LiberI

malis exortꝰ primo ſe audiſſe dicebat. Acdeinde paulatim eum ſibi appropinquare: donec ad tectum vſqꝫ oratorij ī qͦ eratep̄s ꝑueniret: que ingreſſa totuꝫ impluitatqꝫ in giro circūdedit. At ille dum ſolicitus in ea que audiebat animū intenderet: audiuit denuo tranſacto quaſi dimidio hore ſpacio aſcendere de tecto eiuſdēoratorij: idem leticie canticum: ⁊ ip̄a qͣ venerat via ad celos cum ineffabili dulcedine cōuerti. Qui cuꝫ aliquātulū ore quaſiattonitus maneret: ⁊ quid hec eſſent ſollerti animo ſcrutaret̉? aperuit ep̄us feneſtram oratorij ⁊ ſonitum manu faciēs: vtſepius cōſueuit: ſi quis foris eſſet ad ſe ītrare p̄cepit. Introiuit ille ꝯſtitutus. Cuidixit antiſtes. Uade cito ad eccleſiam etOſiuū fratrē huc venire facito: tu quoqꝫſimul adeſto. Qui cū veniſſent primo admonuit eos vt virtutē dilectiōis ⁊ pacisad inuicē: ⁊ ad oēs fideles ſeruarent. Inſtituta quoqꝫ diſcipline regularꝭ: que velab ip̄o didiciſſent ⁊ in ip̄o vidiſſent: vel īpatrū p̄cedentium factis: ſiue dictis inueniſſent: indefeſſa inſtantia ſequerent̉. Deinde ſubiunxit diē ſui obitus iam ꝓximeinſtare. Nāqꝫ hoſpes inqͥt ille amabilisqͥ fratres noſtros viſitare ſolebat: ad mequoqꝫ hodie venire: eque de ſecl̓o euocare dignatꝰ eſt. Propter qd̓ reuertētes adeccl̓iam dicite fratribus vt et meū exituꝫdomino (cuius hora incerta eſt) vigilijs:orationibꝰ: bonis operibꝰ p̄uenire meminerint. Cunqꝫ hec ⁊ huiuſmodi plura loqueret̉: atqꝫ illi ꝑcepta eius benedictioneiam multum triſtes exiſterent: redijt ipſeſolus qui carmē celeſte audierat: ⁊ ꝓſternens ſe in terrā ait. Obſecro pater licet īterrogare? Interroga inquit q̄ vis. At ille. Obſecro inqͥt dicas qd̓ erat canticumillud letantiū qd̓ audiui venientiū de celis ſuꝑ oratoriū hoc: ⁊ poſt tēpus redeuntium ad celos. Reſpōdit ille. Si vocescarminis audiſti: ⁊ celeſtes ſuꝑuenire cetus cognouiſti: p̄cipio tibi in nomine domini ne hoc cuiqͣꝫ ante meū obitū dicas.Reuera aūt angeloꝝ fuere ſpiritus qͥ mead celeſtia que ſemꝑ amabam ac deſiderabam premia vocare venerunt. Et poſtdies ſeptē ſe redituros: ac me ſecuꝫ addu

cturos eſſe ꝓmiſerunt. Qd̓ qͥdeꝫ ita vt dictum erat oꝑe cōpletum eſt. Nam confeſtim languore corꝑis tactus eſt. et hoc ꝑdies ingraueſcente ſeptimo vt ꝓmiſſū eifuerat die poſtqͣꝫ obitum ſuum dn̄ici corporis ⁊ ſanguinis ꝑceptione muniuit ſoluta ab ergaſtulo corporis anima ſanctaducentibꝰ (vt credi fas eſt) angelis comitibus eterna gaudia petiuit. Non aūt mirum ſi diem mortis vel potius diem domini letus aſpexit: quē ſemꝑ vſqꝫ dū viueret ſollicitus expectare curauit. Nāqꝫinter plura continentie: humilitatis: doctrine: oratiōis: voluntarie pauꝑtatis: etceterarū virtutū merita intātū erat timori domini ſubditus: intantū nouiſſimoꝝſuorū in omnibꝰ oꝑibus ſuis memor: vtſicut mihi qͥdaꝫ frater de his qͥ in ſcripturis erudiebāt ⁊ erat in monaſterio ac magiſterio illius educatus vocabulo Trūbrecht referre ſolebat: ſi forte legente eovel aliud qͥd agente repente flatus ventimaior aſſurgeret: continuo miſericordiaꝫdn̄i inuocaret: ⁊ eam generi humano ꝓpiciari rogaret. Si aūt violentior aura inſiſteret iam clauſo codice ꝓcideret ī faciē:atqꝫ obnixius orationi incūberet. At ſi ꝓcella fortior ꝑurgeret: vel eſſet coruſcatioac tonitrua terras et aera terrerent: tuncveniens ad eccl̓iaꝫ ſollicitius orationibꝰac pſalmis donec ſerenitas aeris rediretfixa mente vacaret. Cunqꝫ interrogaret̉ aſuis quare hͦ faceret: reſpōdebat. Non legiſtis? quia intonuit de celo dominꝰ: ⁊ altiſſimus dedit vocē ſuā: miſit ſagittas ſuas et diſſipauit eos: fulgura multiplicauit ⁊ ꝯturbauit eos. Mouet enī aera dominus: vētos excitat: iaculatur fulgura:de celo intonat vt terrigenas ad timēdūſe ſuſcitet: vt corda eoruꝫ ad memoriā futuri iudicij reuocet: vt ſuꝑbiam eorū diſſipet: et conturbet audaciam. reducto admentē tremendo illo tempore quādo ip̄ecelis ac terris ardentibus venturus ē innubibus cū poteſtate magna ac maieſtate ad iudicādos viuos ac mortuos. ꝓpterqd̓ inqͥt: oportet nos āmonitione eius celeſti debito cum timore ⁊ amore reſpōdere. Ut quotiēs aere cōmoto manū quaſiad feriendū minitans erexerit: nec adhuc

x 3