Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Anglorū

ſu equi contendere cepi. Qd̓ dum ageremaudiui illum poſt tergum mihi cum gemitu dicētem. O qͣꝫ magnū ve facis mihiſic equitādo. Et ego audiēs nihilominꝰceptis inſtiti vetitis. Nec mora: dum feruens equus quoddā itineris cōcauū valentiore impetu tranſiliret: lapſus decidi.Et mox velut emoriens ſenſum penitus:motūqꝫ oēm perdidi. Erat nanqꝫ in locoillo lapis terre equalis: obtectus ceſpitetenui: neqꝫ vllus alter in tota illa cāpi planitie lapis inueniri poterat. Caſuqꝫ euenit: vel potius diuina prouiſione ad puniendam inobediētie mee culpam: vt hūccapite ac manu quā capiti rues ſuppoſueram tangerem: atqꝫ fracto pollice capitisquoqꝫ iunctura ſolueretur. Et ego: vt dixiſimillimus mortuo fierem. Et quia moueri non poteram tetenderunt ibidem papilionem in quo iacerem. Erat autem hora diei circiter ſeptima a qua ad veſperaꝫvſqꝫ quietus ⁊ quaſi mortuus permanēstunc paululū reuiuiſco: ferorqꝫ domū a ſocijs: ac tacitus tota nocte ꝑduro. Uomebam autē ſanguinē: eo ꝙ ⁊ intranea eſſentruendo cōuulſa. At ep̄s grauiſſime de caſu ⁊ interitu meo dolebat: eo ꝙ me ſpeciali diligeret affectu. Nec voluit nocte illaiuxta morem cū clericis ſuis manere: verum ſolus in oratione perſiſtens noctemducebat peruigileꝫ pro mea (vt reor) ſoſpitate ſupernā pietatē ſupplicans. Et maneprimo ingreſſus ad me: ⁊ dicta ſuper meoratōne vocauit me nomine meo: ⁊ quaſide graui ſomno excitatū int̓rogauit: ſi noſſem quis eſſet qui loqueretur ad me. Atego aperiens oculos aio etiā. Tu es ep̄smeus amatus. Potes inquit viuere: Egoſum. Poſſum inqͣꝫ per orationes veſtrasſi voluerit dominus. Qui imponens capiti meo manū cum verbis bn̄dictionisredit ad orādum. Et poſt puſillum me reuiſens inuenit ſedentem ⁊ iam loqui valētem. Cepitqꝫ me interrogare: diuino vtmox patuit āmonitꝰ inſtinctu: an me eſſebaptiſatū abſqꝫ ſcrupulo noſſem Cui egoabſqꝫ vlla me hoc dubietate ſcire reſpondi ꝙ ſalutari fonte in remiſſionē peccatoꝝeſſem ablutus: ⁊ nomen preſbyteri a quome baptiſatū noueram dixi. At ille. ſi ab

hoc inquit ſacerdote baptiſatus es: nones recte baptiſatus. Noui nanqꝫ eum: etquia cum eſſet preſbyter ordinatus nullatenus ꝓpter ingenij tarditatem potuit cathecizandi vel baptiſandi miniſteriū diſcere. Propter ꝙ ⁊ ipſe illum ab huius p̄ſumptione miniſterij qd̓ regulariter implere nequibat omnino diſceſſare p̄cepi.Quibus dictis eadem hora me catheciſare ipſe curauit. Factūqꝫ eſt vt exufflāteqꝫillo in faciem meam cōfeſtim me meliushabere ſentirem. Uocauit autē medicum⁊ diſſolutam mihi emigranei iuncturamꝯponere atqꝫ alligare iuſſit Tantūqꝫ moxaccepta eius bn̄dictōne cōualui: vt in craſtinū aſcendens equū cum ip̄o iter in aliūlocum facerem. Nec multo poſt plene curatus vitali etiā vnda ꝑfuſus ſum. Manſit autē in epiſcopatū annis. xxxiij. ⁊ ſic celeſtia regna cōſcendens ſepultꝰ eſt in porticū ſancti petri in monaſterio ſuo qd̓ dicitur inſillia deiorū. anno ab incarnationedominica. d. cc. xxj. Nam cuꝫ pro maioriſenectute minꝰ epiſcopatui āminiſtrandoſufficeret: ordinato in epiſcopatū Eburacenſis eccleſie Uilfrido preſbytero ſuo ſecedit ad monaſteriū prefatū: ibiqꝫ vitamdeo digna conuerſatione compleuit.¶ Ut Ceadualla rex occidentaliū Saxonuū baptiſandus romaꝫ venerit. Sed⁊ ſucceſſor eius Hun in eadem beatorumapoſtolorum limina deuotus adijt:¶ Capl̓m. vij.Nno autem regni Aldfridi tertio Ceadualla rex occidentaliūſaxonū cum genti ſue duobꝰ annis ſternnuiſſime preeſſet: relicto imperioꝓpter dn̄m: regnūqꝫ ꝑpetuū venit romāHoc ſibi glorie ſingularis deſiderās adipiſci: vt ad limina beatoꝝ apoſtoloꝝ fonte baptiſmatis ablueretur: in quo ſolo didicerat generi humano patere vite celeſtꝭintroitū: Simul etiaꝫ ſperans quia moxbaptiſatus carne ſolutus ad eterna gaudia mundus tranſiret. Qd̓ vtrūqꝫ vt mente diſpoſuerat domino adiuuāte completum eſt. Etenim illo ꝑueniens pontificatum agente Sergio baptiſatꝰ eſt die ſancto ſabbati paſchalis. anno ab incarnatione dn̄i. d. c. lxxxix. ⁊ in albis adhuc poſitꝰ