Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Anglorū

li q̄ ꝑ orbē eſt chriſti eccl̓ie hoꝝ eſt paucitas vna de angulo extreme inſule p̄ferenda? Et ſi ſanctus erat ac potens v̓tutibꝰ ille colūba veſter: īmo ⁊ noſter ſi chriſti eratNū p̄ferre potuit beatiſſimo apl̓oꝝ pͥncipi? Cui dn̄s ait. Tu es petrus: ⁊ ſuꝑ hācpetrā edificabo eccl̓iaꝫ meā: ⁊ porte inferi nō p̄ualebunt aduerſus eā: ⁊ tibi daboclaues regni celoꝝ. Hec ꝑorante Uilfrido dixit rex. Uere ne Colmane hec illi petro dicta ſunt a dn̄o? Qui ait. vere rex. Atille. Habetis inqͥt vos ꝓferre aliqͥd tanteptātis veſtro colūbe datū. At ille ait. NilRurſum rex. Si vtriqꝫ vr̄m inquit in hͦſine vlla ꝯtrouerſia ꝯſentiūt ꝙ hec pͥncipaliter Petro dicta: ⁊ ei claues regni celorū ſint date a dn̄o Reſpōderūt etiā vtriqꝫAt ille ita ꝯcluſit. Et ego vobis dico: qꝛhic eſt oſtiarius ille cui ego contradicerenolo. Sed inquantū noui vel valeo huius cupio in om̄ībꝰ obedire ſtatutꝭ: ne forte me adueniente ad fores regni celoꝝ nōſit qͥ reſerat auerſo illo qͥ claues tenere ꝓbat̉. Hec dicente rege fauerūt aſſidentesquiqꝫ ſiue aſtātes maiores vna cū mediocribꝰ: ⁊ abdicata minus ꝑfecta inſtitutiōead ea que meliora cognouerant ſeſe tranſferre feſtinant.Ut Colman victus domū redierit: etTuda ꝓ illo ep̄atū ſit functus: qualiſqꝫ illis doctoribus eccleſie fuerit habitus.¶ Capl̓m. XXVI.Inltoqꝫ ꝯflictū ac ſoluta ꝯcione Agiberechtus domū redijtColmā videns ſpretam ſuā doctrinā: ſectāqꝫ eſſe deſpectā aſſumptis hisqͥ ſe ſequi voluerūt. id eſt qͥ paſcha catholicū ⁊ tonſuram corone. (Nā ⁊ de hoc q̄ſtio nō minima erat) reciꝑe nolebant ſcotiam regreſſus eſt: tractaturus cū ſuis qͥdde his facere deberet. Cedd relictis ſcotorū veſtigijs ad ſuam ſedem redijt: vtputaagnita obſeruatiōe catholici paſche. Facta aūt hec queſtio anno dn̄ice incarnationis: dc. lxiiij. qͥ fuit annus Oſiuū regis.xxij. Ep̄atus aūt ſcotoꝝ quē geſſerūt in ꝓuincia angloꝝ annus. xxx. ſiquidē Aidāxvij. annis. Finan. x. Colman tribꝰ ep̄atꝰtenuere. Reuerſo aūt patriā Colmano ſuſcepit ꝓ illo ep̄atum nordanhimbroꝝ fa-

mulus chriſti Tuda qͥ erat apud ſcotosauſtrinos eruditus: atqꝫ ordinatus ep̄ushabens iuxta morem ꝓuincie illius coronam tonſure eccleſiaſtice: ⁊ catholicā tꝑispaſchalis regulam obſeruās. Uir qͥdambonus ac religioſus: ſed permodico tēꝑeeccleſiam regens venerat de ſcōtia tenente adhuc pontificatum Colmano: ⁊ diligenter ea que ad fidem ac veritatē ꝑtinēt⁊ verbo cunctos docebat ⁊ opere Porrofratribꝰ qͥ in Lindiſfarnenſi eccleſia ſcotisabeuntibꝰ remanere maluerūt p̄poſitus ēabbatis iure vir reuerendiſſimus ac manſuetiſſimus Eata qͥ erat abbas monaſterio qd̓ vocat̉ malros: qd̓ aiunt Colmanūhabiturū petiſſe ⁊ īpetraſſe a rege Oſiuuꝫeo ꝙ eſſet idem Eata vnus de. xij. puerisAidani: quos pͥmo ep̄atus ſui tꝑe de natione angloꝝ erudiendos in chriſto accepit. Multū nāqꝫ eundem ep̄m Colmanūrex ꝓ inſita illi prudētia diligebat. Ipſe ēEata qͥ nō multo poſt eidem eccleſie Lindiſfarnenſis ep̄us factus eſt. Abiens aūtdomū Colman aſſumpſit ſecum partemoſſium reuerendiſſimi pr̄is Aidani. Partem vero in eccleſia cui p̄erat reliquit ⁊ inſacrario eius condi p̄cepit. Quante auteꝫꝑſymonie: cuius ꝯtinentie fuerit ip̄e cump̄deceſſoribus ſuis teſtabat̉ etiam locusille quē regebant: vbi abeuntibꝰ eis excepta eccl̓ia pauciſſime domus reꝑte ſunt.Hoc eſt: ille ſolūmodo ſine quibꝰ ꝯuerſatio ciuilis eſſe nullatenus poterat. nil pecuniaꝝ abſqꝫ pecoribꝰ habebant. Si qͥdem̄ pecunie a diuitibus accipiebant moxpauꝑibꝰ dabant. Nā neqꝫ ad ſuſceptionēpotentiū ſeculi: vel pecunias colligi: veldomos p̄uidere neceſſe fuit. Qui nūqͣꝫ adeccl̓iam niſi or̄onis tm̄ ⁊ audiendi verbūdei cauſa veniebant. Rex ip̄e cū opportunitas exegiſſet cū. v. tn̄ ac tm̄. vj. miniſtrisveniebat: ⁊ expleta in eccl̓ia or̄one diſcedebant. Ꝙ ſi forte eos ibi refici ꝯtingeret: ſimplici tantū ⁊ quotidiano fratrū cibo cōtenti nil vltra querebant. Tota em̄fuit ſolicitudo doctoribꝰ illis d̓o ſeruiēdinō ſecl̓o: tota cura cordis excolēdi: nō vētris. Un̄ ⁊ in magna erat veneratiōe tꝑeillo religiōis hītus: ita vt vbicūqꝫ clerioaliqͥs aut monachus adueniret gaudent̉