LibelIII

ab omnibus tanqͣꝫ dei famulus exciperet̉Et iam ſi in itinere ꝑgens inueniret̉ occurrebant ⁊ flexo ceruice vl̓ manu ſignare: vl̓ore illius ſe bn̄dici gaudebāt. Uerbis qͦꝫhoꝝ exhortatorijs diligenter auditū p̄bebant. Sed ⁊ diebꝰ dn̄icis ad eccl̓iam ſiuead monaſteria certatim nō reficiendi corporis: ſed audiendi ſermonis dei gr̄a confluebant. Et ſi quis ſacerdotū in vicū forte deueniret: mox cōgregati in vnū viciniverbum vite ab illo expetere cunctabantNam neqꝫ alia ipſis ſacerdotibꝰ aut clericis vicos adeundi qͣꝫ p̄dicandi: baptizandi: infirmos viſitandi. Et vt breuiter dicāanimas curandi cauſa fuit: qͥ intantū erātab om̄i auaricie peſte caſtigati vt ne territoria ac poſſeſſiones ad ꝯſtruenda monaſteria: niſi a poteſtatibꝰ ſeculi coacti acciperent. Que ꝯſuetudo ꝑ om̄ia aliquantopoſt hec tꝑe in eccleſijs Nordanhimbrorū ſeruata eſt. Sed de his ſatis dictū.Ut Ecgberecht vir ſanctus de natiōeAngloꝝ monachicam in hybernia vitaꝫduxerit.Capl̓m. XXVII.Odem anno dn̄ice incarnatōisdc. lxiiij. facta erat eclipſis ſolisdie tertio menſis Maij horacirciter decima diei. Quo etiā anno ſubita peſtilentie lues depopulatis prius auſtralibꝰ britānie plagis: Nordāhimbrorū qͦꝫ ꝓuinciā corripiens: atqꝫ acerba clade diutius longe lateqꝫ deſeuiens magnāhoīm multitudinē ſtrauit. Qua plaga p̄fatus dn̄i ſacerdos Tuda raptus eſt demūdo: ⁊ in monaſterio qd̓ vocat̉ Pegnalech honorifice ſepultus. Hec aūt plagaHyberniā quoqꝫ inſulā pari clade p̄mebat. Erant ibidē eo tēꝑe multi nobiliū ſil⁊ mediocrium de gente Angloꝝ. Qui tꝑeFinani ⁊ Colmani ep̄oꝝ relicta inſula patria vel diuine lectionis vel ꝯtinentiorisvite gr̄a illo ſeceſſerant. Et qͥdem mox ſemonaſtice ꝯuerſationi fideliter mancipauerūt. alij magis circūeundo ꝑ cellas magiſtroꝝ lectioni operam dare gaudebant.Quos om̄s ſcoti libentiſſime ſuſcipiētesvictum eis quotidianū ſine p̄cio: librosqͦꝫ ad legendū ⁊ magiſteriū gratuitū p̄bere curabāt. Erant inter hos duo iuuenesmagne indolis de nobilibꝰ angloꝝ Edil

hun ⁊ Ecgberecht: quoꝝ pͥor frater Edilhun: viri eque deo dilecti: qͥ ⁊ ipſe eo ſequentē hyberniā gr̄a legendi adijt. Et bene inſtructus pr̄iam redijt: atqꝫ ep̄us in ꝓuincia lindiſſe factus multo eccleſiā tēꝑenobiliſſime rexit Hij ergo cū eſſent in monaſterio qd̓ lingua ſcotoꝝ Rathmelſigiappellat̉: ⁊ om̄s ſocij ipſoꝝ vel mortalitate de ſeculo rapti: vel ꝑ alia eſſent loca diſperſi. Correpti ſunt ambo eiuſdē mortalitatis ⁊ grauiſſime afflicti. E qͥbꝰ Ecgberecht: ſicut mihi referebat qͥdaꝫ veraciſſimus ⁊ venerādꝰ Cantue p̄ſbyter: qͥ ſe hecab ipſo audiſſe perhibebat: cū ſe eſtimaret moriturū egreſſus eſt tꝑe matutino decubiculo: in quo infirmi quieſcebant reſidens ſolus in loco opportuno: cepit ſedulus cogitare de actibꝰ ſuis ⁊ compūctusmēoria peccatoꝝ ſuoꝝ faciem lachrymisabluebat. At quē intimo ex corde deū p̄cabatur: nec adhuc mori deberet priuſqͣꝫvel p̄teritas negligentias quas in puericia ſiue infantia cōmiſerat ꝑfectus ex tēꝑecaſtigaret: vel in bonis ſe oꝑbꝰ abundantius exerceret. Uouit etiam votū quia adeo peregrinus viuere vellet: vt nūqͣꝫ ininſulam in qua natus eſt. id eſt britāniamrediret: quia p̄ter ſolennē canōici temꝑispſalmodiam ſi nō valitudo corporis obſiſteret quotidie pſalteriū totū in memoriam diuine laudis decantaret: qꝛ in omniſeptimana diem cū nocte ieiunus trāſiret.Cūqꝫ finitis lachrymis p̄cibꝰ ⁊ votis domū rediret: inuenit ſodalem dormientem.⁊ ip̄e quoqꝫ lectulū ꝯſcendēs cepit in qͥetem membra laxare: ⁊ cū paululū quieſceret expergefactus ſodalis reſpexit eum: etait. O frater Ecgberechtio qͥd feciſti ſperabam quia pariter ad vitam eternam intraremus? Ueruntamen ſcito: quia quepoſtulaſti accipies. Didicerat em̄ ꝑ viſionem ⁊ quid ille petiſſet: ⁊ quia petita impetraſſet. Quid multa? ipſe Edilhun ꝓxima nocte defunctus eſt. At vero Ecgberecht decuſſa moleſtia egritudinis coualuit: ac multo poſt tꝑe viuens: aceptūqꝫ ſacerdotij gradū ꝯdignis ornans actibus poſt multa ꝟtutū bona vt ip̄e deſiderabat nuꝑ. id eſt āno dn̄ice incarnatiōis.dec̄. xxix. cū eſſet ipſe anno. xc. migͣuit ad