Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ
tamē ꝑcutit mox imploremus eius miſericordiam: ⁊ diſcuſſis penetralibꝰ cordisnoſtri: atqꝫ expurgatꝭ vitiorū ruderibusſolliciti ne vnqͣꝫ ꝑcuti mereamur agamꝰ.Cōuenit ergo reuelationi ⁊ relationi p̄fati fratris de obitu vnius antiſtitis etiamſermo reuerēdiſſimi patris: de quo ſupradiximꝰ: qui dudū cum eodē Ceadda adoleſcente ⁊ ip̄e adoleſcens in hybernia monachicā in orationibꝰ ⁊ cōtinentie meditatione diuinaꝝ ſcripturaꝝ vitam ſedulꝰagebat. Sꝫ ille poſtmodū patriā reuerſus peregrinus ꝓ domino vſqꝫ ad finemvite ꝑmanſit. Cum ergo veniret ad eū lōgo poſt tēpore gratia viſitatiōis de britānia vir ſanctiſſimꝰ ⁊ cōtinentiſſimꝰ vocabulo Hilgbald. qͥ erat abbas in ꝓuinciaLindiſſi. ⁊ vt ſāctos decebat d̓ vita patrūꝓprium ſermonē facerēt: atqꝫ hāc emulari gauderēt: interuenit mētio reuerēdiſſimi antiſtitꝭ Ceadda. Dixitqꝫ Ecgbrecht.Scio hominē in hac inſula adhuc ī carne manentē: qͥ cum vir ille de mūdo trāſiret vidit animā Ceddi fratris ip̄ius cumagmine angelorum deſcendere de celo: ⁊aſſūpta ſecum anima eius ad celeſtia regna redire. Qd̓ vtruꝫ de ſe: an de alio aliqͦdiceret nobis manet incertū. Obijt autēCeadda ſexto die nonaruꝫ marciaꝝ. ⁊ ſepultus eſt qͥdē pͥmo iuxta eccl̓iaꝫ ſanctemarie: ſꝫ poſtmoduꝫ ibidē ꝯſtructa eccleſia beatiſſimi pͥncipis apoſtoloꝝ Petri īeandem ſunt oſſa trāſlata. In quo vtroqꝫloco ad indiciū virtutis illius ſolent crebra ſanitatum miracula operari. Deniqꝫnuꝑ freneticus qͥdam dū ꝑ cuncta errando diſcurreret: deuenit ibi veſpere: neſciētibus ſiue non curantibꝰ loci cuſtodibus⁊ ibi tota nocte requieſcens mane ſanatoſenſu egreſſus mirantibꝰ ⁊ gaudentibꝰ cūctis ꝙ ibi ſanitatem dn̄o largiente conſequeretur oſtendit. Eſt autē locꝰ ibi ſepulchri tumba lignea in modū domūculi facta: cooꝑtus: habens foramen in parieteꝑ qd̓ ſolent hi qui cauſa deuotionis illoadueniunt manū ſuā īmittere: ac partempulueris inde abſumere. Quā cum ī aqͣsmiſerint: atqꝫ has infirmantibus iumentis: ſiue hominibus guſtandas dederint:mox infirmitatis ablata moleſtia cupite
ſoſpitatis gaudia redibunt. In cuius locum ordinauit Theodorꝰ Uinfridū virūbonum ⁊ modeſtū. qui ſicut p̄deceſſoreseius ꝓuincijs merciorū ⁊ mediterraneorum anglorū ⁊ lindiſfarorū epiſcopatusofficio p̄eſſet. In quibꝰ cunctis Uulfheri qui adhuc ſuꝑerat ſceptrum regꝭ tenebat. Erat autē Uinfrid de clero eius cuiip̄e ſucceſſerat antiſtitis: ⁊ diaconatꝰ officio ſub eo non pauco tꝑe fungebat̉.¶ Ut Colman epiſcopus relicta Britānia duo monaſteria ī Scotia: vnū Scotis: alterū Anglis quos ſecū adduxerat:fecerit.¶ Capl̓m. IIII.Nterea Colmanus qͥ de ſcōtiaerat epiſcopus relinquēs britāniam tulit ſecū om̄es quos inlindiffarorū inſula cōgregauerat ſcotos.ſed ⁊ de gente angloruꝫ viros. xxx. qͥ vtriqꝫ monachice cōuerſatiōis erant ſtudijsimbuti. ⁊ relictis ī eccleſia fratribꝰ aliquibus pͥmo venit ad inſulaꝫ Hū vnde eratad p̄dicandum verbū anglorū gēti deſtinatus. Deinde ſeceſſit ad inſulā quandāparuā que ad occidentalē plagam ad hꝫberniā ꝓcul ſecreto ſermone ſcotij Comhiſboumde id eſt inſula vitule albe nūcupatur. In hanc ergo ꝑueniens cōſtruxitmonaſteriū ⁊ monachos inibi qͦs d̓ vtraqꝫ natione collectos adduxerat collocauit. Qui cuꝫ inuicē cōcordare nō poſſenteo ꝙ ſcoti tempore eſtatis frigēs colligētes derelicto monaſterio ꝑ nota ſibi locadiſperſi vagarentur. At ꝟo hyeme ſuccedente redirent: et his que angli p̄parauerāt cōmuniter vti deſiderabant. QueſiuitColmanꝰ huic diſſenſioni remediū ⁊ circūiens omnia ꝓpe vel longe inuenit locūin hybernia inſula aptū monaſterio conſtruendo: qd̓ lingua ſcotoꝝ mageo nominatur. Emitqꝫ ꝑtem eius nō grandeꝫ adconſtruendū ibi monaſteriū a comite adcuiꝰ poſſeſſionē ꝑtinebat. ⁊ hac conditione addita vt ꝓ ip̄o etiā qui eis locū cōmodaret conſiſtentes ibi monachi dominop̄ces offerrēt. Et cōſtructo ſtatim monaſterio iuuante etiā comite ⁊ vicinis omnibus anglos ibidē collocauit. Relictis inp̄fata inſula ſcotis. qd̓ videlicet monaſterium vſqꝫ hodie ab anglis tenebat̉ inco-