Eccleſiaſtice hiſtorie gētis AngloꝝT
conueniebat ꝓprium habere pauperi dare? Nunqͣꝫ nō habuimus equos vilioresplurimos ⁊ alias ſpecies q̄ ad pauperuꝫdona ſufficerent: qͣꝫuis illū eis equū nondares quē tibi ſpecialiter poſſidendū elegi. Cui ſtatim ep̄us Quid loqueris inqͥtrex? Num tibi carior ē ille filius equi qͣꝫille filius dei? Quibꝰ dictis intrabant adprandendū. ⁊ epiſcopus qͥdem reſidebatin ſuo loco. Porro rex venerat ⁊ cepit cōſiſtens ad focū calefieri cum miniſtrꝭ. Etrepente īter calefaciētes recordās ꝟbumqd̓ dixerat illi antiſtes diſcinxit ſe gladioſuo: ⁊ dedit illuꝫ miniſtro: feſtinuſqꝫ accedens an̄ pedes ep̄i corruit: poſtulās vt ſibi placatus eſſet qui nūqͣꝫ inqͥt deincepsaliqͥd loquar de hoc: aut iudicabo quid:vel quātum de pecunia nr̄a filijs dei tribuas. Qd̓ videns ep̄s multū ꝑtimuit: acſtatim exurgens leuauit eum: ꝓmittēs ſemultū illi eſſe placatuꝫ dūmodo ille reſidens ad epulas triſticiaꝫ deponeret. Dūqꝫ rex iubente ac poſtulāte ep̄o leticiā reciperet: cepit cōtra ep̄s triſtis vſqꝫ ad lachrymaꝝ ꝓfuſionē affici. Quē dū preſbyter ſuus lingua patria quā rex ⁊ domeſtici eius nō nouerant quare lachrymaret īterrogaſſet. Scio inqͥt ꝙ nō multo tēpore victurꝰ eſt rex. Nūqͣꝫ enim vidi an̄ hachumilē regē. Unde animaduerto citiꝰ illum ex hac vita rapiēdū. Non enī dignaē hec gens talē habere rectorē. Nec multo poſt dira antiſtitꝭ p̄ſagio triſti regꝭ funere: de quo ſupra diximus: impleta ſuntSꝫ ⁊ ip̄e antiſtes Aidan nō plus qͣꝫ .xij.poſt occiſionē regꝭ quem amabat die: ideſt prid̓. kl̓is ſeptemb̓. de ſeculo ablatusꝑpetua laborum ſuoruꝫ a domino p̄miarecepit.¶ Ut ep̄s Aidan nautis ⁊ tempeſtatemfuturā p̄dixerit: ⁊ oleum ſāctum quo hācſedarent dederit.Capl̓m. XV.Ui cuiꝰ meriti fuerit etiā miraqculorum ſignis internꝰ arbiteredocuit. E quibꝰ tria memoriecauſa ponere ſatis ē. Preſbyter qͥdā noīeUtta multe grauitatis ac veritatis vir: ⁊ob id oībꝰ etiā ip̄is pͥncipibꝰ ſeculi honorabilis. Cū mitteret Cātuā ob adducen-
dam inde ꝯiugem regi Oſiuū filiā videlicet Eduini regis Eanfledā: q̄ occiſo patre illuc fuerat adducta. Qui terreſtri qͥdēitinere illo venire: ſꝫ nauigio cuꝫ virgineredire diſponebat. Acceſſit ad ep̄m Aidanū: obſecrās euꝫ ꝓ ſe ſuiſqꝫ qͥ tūc iter erātaggreſſuri dn̄o ſupplicare. Qui bn̄dicēsillos ac dn̄o cōmendās dedit etiā oleumſanctificatū. Scio inquiens qꝛ vbi nauēaſcēderitis tēpeſtas vobis ⁊ ventꝰ ꝯtrarius ſuꝑueniet. Sꝫ tu memēto hoc oleumquod tibi do vt mittas in mare: ⁊ ſtatimquieſcētibꝰ ventis ſerenitas maris vos leta ꝓſequet̉. Accepto deſideratoqꝫ itineredonū retinet. ⁊ cūcta vt p̄dixerat antiſtesex ordine cōpleta ſunt. ⁊ qͥdem in primisfurentibꝰ vndis pelagi temptabāt nauteanchoris ī mare miſſis nauē retinere: neqꝫ hͦ agentes aliqͥd ꝓficiebāt. Cūqꝫ mergentibꝰ vndiqꝫ ⁊ implere incipientibꝰ nauem fluctibꝰ: mortē ſibi oēs īminere etiāiamqꝫ adeſſe viderēt. Tandē p̄ſbyter reminiſcens verba antiſtitꝭ aſſūpta ampulla miſit de oleo in pontū: ⁊ ſtatim vt p̄dictū erat ſuo quieuit a feruore. Sicqꝫ factū eſt vt vir dei ꝑ ꝓphetie ſpiritū tēpeſtatem p̄dixerit futuraꝫ: ⁊ ꝑ virtutē eiuſdemſpūs hāc exortā: qͣꝫuis corꝑaliter abſensſopiuerit. Cuiꝰ ordinē miraculi nō quilibet dubius relator: ſꝫ fideliſſimus mihinoſtre eccl̓ie p̄ſbyter Cynimund vocabulo narrauit: qͥ ſe hoc ab ip̄o Utta p̄ſbytero in quo ⁊ ꝑ quem completū eſt audiſſeꝑhibebat.¶ Ut idem admotum ab hoſtibus vrbiregie ignem orando amouerit.¶ Capl̓m. XVI.Liud eiuſdem patris memorabile miraculū ferme multi quenoſſe potuerunt. Nā tꝑe ep̄ateiꝰ hoſtilis mercioꝝ exercitꝰ Pēda ducenordanhimbrorū regiones impia cladelōge lateqꝫ deuaſtās: ꝑuenit ad vrbē vſqꝫregiā q̄ ex Bebbe quondaꝫ regine vocabulo cognominat̉: eamqꝫ neqꝫ armis: neqꝫ obſidione capere poterat flāmis aſſumere conatꝰ eſt. Diſceſſitqꝫ: et vinculis q̄in vicinia vrbis inuenit aduexit illo plurimam cōgeriē trabiū: tignorū: parietumvirgeorum ⁊ tectis enei. Et his vrbem in