LiberIII
magna altitudine circūdedit a ꝑte qͣ terre ē ꝯtigua. Et dū ventuꝫ opportunū cerneret illato igne cōburere vrbē niſus eſt.Quo tꝑe reuerēdiſſimꝰ antiſtes Aidan īinſuſa farne: q̄ duobꝰ ferme milibꝰ paſſuum ab vrbe procul habet̉ morabat̉. Illoenī ſepiꝰ ſecrete orationis ⁊ ſilentij cauſaſecedere conſueuerat. Deniqꝫ vſqꝫ hodielocū ſedis illiꝰ ſolitarie in eadē inſula ſolent oſtēdere. Qui cū vētis furentibꝰ globum ignis ac fumuꝫ ſupra muros vrbisexalare ꝯſpiceret: fertur eleuatꝭ ad celuꝫoculis manibuſqꝫ cū lachrymis dixiſſe.Uide dn̄e quāta mala facit Pēda. Quodicto ſtatim mutati ab vrbe vēti in eos qͥaccenderāt flāmaꝝ incendia retorſerunt:ita vt aliqui leſi: omēs territi pugnare vltra vrbē ceſſarent quā diuinitꝰ iuuari cognouerant.Ut deſtina eccl̓ie cui idem accūbensobierat ardentibꝰ ceteris domus flāmisabſumi neqͥuerit ⁊ de interna vita illius.Capl̓m. XVII.Unc cuꝫ dies mortis egredietcorꝑe cogeretur cōpletis ānisep̄atus ſui. xvij. erat in villa regia nō lōge ab vrbe de qͣ p̄fati ſumꝰ. Inhac enī habēs eccl̓iam ⁊ cubiculū ſepiusibidē diuerti ac manere: atqꝫ inde ad predicandū circūquaqꝫ cōſueuerat exire. qd̓ip̄m ⁊ in alijs villis regijs facere ſolebatvtpote nihil ꝓprie poſſeſſionis: exceptaeccl̓ia ſua et adiacentibꝰ agellis habens.Tetenderūt ergo ei egrotāti tentoriū adoccidentalē eccl̓ie ꝑtem: ita vt ip̄m tentorium parieti hereret eccl̓ie. Unde factū ēvt adcliuis deſtine q̄ extrinſecus eccleſieꝓ munimine erat appoſita ſpiritū vite exalaret vltimū. Obijt aūt. xvij. ep̄atus ſuianno prid̓. kl̓is ſeptemb̓. Cuiꝰ corpꝰ moxinde tranſlatū ad inſulā Lindiſfarnenſiūatqꝫ ī cimiterio fratrū ſepultū ē. At interiecto tꝑe aliquāto cū fabricata eēt ibi baſilica maior: atqꝫ in honorem beatiſſimiapl̓oꝝ pͥncipis dedicata: illo oſſa eiꝰ trāſlata: atqꝫ ad dexterā eiꝰ altaris iuxta venerationem tāto pōtifici digne cōdita ſunt.Succeſſor ꝟo ei in ep̄atuꝫ Sinan ⁊ illoip̄e ab Hu ſcotorū inſula ac monaſteriodeſtinatꝰ ac tꝑe nō pauco in ep̄atū ꝑman
ſit. Cōtigit aūt poſt aliqͦt annos vt Penda mercioꝝ rex cū hoſtili exercitu hec inloca ꝑueniēs: cū cūcta que poterat ferro:flāmaqꝫ ꝑderet: vicuſqꝫ ille in qͦ antiſtesobijt vna cū eccl̓ia memorata flāmis aſſumeret̉. Sꝫ nimirū īmodū ſola illa deſtina cui incumbēs obijt ab ignibꝰ circūcuncta vorātibꝰ abſumi nō potuit. Quoclareſcente miraculo mox ibidē eccl̓ia reſtaurata ⁊ hec eadē deſtina ī monumētuꝫeſt parietꝭ vt an̄ fuerat forinſecꝰ appoſita.Rurſūqꝫ ꝑacto tꝑe aliquāto eueuit ꝑ culpam incurie vicū eundeꝫ ⁊ ip̄am paritereccl̓iaꝫ ignibꝰ ꝯſumi: ſꝫ nec tūc qͥdē eādeꝫtāgere flamma deſtinaꝫ valebat. Et cummagno vtiqꝫ miraculo ipſa eiꝰ foraminaingrediēs qͥbꝰ edificio erat affixa p̄deret:ip̄am tn̄ ledere nullatenꝰ ſinebat. Un̄ tertia edificata ibi eccl̓ia deſtinam illaꝫ nonvt antea d̓ foris in fulcimētū domus appoſuerūt: ſꝫ intro ip̄am eccl̓iam in memoriā miraculi poſuerūt: vbi ītrantes genuflectere ac miſcd̓ie celeſtis ſupplicare deberent. Cōſtatqꝫ ml̓tos ex eo tꝑe gr̄aꝫ ſanitatis in eodeꝫ loco cōſecutos: qͥnetiamaſtulis ex ip̄a deſtine exciſis ⁊ in aquammiſſis plures ſibi ſuiſqꝫ languoruꝫ remedia conquiſiere. Scripſit hec d̓ perſonaet operibꝰ viri prefati nequaqͣꝫ in eo laudans: aut eligens hoc qd̓ de obſeruantiepaſche minꝰ ꝑfecte ſapiebat: īmo hͦ multum deteſtans: ſicut in libro quē de tēporibus compoſui manifeſtiſſime probauiSꝫ qͣſi verax hiſtoricꝰ ſeptempliciter eaque de illo: ſiue per illuꝫ ſunt geſta deſcribens: ⁊ que laude ſunt digna in eius actibus laudans ad vtilitatem legentiū memorie cōmendans. Studiū videlicet pacis ⁊ charitatis continentiā ⁊ humilitatꝭanimū ire ⁊ auaricie victorē: ſuꝑbie ſimul⁊ vane glorie contemptorē. Induſtriamfaciendi ſimul ⁊ docēdi mandata celeſtiaſollertiam lectionis ⁊ vigiliarum auctoritatem ſacerdoti dignā: redarguēdi ſuꝑbos ac potentes pariter ⁊ infirmos conſolandi ac pauperes recreandi vel defendendi clementiā. Qui (vt breuiter multacōprehendā) quantū ab eis qͥ illū noueredidicimꝰ: nil ex oībꝰ q̄ in euāgelicis: ſiueapoſtolicis: ſiue ꝓpheticis litterꝭ facien-