum. Qui tunc quidē in illius cōuerſatus: nunc in monaſterio qd̓ eſt iuxta hoſtiū Tini fluminis abbatis iure p̄eſt. Uitā inquit illiꝰ: quantū hoībꝰ eſtimare faseſt: qd̓ preſens optime cognoui: ꝑ omniaep̄o dignā eſſe ꝯperi. Sed ⁊ cuius meritiapd̓ internū iudicē habitus ſit: et in multꝭalijs ⁊ ī meip̄o maxīe exꝑtus ſuꝫ. Quippequē ab ip̄o (vt ita dicā) mortꝭ limite reuocans: ad viam vite ſua oratione ac benedictione reduxit. nam cū primeuo adoleſcētie tempore in clero illius degerem: legendi quidem canēdiqꝫ ſtudijs traditus: ſednon adhuc animū perfecte a iuuenilibuscohibens illecebris: Contigit die quadānos iter agentes cū illo deueniſſe in viaꝫplanā ⁊ amplam atqꝫ curſui equoꝝ apta.Ceperūtqꝫ iuuenes qui cū ip̄o erant maxime laici poſtulare ep̄m vt curſu maioreequos ſuos inuicem ꝓbare liceret. At illeprimo negauit ocioſum dicens eſſe qd̓ deſiderabant. Sed ad vltimum multorumvnanima intentione deuictus: facite aliquid ſi vultis. ita tamen vt Herebald abillo ſe certamine abſtineat. Porro ip̄e diligentius obſecrans vt et mihi certādi cūillis copia daretur (fidebam nanqꝫ equoquē mihi ip̄e optimū donauerat) nequaqͣꝫ impetrare potui. At cū ſepius hūc atqꝫilluc ſpectāte ep̄o ꝯcitatis in curſuꝫ equisreuerterētur ⁊ ipſe laſciuo ſuperatus animo: Non me potui cohibere: ſed (ꝓhibēte licet illo ludētibꝰ me miſcui: ⁊ ſimul cur