Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ

ep̄atum dimittere debere. Sꝫ ip̄e ordinationē eiꝰ denuo catholica rōne ꝯſūmanitEo aūt tꝑe qͦ defuncto Deuſdedit doruuernēſis eccl̓ie ep̄s querebat̉ ordinabatmittebat̉qꝫ. Uilfrid qͦꝫ de britānia galliam ordinadus ē miſſus. ⁊ qm̄ ante Theodorū redijt ip̄e etiā in Cātua p̄ſbyteros⁊ diaconos vſqꝫ dum archiep̄s ad ſedeꝫſuam ꝑueniret ordinabat. At ip̄e veniēsmox in ciuitate Hrofi vbi defuncto Damiano ep̄atus iā diu ceſſauerat: ordinauit virū magis eccl̓iaſticis diſciplinis īſtitutū et vite ſimplicitate cōtentuꝫ qͣꝫ inſeculi rebꝰ ſtrennuū: cui nomē erat PuttaMaxime aūt modulandi in eccl̓ia moreromanoꝝ quē a diſcipulis pape Gregorij didicerat peritum.Ut Ceadda: de qͦ ſupra dictū ē: ꝓuincie mercioꝝ ſit ep̄s datus: ⁊ de vita ⁊ obitu: ⁊ ſepultura eius.Capl̓m. III.O tꝑe prouincie mercioruꝫ rexUulfheri p̄fuit: qͥ cum mortuoiarumanno ſibi: ſuiſqꝫ a Theodoro ep̄m dari peteret: non eis nouū voluit ordinare ep̄m: ſed poſtulauit a regeOſiuū vt illis ep̄s Ceadda daret̉: qͥ tuncin monaſterio ſuo Inleſtigahe etiā vitāagebat Uilfrido adminiſtrante ep̄atumEburacēſis eccl̓ie: necnō ⁊ oīm nordanhimbroꝝ: ſꝫ ⁊ Pictoruꝫ: qͦuſqꝫ rex Oſiunimperium ꝓtēdere poterat. Et qꝛ moriserat eidē reuerēdiſſimo antiſtiti opꝰ euangelij magis ambulando ꝑ loca qͣꝫ equitando ꝑficere. Multūqꝫ renitēteꝫ ſtudio⁊ amore pij laboris ip̄e euꝫ manu ſua leuauit in equū: qꝛ nimirū ſanctū eſſe virūcōperit: atqꝫ equo vehi qͦ eſſet neceſſe cōpulit. Suſceptū itaqꝫ ep̄atū gentis merciorū ⁊ lindiſfarorū Leadda iuxta exempla patrum antiquoꝝ in magna vite ꝑfectione adminiſtrare curauit. Cui etiā rexUulfheri donauit terram. l. familiaꝝ adꝯſtruenduꝫ monaſteriū in loco qͥ diciturAidbarne id eſt adnemꝰ in ꝓuincia lindiſſi. In qͦ vſqꝫ hodie inſtituta ab ip̄o regularis vite veſtigia ꝑmanent. Habuitaūt ſedē ep̄alē in loco qͥ vocat̉ Licitfelthin qͦ et defunctꝰ ac ſepultꝰ eſt ibi vſqꝫ hodie. ſequentiū qͦꝫ prouincie illius ep̄oꝝ ſe

des eſt. Fecerat ꝟo ſibi māſionē nō lōgeab eccl̓ia remotiorē: in qͣ ſecretiꝰ cuꝫ paucis id eſt ſeptē ſiue octo fratribꝰ quotiensa labore ⁊ miniſterio verbi vacabat orare ac legere ſolebat. Qui cum in illa ꝓuincia duobꝰ annis ac dimidio eccl̓iam glorioſiſſime rexit: affuit ſuꝑno diſpenſanteiudicio tempꝰ de quo loquit̉ eccleſiaſtesqꝛ tēpus mittēdi lapides ⁊ tēpus colligēdi. Suꝑueniat nanqꝫ clades diuinitusmiſſa q̄ ꝑ mortē carnis viuos eccl̓ie lapides de terrenis ſedibus ad edificiū celeſte tranſferret. Cunqꝫ plurimis de eccl̓iaeiuſdem reuerēdiſſimi antiſtitis de carneſubtractis veniret hora ipſius vt trāſiretex hͦ mūdo ad dn̄m. Cōtigit die qͣdam vtin p̄fata māſione forte ip̄e cū vno tm̄ fratre cui vocabulū erat Ouini cōmoraret̉:ceteris eius ſocijs ꝓ cauſa optima ad eccleſiam reuerſis. Erat aūt idē Ouini monachus magnꝰ meriti ⁊ pura intētiōe ſuperne retributionis mūdū derelinquēs:dignuſqꝫ ꝑ oīa cui dn̄s ſpecialiter ſua reuelaret archana: dignus cui fideꝫ narrātiaudiētis accōmodarent. Uenerat enī cūregina Edildride de ꝓuincia oriētaliumanglorū. Eratqꝫ primꝰ miniſtrorū ⁊ pͥnceps domus eiꝰ. Qui cū creſcēte fidei feruore ſeculo renūciare diſponeret: nō hocſegniter fecit: ſꝫ adeo ſe mūdi rebꝰ exuit vtrelictis oībus q̄ habebat ſimplici tātumhabitu indutus: ⁊ ſecurim ⁊ aſciam ī manu ferēs veniret ad monaſteriū eiuſdē reuerēdiſſimipr̄is qͥ vocat̉ Leſtingen̄. Nōenī ad ociū: vt qͥdaꝫ: ſed ad laborē ſe monaſterium intrare ſignabat: qd̓ ip̄m etiaꝫfacto mōſtrauit. Nam quo minꝰ ſufficiebat meditationi ſcripturarū: eo ampliusoꝑi manuum ſtudiū impēdebat. Deniqꝫcum ep̄o in p̄fata māſione ꝓ ſua reuerentia deuotionis īter fratres habitus cū illi intus lectioni vacabāt: ip̄e foris q̄ opeſſe videbat oꝑabat̉. Qui cū die qͣdaꝫ tale aliqͥd foris ageret digreſſis ad eccl̓iaꝫſocijs: vt dicere ceperā: ⁊ ep̄s ſolꝰ in oratorio loci lectiōi vel orationi oꝑaꝫ daret.Audiuit repēte: vt poſtea referebat: vocēſuauiſſimā cantantiū atqꝫ letantiū d̓ ceload terras vſqꝫ deſcendere. Quā videlicetvocem ab euro auſtro id eſt ab alto bru-