LiberII

no in quo caput eius occiſi a paganis infixum eſt. ⁊ ſi firmo corde credideris pōtdiuina pietas ꝑ tāti meritū viri et huiusvite ſpacia lōgiora cōcedere ⁊ ingreſſumte vite pennis dignum reddere. Nec moratus ille integram ſe in hoc habere fidēreſpondebat. Tūc benedixi aquā ⁊ aſtulam roboris ꝓbati īmittens obtuli egropotandū. Nec mora: meliꝰ habere cepit:⁊ conualeſcens ab infirmitate multo deinceps tꝑe vixit: totoqꝫ ad deum corde etoꝑe ꝯuerſus oībꝰ vbicunqꝫ ꝑueniebat clemētiā pij cōditoris ⁊ fidelibꝰ eiꝰ famulisgliam p̄dicabat.Ut defuncto Paulino Thamar ꝓ eoProfenſis eccl̓ie p̄ſulatū ſuſceperit: ⁊ dehumilitate mirabili Oſuini: qͥ ab Oſiuūcrudeli cede ꝑemptus eſt.Capl̓m. XIIII.Rāſlāto ergo ad celeſtia regnatOſwaldo ſuſcepit regni terreAſtris ſedē ꝓ eo frater eiꝰ Oſiuuiuuenis. xxx. circiter. annoꝝ: ⁊ per annosxxvij. laborioſiſſime tenuit. Impugnatꝰvidelicet ⁊ ab ea q̄ fratrē occiderat pagana gēte merciorū ⁊ a filio qͦꝫ ſuo Alucfrido: necnō ⁊ a fratruo id eſt fratris ſui quiante euꝫ regnauit: id eſt filio Edilualdo.Cuius anno ſcd̓o hoc eſt ab incarnatiōedominica anno. dcxliiij. reuerēdiſſimꝰ pater Paulinꝰ quondaꝫ qͥdem Eburacēſisſed tūc ep̄s Hrofenſis ciuitatis trāſijt addn̄m. vj. idud octob̓. die. Qui decē et nouem ānos ⁊ menſes duos ⁊. xxj. dies epiſcopatū tenuit. Sepultuſqꝫ eſt in ſecretario ieati apl̓i Andree: qd̓ rex Edilbrechta fundamētis in eadē Hrofi ciuitate conſtruxit. In cuius locū Honoriꝰ archiepiſcopus ordinauit Thamar: oriūdū qͥdeꝫde gente cantuariorū: ſed vita ⁊ eruditione anteceſſoribꝰ ſuis equanduꝫ. Habuitaūt Oſiuū primis ſui tēporibꝰ cōſortemregi ea dignitatꝭ vocabulo Oſuini d̓ ſtirpe regis Eduini hoc eſt filiū Ofrici: de qͦſupra retulimus. virum eximie pietatꝭ etreligionis: qͥ ꝓuincie Deirorū ſex ānis inmaxima oīm rerū affluētia ⁊ ip̄e amabilis oībꝰ p̄fuit. Sed nec cū eo ille qͥ ceterātrāſumbrane gentis ꝑteꝫ ab aquilone ideſt Bernicioꝝ ꝓuinciam regebat habere

pacē potuit: qͥnpotius ingraueſcentibuscauſis diſſenſionum miſerrima hūc cedeꝑemit. Siquidē ꝯgregato ꝯtra iuuicē exercitū: cū videret ſe Oſuini cū illo qͥ plures habebat auxiliarios non poſſe bellocōfligere: ratus ē vtilius tūc dimiſſa intētione bellandi ſeruari ſe ad tēpora meliora. Remiſit ergo exercitū quē ꝯgregauerat ac ſingulos domuꝫ redire p̄cepit a loco qui vocat̉ Uilfares duun id eſt mons.Uilfari. ⁊ eſt a vico cataractōne. x. fermemilibꝰ paſſuū ꝯtra ſolſticialē occaſum ſecretus. Diuertitqꝫ ip̄e cuꝫ vno tm̄ militeſuo fideliſſimo noīe Condheri celandusin domo comitis Hunualdi: quem etiaꝫip̄m ſibi amiciſſimum autumabat. Sedheu ꝓchdolor lōge aliter erat Nā ab eodem comite ꝓditu eū Oſiuū cū p̄fato ip̄ius milite ꝑ p̄fectū ſuū Ediluinū deteſtāda oībꝰ morte interfecit. Qd̓ factū eſt diexiij. kl̓is ſeptemb̓. anno regni eius nonoī loco qͥ dicit̉ Ingethlingū. vbi poſtmodum caſtigādi huiꝰ facinoris gr̄a monaſteriū ꝯſtructū ē. In qͦ ꝓ vtriuſqꝫ regis etocciſi videlꝫ: ⁊ eiꝰ qͥ occidere iuſſit animeredēptione quotidie dn̄o p̄ces offerri deberēt. Erat autē rex Oſuini ⁊ aſpectu venuſtus: ⁊ ſtatura ſublimis ⁊ affectu iocūdus ⁊ moribus ciuilis: et manu oībꝰ nobilibꝰ ſimul atqꝫ ignobilibꝰ largꝰ. Undecontigit vt ob regiā eius ⁊ animi ⁊ vultꝰ⁊ meritorū dignitatem ab omnibꝰ diligeretur: et vndiqꝫ ad eiꝰ miniſteriū de cunctis qͦꝫ ꝓuincijs viri etiā nobiliſſimi concurrerēt. Cum inter ceteras ꝟtutis et modeſtie: et (vt ita dicā) ſpecialis bn̄dictiōisglorias etiā maxime fuiſſe fert̉ humilitatis: vt vno ꝓbauerint exemplo: donauerat equū optimū antiſtiti Aidano: ī quoille qͣꝫuis ambulare ſolitus: vel amnium.fluenta trāſire: vel ſi alia quelibet neceſſitas inſiſteret via ꝑagere poſſet. cui cū paruo interiecto tēpore pauꝑ quidam occurreret. et elemoſynā petēs deſiliēs ille p̄cepit equū ita vt erat ſtratꝰ regaliter pauperi dari. Erat enī multū miſericors et cultor pauperum ac velut pater miſerorum.Hoc cū rege eſſet relatū dicebat ep̄o: cuꝫforte ingreſſuri eſſent ad prandiū. Quidvoluiſti dn̄e antiſtes equū regiū quem te