Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Ingloꝝ

mi nate doceam te quomodo cureris abhuius moleſtia languoris. Surge ingredere eccl̓iam ⁊ accedēs ad ſepulchrū Oſwaldi ibi reſide ⁊ quietus manens adhere tūbe: vide ne exeas inde nec d̓ loco mouearis donec hora receſſiōis febriū trāſierit. Tūc ip̄e ītrabo et educaꝫ te inde. Fecit vt ille ſuaſerat. Sedētemqꝫ eū ad tūbam ſancti infirmitas tāgere nequaqͣꝫ p̄ſumpſit: quin tamē timēs aufugit vt necſecūda die: nec tertia: nec vnqͣꝫ exinde euꝫauderet cōtingere. Qd̓ ita eſſet geſtū qͥ referebat mihi frater inde adueniens adiecit ꝙ eo adhuc tꝑe quo mecuꝫ loquebat̉ſuꝑeſſet in eodē monaſterio iam iuuenisille in quo tunc puero factum erat hͦ miraculum ſanctitatis. Nec mirādū precesregis illius iam cum domino regnantismultum valere apud eum qͥ tēporalibusregni quondā gubernacula tenēs magisꝓ et̓no regno ſemꝑ laborare ac deprecariſolebat. Deniqꝫ fertur quia a tēpore matutine laudis ſepius ad diē vſqꝫ ī orationibus ꝑſtiterit: atqꝫ ob crebrū morē orandi ſiue gratias agendi dn̄o ſemꝑ vbicūqꝫſedēs ſupinas ſemꝑ ſuꝑ genua ſua manꝰhabere ſolitus ſit. vulgatū eſt hoc ⁊ in cōſuetudine ꝓuerbij verſum ꝙ etiā inter verba orationis vitam finierit. Nāqꝫ cuꝫ armis ⁊ hoſtibꝰ circūſeptus iamqꝫ videretſe eſſe perimendū orauit ꝓ animabꝰ exercitus ſui. Unde dicunt in ꝓuerbio. deusmiſerere animabus dixit Oſwald cadēsin terrā. Oſſa illius trāflata ⁊ condita ſūtin monaſterio qd̓ diximus. Porro caputet manus cū brachijs a corꝑe p̄ſciſas iuſſit rex qͥ occiderat ī ſtipitibꝰ ſuſpēdi Quopoſt annum deueniens cum exercitu ſucceſſor regni eius Oſiuū abſtulit ea. et caput qͥdem in cimiterio Lindiſfarnēſis eccleſie: in regia ꝟo ciuitate manꝰ cum brachijs condidit.¶ Ut in Hybernia ſit quidam a mortisarticulo ꝑ eius reliquias reuocatus.¶ Capl̓m. XIII.Ec ſolū īcliti fama viri britāniefines luſtrauit vniuerſoſ: ſꝫ etiāniVtrāſoceanū longe radioſa ſalutifere lucis ſpargēs germanie ſimul ⁊ hybernie partes attigit. Deniqꝫ reuerēdiſſi

mus antiſtes acta ſolet referre: qͥ cum romam vadens apud ſanctiſſimū Freſonūgentis archiep̄i ſpiritū Uulbrordū cumſuo antiſtite Uilfrido moraretur: crebroeum audire de mirandis reliquijs eiuſdēreuerēdiſſimi regis in illa ꝓuincia geſtafuerint narrare. Sed ⁊ in hybernia cump̄ſbyter adhuc peregrinā ꝓ eterna patriaduceret vitā: rumorē ſanctitatis eiꝰ in eaqͦꝫ inſula longe lateqꝫ iam ꝑcrebuiſſe ferebat. E quibꝰ vnū qd̓ inter alia retulit miraculū p̄ſenti noſtre hiſtorie inſerēdū credidimus. Tēpore inqͥt mortalitatis q̄ br̄itāniam hyberniāqꝫ lata ſtrage vaſtant:vcuſſus eſt eiuſdē clade peſtis inter aliosſcholaſticos qͥdam de genere ſcotorū: doctus quidē vir ſtudio litterarū: ſꝫ erga curā ꝑpetue ſue ſaluationis nil omnino ſtudij ⁊ induſtrie gerēs. Qui cū ſe morti ꝓximū videret timere cepit ⁊ pauere: ne moxmortuꝰ ob merita ſcelerū ad inferni clauſtra raperet̉. Clamauitqꝫ me cuꝫ eſſem invicino poſitꝰ: ⁊ inter egra tremens ſuſpiria flebili voce talia mecū querebat̉. Uides inquit qui iam creſcēte corꝑis moleſtia ad articulū ſubeunde mortis cōpellor. Nec dubito me poſt mortem corporis ſtatim ad perpetuam anime mortē rapiendum: ac infernalibꝰ ſubdendum eſſetormentis: qui tēpore nō pauco inter ſtudium diuine lectionis diuinorū potiꝰ implicamētis qͣꝫ diuinis ſolebā ſeruire mādatis. Ineſt auteꝫ animo (ſi mihi pietasſuꝑna aliqua viuendi ſpacia donaueritvitioſos mores corrigere atqꝫ ad imperium diuine volūtatis totā ex integro mētem: vitamqꝫ trāſferre. Uerū noui non fꝫeſſe meriti mei: vt inducias viuēdi vel accipiam: vel me accepturū eſſe cōfidā: niſiforte miſero mihi ⁊ indigno veniā per auxiliū qͥ illi fideliter ſeruierūt ꝓpiciari dignatꝰ fuerit. Audiuimꝰ autem ⁊ fama creberrima qꝛ fuerit in gente veſtra rex mirāde ſanctitatis vocabulo Oſwald: cuiꝰ excellentia fidei ⁊ veritatis etiam poſt mortem virtutū frequētiū oꝑatione claruerit.Precorqꝫ ſi aliquid reliquiaꝝ illiꝰ peneste meritum habeas afferes mihi: ſi fortemihi dominꝰ ꝑ eiꝰ merita miſereri voluerit. At ego reſpōdi. Habeo quidē de lig