Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ
di cognouerat p̄termittere: ſꝫ cuncta proſuis viribꝰ oꝑibuſqꝫ explere curabat. Hecin p̄fato antiſtite multū cōplector ⁊ amoqꝛ nimirū hec deo placuiſſe nō ambigo.Ꝙ aūt paſcha nō ſuo tꝑe obſeruabat: vl̓canonicū eius tēpus ignorās: vel ſue getis auctoritate ne agnitū ſequeretur deuictus nō approbo: nec laudo. In quo tn̄hoc approbo: qꝛ in celebratiōe ſui paſchenon aliud corde tenebat: venerabatur: etp̄dicabat: qͣꝫ qd̓ nos: id ē redēptiōeꝫ generis hūani ꝑ paſſionē: reſurrectionē: aſcenſionem in celos mediatoris dei et hoīmieſu chriſti. Unde ⁊ hāc nō vt qͥdaꝫ falſoopinantur. xiiij. luna in qualibet feria cūiudeis: ſꝫ die dominica ſemꝑ agebat a luna. xiiij. vſqꝫ ad viceſimā ꝓpter fideꝫ videlicet dn̄ice reſurrectiōis quā vna ſabbatifactam ꝓpter ſpem nr̄e reſurrectiōis quaꝫeandem vnā ſabbati que nunc dominicadies dicit̉ veraciter futuram ſancta eccleſia credebat.De vita vel morte religioſi regꝭ Sigberechti.¶ Capl̓m. XVIII.Is tēporibꝰ regni orientaliumangloꝝ poſt Eurpuualdū ReAdualdi ſucceſſorē Sigberechtfrater eiꝰ p̄fuit homo bonꝰ ac religioſus:qͥ dudū in gallia dū inimicicias Redualdi fugiēs exularet lauacrū baptiſmi ꝑcepit: ⁊ patriā reuerſus vbi regno potitꝰ ē:mox ea q̄ in gallijs bene diſpoſita viditimitare cupiens inſtituit ſcholā: in qͣ pueri litteris erudirent̉: iuuante ſe ep̄o Felice quē de Cantua acceꝑat: eiſqꝫ pedagogos ac magiſtros iuxta morē cantuariorū p̄bente. Tantūqꝫ rex ille celeſtis regniamator factus ē vt ad vltimū relictꝭ regni negocijs ⁊ cognato ſuo Eegrice cōmēdatꝭ: qͥ ⁊ antea ꝑtem eiuſdē regni tenebat:intraret monaſteriuꝫ qd̓ ſibi fecerat: atqꝫaccepta ſibi tōſura ꝓ eterno magꝭ regnomilitare curaret. Qd̓ dū multo tꝑe faceret contigit gentem mercioruꝫ duce regePēda aduerſus orientales anglos ī bellū ꝓcedere. Qui dum ſe inferiores in bello hoſtibꝰ cōſpicerēt: rogauerūt Sigberechtū ad ꝯfirmāduꝫ milites ſecū venirein p̄lium. Illo nolente ac ꝯtradicente: inuitum de monaſterio eruentes duxerunt
in certamē: ſperātes minꝰ animos militūtrepidare: minꝰ p̄ſente duce quōdā ſtrennuiſſimo ⁊ eximio poſſe de fuga meditari. Sꝫ ipſe ꝓfeſſionis ſue nō īmemor dūopimo eſſet vallatus exercitu: nō niſi virgam tn̄ habere ī manu voluit. Occiſuſqꝫeſt vna cū rege Ecgrice: ⁊ cunctus eoruꝫinſiſtentibꝰ paganis ceſus ſiue diſperſusexercitꝰ. Succeſſor autē regni illoꝝ factꝰeſt Anna filius Eni de regio genere viroptimꝰ atqꝫ optime genitor ſobolis. deqͥbꝰ in ſequentibꝰ ſuo tꝑe dicendū ē. Qui⁊ ip̄e poſtea ab eodē pagano merciorumduce: a qͦ ⁊ p̄deceſſores eiꝰ occiſus eſt.¶ Ut Furſeꝰ apud oriētales anglos monaſteriū fecerit: ⁊ de viſionibꝰ vel ſāctitate eius: cui etiam caro poſt mortē incorrupta teſtimoniū ꝑhibuerit.¶ Capl̓m. XI℟.Erum dū adhuc Sigberechtregni inſulas teneret ſuꝑuenitde hybernia vir ſanctus nomīeFurſeus: v̓bo ⁊ actibꝰ clarꝰ: ſꝫ egregiꝰ inſignis v̓tutibꝰ: cupiēs ꝓ dn̄o vbicūqꝫ ſibiopportunū inueniret peregrinā ducere vitā. Qui cū ad ꝓuinciā oriētaliū ꝑueniſſetangloꝝ: ſuſceptꝰ eſt honorifice a rege p̄fato. ⁊ ſolitū ſibi opꝰ euāgelizādi exequensml̓tos ⁊ exemplo ꝟtutis ⁊ incitamēto ſermonis: vel incredulos ad chriſtū ꝯuertitvel etiā credētes ampliꝰ in fide atqꝫ amore chriſti ꝯfirmauit. Ubi qͣdā infirmitate corꝑis arreptꝰ angelica viſione ꝑfruit̉:in qͣ admonitꝰ eſt cepto ꝟbi miniſterio ſedulus inſiſtere: vigilijſqꝫ ꝯſuetis ⁊ orationibꝰ indefeſſus incūbere: eo ꝙ certꝰ ſibiexitꝰ: ſꝫ incerta eiuſdē exitꝰ hora futura. dicēte dn̄o. Uigilate itaqꝫ qꝛ neſcitꝭ diē neqꝫ horam. Qua viſione ꝯfirmatꝰ curauitlocū monaſterij quē a p̄fato rege Sigberechto acceꝑat velociſſime ꝯſtruere: ac regularibꝰ inſtituere diſciplinis. Erat autēmonaſteriū ſiluarum: ⁊ maris vicinitateamenū. ꝯſtructū in caſtro quodā qd̓ lingua anglorum cnobherſburgid eſt vrbscnobheri vocatur. Qd̓ deinde rex prouincie Anna: ac nobiles quiqꝫ anguſtioribꝰedificijs ac donarijs adornauerūt. Eratautem vir iſte de nobiliſſimo genere ſcotorū. Sed lōge animo nobilior qͣꝫ carne.