iber5III
ab ipſo tꝑe puericie ſue curā nō modicaꝫlectionibꝰ ſacris ſil̓ ⁊ monaſtericis exhibebat diſciplinis. ⁊ qd̓ maxīe ſanctos decet cuncta q̄ agenda didicerat ſolicitꝰ agere curabat. Quid multaꝫ ꝓcedente tēꝑe ⁊ip̄e ſibi monaſteriū in qͦ liberius celeſtibꝰſtudijs vacaret cōſtruxit. Ubi correptusinfirmitate: ſicut libellus de vita eius cōſcriptus ſufficient̓ edocet: raptus eſt ē corpore. Et a veſpera vſqꝫ ad gallicantū corpore exutus angelicoꝝ agminū ⁊ aſpectꝰitueri ⁊ laudes beatas meruit audire. Referre aūt erat ſolitus quod aꝑte eos interalia reſonare audiret. ibūt ſancti de virtute in virtutē. Et iterū videbit̉ deus deoꝝin ſyon. Qui reductus in corpore ⁊ die tertia rurſum eductus: vidit nō ſolū maiorabeatoꝝ gaudia: ſed ⁊ maxima malignoꝝſpirituū certamina: qͥ crebris accuſatiōibꝰimprobi iter illi celeſtis interducere ꝯtendebant. Nec tn̄ ꝓtegentibꝰ eū angelis qͥcqͣꝫ ꝓficiebant. De qͥbꝰ omnibꝰ ſi qͥ pleniusſcire vult. id eſt qͣnta fraudis ſolertia demones ⁊ actus eius ⁊ verba ſuꝑflua ⁊ ipſas etiā cogitatōes qͣſi in libro deſcriptasreplicauerint: que ab angelis ſanctiſqꝫ acviris iuſtis ſibi inter angelos apparentibꝰleta vel triſtia cognouerit: legat ip̄m de qͦdixi libellū vite eiꝰ ⁊ multū ex illo vt reorꝓfectus ſpiritales accipiat. In quibꝰ tn̄vnum eſt quo ⁊ nos in hac hiſtoria ponere multis cōmodum duximus. Cū ergoin altum eſſet elatus iuſſus eſt ab angeliſqui eū ducebant reſpicere in mundū. Atille oculos in inferiora deflectens vidit qͥſi vallem tenebroſam ſubtus ſe in imo poſitam. Uidit ⁊ qͣtuor ignes in aere nō ml̓to ab inuicem ſpacio diſtantes. Et interrogans angelos qͥ eſſent hij ignes: audiuit hos eſſe ignes qͥ mundū ſuccendēteseſſent ꝯſumpturi. Unum mendacij: cumhͦ ꝙ in baptiſmo abrenūciare nos ſathane ⁊ omnibꝰ operibꝰ eius ꝓmiſimus: minime implemus. Alterū cupiditatis: cuꝫmūdi diuicias amori celeſtiū p̄ponimusTertiū diſſenſionis: cū animas ꝓximoꝝetiam in ſuꝑuacuis rebꝰ offendere nō formidamus. Quartus impietatis: cū infirmiores ſpoliare ⁊ eis fraudem facere pronihilo duximus. Creſcētes ꝟo paulatim
ignes vſqꝫ ad inuicem ſeſe extenderūt: atꝫin īmenſum adunate ſunt flāme. Cūqꝫ appropinquaſſent ꝑtimeſcens ille dicit angelo. Dn̄e ignis mihi appropinquat. Atille. Qd̓ nō incendiſti inqͥt: nō ardebit te.Nā ſi terribil̓ iſte ac grādis eſſe rogus videtur: tamen iuxta merita operū ſingl̓osexamīat: quia vniuſcuiuſqꝫ cupiditas inhoc igne ardebit. Sicut em̄ quis ardetin corꝑe ꝑ illicitam voluptatē: ita ſolutuscorꝑe ardebit ꝑ debitam penā. Tunc vidit vnum de tribꝰ angelis qui ſibi in totavtraqꝫ viſione ductores affuerūt p̄cedentē ignes: flāmas diuidere: ⁊ duos ab vtroqꝫ latere circūuolantes ab ignium ſe periculo defendere: Uidit aūt ⁊ demones ꝑignem volantes incendia belloꝝ ꝯtra iuſtos ſtruere. ſequunt̉ aduerſus ip̄m accuſationes malignoꝝ ſpirituū: bonoꝝ cōpioſior celeſtium agminū viſio. Sed ⁊ viroꝝ de ſua natione ſanctoꝝ quos olim ſacerdotij gradu nō ignobiliter potitos fama iam vulgante cōpererat: a quibꝰ nonpauca que vel ipſi vel omnibꝰ qͥ audirevellēt multū ſalubria eſſent audiūt. Quicum verba finiſſent ⁊ cum angelicis ſpiritibꝰ ipſi quoqꝫ ad celos redirent: remanſerūt cū beato Furſeo tres angeli: de qͥbꝰdiximus: qͥ eū ad corpus referrent. Cūqꝫp̄fato igni maximo appropinquaret: diuiſit qͥdem angelus ſicut pͥus ignem flāme.ſed vir dei vbi ad patefactam inter flammas ianuā ꝑuenit: arripientes īmūdi ſpiritus vnū de eis quos in ignibꝰ torrebātiactauerūt in eū. ⁊ ꝯtingentes humerum:maxillāqꝫ eius incenderunt. Cognouitqꝫhoīem: ⁊ que veſtimenta eius morientisacceperit ad memoriā reduxit. quē angelus ſanctus ſtatim apprehendens in ignēreiecit. Dicebatqꝫ hoſtis malignus: nolite repellere quē ante ſuſcepiſtis. Nam ſicut bona eius peccatoris ſuſcepiſtis: ita ⁊de penis eius ꝑticipes eſſe debetis. Contradicēs angelus. Non inquit ꝓpter auariciam: ſed ꝓpter ſaluandā eius aīam ſuſcepit. Ceſſauitqꝫ ignis. Et ꝯuerſus ad euꝫangelus. Qd̓ incendiſti inqͥt: hoc arſit inte. Si em̄ viri in peccatis ſuis mortui: pecuniā nō accepiſſes: nec pena eiꝰ in te arderet. ⁊ plura locutus qͥd erga ſalutē eoꝝ
v