Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Anglorū

qͥ peniterent eſſet agendū ſalubri ſermone edocuit. Qui poſtmodū in corꝑe reſtitutus om̄i vite ſue tēꝑe ſignū incendij qd̓in anima ꝑtulit viſibile cunctis in humero maxillaqꝫ portauit. Mirūqꝫ in modūꝙ anima in occulto paſſa ſit caro palā p̄monſtrabat. Curabat aūt ſemꝑ ſicut ⁊ antea ꝯſueuerat om̄ibꝰ opus virtutū ⁊ exēplis oſtēdere ⁊ p̄dicare ſermonibꝰ. Ordinem aūt viſionū ſuarū illis ſolūmodo qͥꝓpter deſideriū cōpunctionis interrogabant exponere volebat. Suꝑeſt adhuc qͥdam frater ſenior monaſterij noſtri qͥ narrare ſolet dixiſſe ſibi quēdam multū veracem ac religioſum hoīem ꝙ ip̄m Furſeuꝫviderit in ꝓuincia orientaliū angloꝝ: illaſqꝫ viſiones ex ipſius ore audierit. Adijciens: qꝛ tp̄us hyemis fuerit acerrimū ⁊ glacie ꝯſtrictum: cū ſedens in tenui veſte viriſte interdicendū ꝓpter magnitudinē memorati timoris vl̓ ſuauitatis quaſi in medie eſtatis caumate ſudauerit. Cum ergovt ad ſuꝑiorē redeamus multis annis inſcotia verbum dei omnibꝰ annūcians tumultus irruentiū turbaꝝ nō facile ferret:relictis om̄ibꝰ que habere videbat̉ ab ipſa qͦꝫ inſula ad patriā diſceſſit. Et pauciscū fratribꝰ ꝑ britones in ꝓuinciā angloꝝdeuenit: ibiqꝫ p̄dicans verbū: vt diximusmonaſteriū nobile ꝯſtruxit. Quibꝰ rite geſtis cupiens ſe ab om̄ibꝰ ſeculi huiꝰ ⁊ ipſius qͦꝫ monaſterij negocij alienare reliquit monaſteriū ⁊ animaꝝ curā fratri ſuoFallano ⁊ p̄ſbyteris Golbano ⁊ Dicullo: ⁊ ipſe ab om̄ibꝰ mūdi rebꝰ liber in anachoretica ꝯuerſatiōe vitam finire diſpoſuit. Habuit alteꝝ fratrem vocabulo Ultanū: qͥ de monaſterij ꝓbatione diuturnaad heremiticā vitā ꝑuenerat. Hunc ergoſolus petens annū totū cū eo in ꝯtinētia⁊ or̄onibꝰ in quotidianis manuū vixit laboribꝰ. Dein turbatā incurſione gentiliūꝓuinciā videns: ⁊ monaſterij qͦꝫ periculūīminere p̄uidens dimiſſis ordinate om̄ibus nauigauit galliā: ibiqꝫ a rege francorHlodoū vel patricio Hercōualdo honorifice ſuſceptus monaſterium conſtruxitin loco latimaco noīato Ac nō ml̓to poſtinfirmitate correptus diē clauſit vltimū.Cuius corpus idē Hercōualdus patrici

us accipiens ſeruauit in porticū qͦdam eccleſie qͥ in villa ſua cui nomen erat perroma faciebat: donec ipſa eccleſia dedicaret̉Qd̓ cū poſt dies .xxvij. eſſet factū ⁊ corpip̄m de porticū ablatū ꝓpe altare eſſꝫ recōdendū: inuentū eſt ita illeſum ac ſi eademhora de hac luce fuiſſet egreſſus. Sed etpoſt annos. iiij. ꝯſtructa domuncula cultiori receptui corporis eiuſdē ad orienteꝫaltaris adhuc ſine macula corruptionisinuentū ibidē digno cū honore tranſlatūeſt. Ubi merita illius multis ſepe cōſtatdeo oꝑante claruiſſe virtutibꝰ. Hec ⁊ decorporis eius in corruptione breuiter attigimus: vt qͣnta eſſet viri ſublimitas legentibꝰ notius exiſteret. Que cuncta in libello eiꝰ ſufficientius: ſed ⁊ de alijs cōmilitonibꝰ ipſius quiſqꝫ legerit inueniet.¶ Ut defuncto Honorio pontificatū ſitfunctus Deuſdedit. ⁊ qͥ e tꝑe illo orientaliū angloꝝ: qͥ Hrofenſis eccl̓ie fuerint antiſtites.¶ Capl̓m. XX.Nterea defūcto Felice orientailiū angloꝝ ep̄o: poſt decem ⁊ qͣItuor annos accepit ep̄atuꝫ Honorius loco eius ordinauit Thomā diaconū eius de ꝓuincia Giruioꝝ: ⁊ hͦ poſtv. annos ſui ep̄atus d̓ hac vita ſubtractꝰBerethgiſſū cognoīe bonifaciū de ꝓuincia cantuarioꝝ loco eius ſubſtituit. Et ipſe qͦꝫ Honorius poſtqͣꝫ etatem ſui curſusimpleuit migrauit ex hac luce anno ab incarnatione dn̄i. dc. liij. pͥd̓. kal̓. octobris⁊ ceſſante ep̄atu ꝑ annū ⁊ vj. menſes electus eſt archiep̄s cathedre doruernenſisſextus Deuſdedit de gente occidentaliuꝫſaxonū. Quē ordinaturꝰ venit illuc Thamar antiſtes eccleſie hrofenſis. Ordinateſt aūt die. vij. kal̓. april̓ ⁊ rexit eccleſiamannos. ix. menſes. iiij. duos dies. ⁊ ip̄e defunctus Thamar ꝯſecrauit ꝓ eo Damianū: qͥ de gn̄e auſtraliū ſaxonū erat oriūdꝰ.¶ Ut ꝓuincia mediterraneoꝝ Angloꝝſub rege Peada chriſtiana ſit facta.¶ Capl̓m. XXI.Is tꝑibꝰ mildiengli. id eſt mediterranei angli ſub pͥncipe Peada filio Pendan regis fidem⁊ ſacramenta veritatis ꝑceperit. Qui cuꝫeſſet iuuenis optimus ac regis noīe ac ꝑ